Edition: International | Greek

Αρχική » Γνώμη

Ο Ευ. Βενιζέλος ανακάλυψε τον τροχό

Μια κοινωνία που γνωρίζει τον Διογένη ως ξενυχτάδικο έχει ελπίδες

Από: EBR - Δημοσίευση: Δημοσίευση: Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

μέγεθος [–] [+]
Ένας γνωστός Έλλην συγγραφέας είχε γράψει πριν από σχεδόν 30-40 χρόνια πως «κοιτάζοντας στον καθρέφτη, ο Έλληνας βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κων/νο Παλαιολόγο και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Πότε τον Καραγκιόζη». Μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, αφού επιμένουμε ν’ ανεμίζουμε επιδεικτικά την αρχαιοελληνική μας καταγωγή, χωρίς να έχουμε την παραμικρή επαφή με εκείνη την κουλτούρα. Το μόνο που έχουμε διαβάσει από Αριστοτέλη και Θουκυδίδη είναι το όνομα τους στις γραμμές του τραμ, κι από τον Διογένη ξέρουμε μόνο την προθήκη palace που ήταν φωτεινή επιγραφή σε παλιό ξενυχτάδικο.
Ένας γνωστός Έλλην συγγραφέας είχε γράψει πριν από σχεδόν 30-40 χρόνια πως «κοιτάζοντας στον καθρέφτη, ο Έλληνας βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κων/νο Παλαιολόγο και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Πότε τον Καραγκιόζη». Μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, αφού επιμένουμε ν’ ανεμίζουμε επιδεικτικά την αρχαιοελληνική μας καταγωγή, χωρίς να έχουμε την παραμικρή επαφή με εκείνη την κουλτούρα. Το μόνο που έχουμε διαβάσει από Αριστοτέλη και Θουκυδίδη είναι το όνομα τους στις γραμμές του τραμ, κι από τον Διογένη ξέρουμε μόνο την προθήκη palace που ήταν φωτεινή επιγραφή σε παλιό ξενυχτάδικο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ Γνώμη

του Κώστα Νεοφώτιστου*
                          
Διάβασα από πρόσφατη ομιλία του Κου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη μια αποστροφή του λόγου του στην οποία σημειώνει πως «το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα είναι πρωτίστως πρόβλημα έλλειψης εμπιστοσύνης και συσπείρωσης της κοινωνίας και δευτερευόντως δημοσιονομικό». Μπορεί να διαφωνώ σε πολλά ζητήματα και απόψεις του αλλά το συγκεκριμένο απόσπασμα του λόγου του με εκφράζει απόλυτα. Χρόνια ολόκληρα κουράστηκα και κούρασα, επαναλαμβάνοντας πως το μη κοινωνικό προφίλ, η βαθιά ριζωμένη ατομικότητα και οι καιροσκοπικές αντιλήψεις μας, επιδεινώνουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης.

Δεν ήταν η κρίση που προκάλεσε όλα αυτά. Έτσι ήταν το ελληνικό κοινό, ανέκαθεν, κι η βαθιά και διάχυτη οικονομική δυσπραγία λειτουργεί σαν τον «φωσφόριζε» μαρκαδόρο που υπογραμμίζει χρωματικά το πραγματικό μας πρόβλημα. Κι αντί να το δούμε κατάματα και να πάρουμε, επιτέλους, τις αποφάσεις μας για δραστική αλλαγή συμπεριφοράς, εμείς βυθιζόμαστε ακόμα βαθύτερα και πιο πεισματικά στην ατομικότητα, στην ιδιωτεία, στην αντιπαράθεση μ’ όλους και με όλα.

Ένας γνωστός Έλλην συγγραφέας είχε γράψει πριν από σχεδόν 30-40 χρόνια πως «κοιτάζοντας στον καθρέφτη, ο Έλληνας βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κων/νο Παλαιολόγο και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Πότε τον Καραγκιόζη». Μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, αφού επιμένουμε ν’ ανεμίζουμε επιδεικτικά την αρχαιοελληνική μας καταγωγή, χωρίς να έχουμε την παραμικρή επαφή με εκείνη την κουλτούρα. Το μόνο που έχουμε διαβάσει από Αριστοτέλη και Θουκυδίδη είναι το όνομα τους στις γραμμές του τραμ, κι από τον Διογένη ξέρουμε μόνο την προθήκη palace που ήταν φωτεινή επιγραφή σε παλιό ξενυχτάδικο.

Κι όλες οι γενιές προχωρούν και αναπαράγονται με τα ίδια λειψά συστατικά και τη λάθος συνταγή. Στο σπίτι και την οικογένεια, στο σχολείο και το παιχνίδι, στα Πανεπιστήμια και στα πρώτα «κοινωνικά βήματα», παντού και πάντα οι ίδιες συνιστώσες που συνθέτουν έναν μη-πολίτη μιας μη-κοινωνίας. Δεν γεννηθήκαμε έτσι και δεν έχω πειστεί πως πρόκειται για κάποιο προβληματικό DNA. Έτσι γινόμαστε σιγά-σιγά, κακοεκπαιδευμενοι και ακαλλιέργητοι, με την οικογένεια και τα ίδια μας τα σπίτια να κάνουν την αρχή, την μη-παιδεία να παίρνει τη σκυτάλη και την μη-κοινωνία να ολοκληρώνει το έργο βάζοντας τη σφραγίδα της. Κι ύστερα έρχεται η προσωπική και επαγγελματική καθημερινότητα για να «ρεγουλάρει» το τελικό αποτέλεσμα ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του καθενός και τον μικρόκοσμο στον οποίο ζει και κινείται.

Είναι ένα είδος ατυχήματος αυτό που μας συμβαίνει, το οποίο μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να διορθωθεί. Αρνούμεθα να αντιληφθούμε ότι μας συνέβη, δεν βλέπουμε τις βλαπτικές συνέπειες του, οπότε είναι προδιαγεγραμμένο πως θα το αναπαράξουμε. Η συντριπτική πλειονότητα των συνανθρώπων-συμπολιτών απορρίπτει οποιαδήποτε προσωπική ευθύνη στη διαμόρφωση αυτού του μη-κοινωνικού προφίλ, και χρεώνει τα πάντα στους «άλλους». Αυτοί οι άγνωστοι «άλλοι» είναι, κατά περίπτωσίν, το αόριστο κράτος και το «σύστημα», η εκάστοτε κυβέρνηση, οι πολιτικοί και η πολιτική τους, πάντα κάποιοι άλλοι και κάτι άλλο, έξω και πέρα από μας.

Σχεδόν κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ξεκινήσει την ατομική και προσωπική του αυτοβελτίωση και μεταρρυθμιστή, κι όλοι περιμένουν από το «άλλο» και τους «άλλους» να γίνει η αρχή. Περιμένουν να νομοθετηθεί μια ανθρώπινη και κοινωνική συμπεριφορά για να βρουν κατόπιν τρόπους να την παρακάμψουν. Τα πάντα, στο βωμό της διατήρησης του status quo, στην προσπάθεια να μην αλλάξει κάτι που είναι λάθος και το κάνουμε για χρόνια, επειδή είμαστε βαθιά πεπεισμένοι πως είναι σωστό, γιατί «έτσι κάνουν όλοι» και «έτσι το βρήκαμε» και «δεν θα φτιάξω εγώ τον κόσμο».

Ο κόσμος δεν φτιάχνεται από πάνω και με διατάγματα. Αυτό μοιάζει περισσότερο με δικτατορία, όχι με κοινωνία πολτών. Αν ο καθένας διαμορφώσει μια προσωπική ευθύνη, η συλλογική ευθύνη θα σχηματιστεί αυτόματα, αλλιώς θα περιμένουμε τον επόμενο που θα μας το επιβάλλει με αποφάσεις και αναγκαστικούς νόμους. 

[Υστερόγραφο: Περίπου τα ίδια έχουν γραφτεί και στο παρελθόν, κι όχι μια αλλά πολλές φορές. Πάντα υπήρχαν οι μεν (που έσπευδαν να με κατακεραυνώσουν με δριμύτατες κριτικές μέχρι και ύβρεις) και οι δε (που συμφωνούσαν εν μέρει, αρκεί να γίνει η αρχή από τους «άλλους»). Χαιρετίσματα και στους μεν, και στους δε.]

*Πρώην ανώτερο στέλεχος επιχειρήσεων

Ευρώπη

Ευρωπαϊκοί κανόνες προστασίας μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει νέο νόμο για την ενίσχυση της προστασίας των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος σε ολόκληρη την ΕΕ

Οικονομία

Οι παγίδες της εξόδου από τα μνημόνια

Αν η χώρα περιοριστεί στην απλή δημοσιονομική διαχείριση της εξόδου της από την μνημονιακή εποχή τότε θα πέσει σε χειρότερη παγίδα από αυτήν που προκάλεσε την κρίση χρέους της

Γνώμη

Η ’οικονομία του διαμοιρασμού’ και οι εχθροί της

Από: Athanase Papandropoulos

Κάθε καινοτομία στην οικονομία, από την στιγμή που μπορεί να θίξει συντεχνιακά και άλλα διαπλεκόμενα συμφέροντα, πρέπει να πάει στο πυρ το εξώτερον

Περιοδικό

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 1/2018 2018

Τρέχον Τεύχος

1/2018 2018

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

All contents © Copyright Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2018. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron