Edition: International | Greek

Αρχική » Γνώμη

Ο Ευ. Βενιζέλος ανακάλυψε τον τροχό

Μια κοινωνία που γνωρίζει τον Διογένη ως ξενυχτάδικο έχει ελπίδες

Από: EBR - Δημοσίευση: Δημοσίευση: Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017

μέγεθος [–] [+]
Ένας γνωστός Έλλην συγγραφέας είχε γράψει πριν από σχεδόν 30-40 χρόνια πως «κοιτάζοντας στον καθρέφτη, ο Έλληνας βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κων/νο Παλαιολόγο και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Πότε τον Καραγκιόζη». Μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, αφού επιμένουμε ν’ ανεμίζουμε επιδεικτικά την αρχαιοελληνική μας καταγωγή, χωρίς να έχουμε την παραμικρή επαφή με εκείνη την κουλτούρα. Το μόνο που έχουμε διαβάσει από Αριστοτέλη και Θουκυδίδη είναι το όνομα τους στις γραμμές του τραμ, κι από τον Διογένη ξέρουμε μόνο την προθήκη palace που ήταν φωτεινή επιγραφή σε παλιό ξενυχτάδικο.
Ένας γνωστός Έλλην συγγραφέας είχε γράψει πριν από σχεδόν 30-40 χρόνια πως «κοιτάζοντας στον καθρέφτη, ο Έλληνας βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κων/νο Παλαιολόγο και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Πότε τον Καραγκιόζη». Μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, αφού επιμένουμε ν’ ανεμίζουμε επιδεικτικά την αρχαιοελληνική μας καταγωγή, χωρίς να έχουμε την παραμικρή επαφή με εκείνη την κουλτούρα. Το μόνο που έχουμε διαβάσει από Αριστοτέλη και Θουκυδίδη είναι το όνομα τους στις γραμμές του τραμ, κι από τον Διογένη ξέρουμε μόνο την προθήκη palace που ήταν φωτεινή επιγραφή σε παλιό ξενυχτάδικο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ Γνώμη

του Κώστα Νεοφώτιστου*
                          
Διάβασα από πρόσφατη ομιλία του Κου Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη μια αποστροφή του λόγου του στην οποία σημειώνει πως «το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα είναι πρωτίστως πρόβλημα έλλειψης εμπιστοσύνης και συσπείρωσης της κοινωνίας και δευτερευόντως δημοσιονομικό». Μπορεί να διαφωνώ σε πολλά ζητήματα και απόψεις του αλλά το συγκεκριμένο απόσπασμα του λόγου του με εκφράζει απόλυτα. Χρόνια ολόκληρα κουράστηκα και κούρασα, επαναλαμβάνοντας πως το μη κοινωνικό προφίλ, η βαθιά ριζωμένη ατομικότητα και οι καιροσκοπικές αντιλήψεις μας, επιδεινώνουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης.

Δεν ήταν η κρίση που προκάλεσε όλα αυτά. Έτσι ήταν το ελληνικό κοινό, ανέκαθεν, κι η βαθιά και διάχυτη οικονομική δυσπραγία λειτουργεί σαν τον «φωσφόριζε» μαρκαδόρο που υπογραμμίζει χρωματικά το πραγματικό μας πρόβλημα. Κι αντί να το δούμε κατάματα και να πάρουμε, επιτέλους, τις αποφάσεις μας για δραστική αλλαγή συμπεριφοράς, εμείς βυθιζόμαστε ακόμα βαθύτερα και πιο πεισματικά στην ατομικότητα, στην ιδιωτεία, στην αντιπαράθεση μ’ όλους και με όλα.

Ένας γνωστός Έλλην συγγραφέας είχε γράψει πριν από σχεδόν 30-40 χρόνια πως «κοιτάζοντας στον καθρέφτη, ο Έλληνας βλέπει τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κων/νο Παλαιολόγο και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Πότε τον Καραγκιόζη». Μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, αφού επιμένουμε ν’ ανεμίζουμε επιδεικτικά την αρχαιοελληνική μας καταγωγή, χωρίς να έχουμε την παραμικρή επαφή με εκείνη την κουλτούρα. Το μόνο που έχουμε διαβάσει από Αριστοτέλη και Θουκυδίδη είναι το όνομα τους στις γραμμές του τραμ, κι από τον Διογένη ξέρουμε μόνο την προθήκη palace που ήταν φωτεινή επιγραφή σε παλιό ξενυχτάδικο.

Κι όλες οι γενιές προχωρούν και αναπαράγονται με τα ίδια λειψά συστατικά και τη λάθος συνταγή. Στο σπίτι και την οικογένεια, στο σχολείο και το παιχνίδι, στα Πανεπιστήμια και στα πρώτα «κοινωνικά βήματα», παντού και πάντα οι ίδιες συνιστώσες που συνθέτουν έναν μη-πολίτη μιας μη-κοινωνίας. Δεν γεννηθήκαμε έτσι και δεν έχω πειστεί πως πρόκειται για κάποιο προβληματικό DNA. Έτσι γινόμαστε σιγά-σιγά, κακοεκπαιδευμενοι και ακαλλιέργητοι, με την οικογένεια και τα ίδια μας τα σπίτια να κάνουν την αρχή, την μη-παιδεία να παίρνει τη σκυτάλη και την μη-κοινωνία να ολοκληρώνει το έργο βάζοντας τη σφραγίδα της. Κι ύστερα έρχεται η προσωπική και επαγγελματική καθημερινότητα για να «ρεγουλάρει» το τελικό αποτέλεσμα ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του καθενός και τον μικρόκοσμο στον οποίο ζει και κινείται.

Είναι ένα είδος ατυχήματος αυτό που μας συμβαίνει, το οποίο μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο να διορθωθεί. Αρνούμεθα να αντιληφθούμε ότι μας συνέβη, δεν βλέπουμε τις βλαπτικές συνέπειες του, οπότε είναι προδιαγεγραμμένο πως θα το αναπαράξουμε. Η συντριπτική πλειονότητα των συνανθρώπων-συμπολιτών απορρίπτει οποιαδήποτε προσωπική ευθύνη στη διαμόρφωση αυτού του μη-κοινωνικού προφίλ, και χρεώνει τα πάντα στους «άλλους». Αυτοί οι άγνωστοι «άλλοι» είναι, κατά περίπτωσίν, το αόριστο κράτος και το «σύστημα», η εκάστοτε κυβέρνηση, οι πολιτικοί και η πολιτική τους, πάντα κάποιοι άλλοι και κάτι άλλο, έξω και πέρα από μας.

Σχεδόν κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ξεκινήσει την ατομική και προσωπική του αυτοβελτίωση και μεταρρυθμιστή, κι όλοι περιμένουν από το «άλλο» και τους «άλλους» να γίνει η αρχή. Περιμένουν να νομοθετηθεί μια ανθρώπινη και κοινωνική συμπεριφορά για να βρουν κατόπιν τρόπους να την παρακάμψουν. Τα πάντα, στο βωμό της διατήρησης του status quo, στην προσπάθεια να μην αλλάξει κάτι που είναι λάθος και το κάνουμε για χρόνια, επειδή είμαστε βαθιά πεπεισμένοι πως είναι σωστό, γιατί «έτσι κάνουν όλοι» και «έτσι το βρήκαμε» και «δεν θα φτιάξω εγώ τον κόσμο».

Ο κόσμος δεν φτιάχνεται από πάνω και με διατάγματα. Αυτό μοιάζει περισσότερο με δικτατορία, όχι με κοινωνία πολτών. Αν ο καθένας διαμορφώσει μια προσωπική ευθύνη, η συλλογική ευθύνη θα σχηματιστεί αυτόματα, αλλιώς θα περιμένουμε τον επόμενο που θα μας το επιβάλλει με αποφάσεις και αναγκαστικούς νόμους. 

[Υστερόγραφο: Περίπου τα ίδια έχουν γραφτεί και στο παρελθόν, κι όχι μια αλλά πολλές φορές. Πάντα υπήρχαν οι μεν (που έσπευδαν να με κατακεραυνώσουν με δριμύτατες κριτικές μέχρι και ύβρεις) και οι δε (που συμφωνούσαν εν μέρει, αρκεί να γίνει η αρχή από τους «άλλους»). Χαιρετίσματα και στους μεν, και στους δε.]

*Πρώην ανώτερο στέλεχος επιχειρήσεων

Ευρώπη

Επιβεβλημένη η αμυντική μας θωράκιση

Με αφορμή τον τόσο περιττό, λανθασμένο, ακόμη και αντεθνικό θόρυβο που δημιουργήθηκε για την λεγόμενη αναβάθμιση των F-16, με ωθεί στην εξέταση αυτού του τόσο σοβαρού και εθνικού θέματος, της αμυντικής μας θωράκισης

Οικονομία

Η μυθολογία της ανάπτυξης και η εξαπάτηση των ιθαγενών

Πως οι οικονομικοί νόμοι λοιδορούν όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις που τους ποδοπατούν και χλευάζουν τα «παραμύθια» για «ανάκαμψη», για «ανάπτυξη» και «αλλαγή σελίδων, χωρίς επενδύσεις και χωρίς μεταρρυθμίσεις

Γνώμη

Ας διαβάσει και λίγο Μακιαβέλλι ο Τσίπρας

Από: Athanase Papandropoulos

Πέρα από κωλοτούμπες, λαϊκισμούς και λοιπά παρόμοια, άλλα προσόντα διαμορφώνουν το κύρος του πραγματικού ηγέτη

Περιοδικό

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 4/2017 2017

Τρέχον Τεύχος

4/2017 2017

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

All contents © Copyright Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2017. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron