ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Η ΕΥΡΩΠΗ…

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στην μεταπολεμική δημοκρατική Ευρώπη είναι αδιανόητο να υπάρχει σε κοινοβούλιό της κόμμα-εγκληματική οργάνωση. Τα διδάγματα από την ναζιστική Γερμανία και την φασιστική Ιταλία υπήρξαν αρκετά και αποτρεπτικά παρόμοιων εξελίξεων σε χώρες με κοινοβουλευτική δημοκρατία –χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι, στην Ιταλία κυρίως, κάποια κόμματα δεν είχαν και δεν έχουν σχέσεις με μαφιόζικες οργανώσεις ή, στην αντίπερα όχθη, με ακροαριστερές τρομοκρατικές ομάδες. Όμως, αυτό που συνέβη στην Ελλάδα με την Χρυσή Αυγή είναι πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά μεταπολεμικά χρόνια.

Έτσι, πολλοί Ευρωπαίοι παρατηρητές παρακολουθούν σήμερα με ενδιαφέρον, αλλά και προβληματισμό, το θέμα της ΧΑ στην Ελλάδα και προβληματίζονται με την θεαματική προβολή του. Στο πλαίσιο αυτό, ο σοβαρός αναλυτής των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, Γεδεών Ράχμαν, με άρθρο του εκφράζει τον φόβο ότι αν δεν στηριχθούν οι κατά της ΧΑ κατηγορίες, οι επιπτώσεις θα γίνουν δραματικές για την δημοκρατία.

«Ενώ το κόμμα αυτό είναι αυθεντικά φριχτό, αναρωτιέμαι κατά πόσον είναι πραγματικά τόσο καλή ιδέα η πάταξή του. Οι μαζικές συλλήψεις πολιτικών που έχουν εκλεγεί σύμφωνα με τον νόμο πάντα θα εγείρουν αμφισβητήσεις. Όπως υποδεικνύουν πολλοί σχολιαστές, η τελευταία φορά που συνέβη κάτι ανάλογο στην Ελλάδα ήταν μετά την πτώση της στρατιωτικής χούντας, το 1974. Πολλά θα κριθούν από το κατά πόσον η ελληνική κυβέρνηση θα μπορέσει να προωθήσει στο εσωτερικό της χώρας την κατηγορία ότι οι ηγέτες της ΧΑ σχετίζονται με την δολοφονία του ράπερ Παύλου Φύσσα. Αν μπορέσουν να αποδείξουν ότι η ΧΑ είναι πραγματικά εγκληματική, συνωμοτική οργάνωση, που σχετίζεται με έναν φόνο, τότε οι συλλήψεις θα είναι έννομες. Εάν, όμως, δεν καταφέρει να στηρίξει τις κατηγορίες για συνομωσία, τότε θα φανεί περισσότερο απλώς ως προσπάθεια καταπολέμησης ενός αποκρουστικού πολιτικού κινήματος, το οποίο όμως σε κάθε περίπτωση απολαμβάνει αυθεντική λαϊκή στήριξη. Κάτι τέτοιο θα ήταν όχι μόνον ένας αντιδημοκρατικός τρόπος καταπολέμησης ενός αντιδημοκρατικού κινήματος, αλλά θα τροφοδοτήσει και την αντικαθεστωτική οργή την οποία έχει με τόσο μεγάλη επιτυχία καταφέρει να εκμεταλλευτεί η ΧΑ», γράφει ο αρθρογράφος των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς.

Στις παρατηρήσεις αυτές θα προσθέταμε ότι ολέθρια είναι και η τακτική της θεαματοποίησης των συλλήψεων των τραμπούκων της ΧΑ, σε μία εποχή όπου ο Έλληνας κοινός πολίτης έχει άλλα πολύ σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Πολύ φοβούμεθα ότι στο επίπεδο αυτό παίζεται ένα επικίνδυνο επικοινωνιακό παιχνίδι, το οποίο εν τέλει ίσως να εξυπηρετεί και απώτερους στόχους μιας εκτρωματικής πολιτικο-εγκληματικής παράταξης –μιας οργάνωσης γνωστής από πολλά χρόνια, οι αρθρώσεις της οποίας πάνε σε βάθος.