Ο ΣΙΩΠΗΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΡΟΪΟΝΤΙΚΗΣ ΕΠΩΝΥΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΙΑΣ
Στα παρασκήνια των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων διεξάγεται ένας ακήρυκτος πόλεμος ανάμεσα στους μεγάλους της παραγωγής επωνύμων προϊόντων και του οργανωμένου λιανεμπορίου

Τονίζεται ότι ορισμένοι λιανεμπορικοί όμιλοι έχουν κάνει τεράστια ανοίγματα από πλευράς επενδύσεων και επέκτασης τα τελευταία χρόνια και σήμερα υφίστανται τις επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης, που είναι ταυτοχρόνως και κρίση ρευστότητας. Θεωρείται έτσι σχεδόν αυτονόητη η ένταση στις σχέσεις παραγωγών-προμηθευτών και λιανεμπόρων, με τους τελευταίους να χρησιμοποιούν όλα τα μέσα που τους προσφέρονται προκειμένου να διατηρούν διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνομιλητών τους.
του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Για το λόμπυ των παραγωγών προϊόντων ιδιωτικής ετικέττας η κρίση του 2008 υπήρξε κυριολεκτικά δώρο εξ ουρανού. Έτσι, ενώ πριν έξι χρόνια η παρουσία του στις Βρυξέλλες ήταν οριακή και μάλλον τυπική, σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η Ένωση Κατασκευαστών Προϊόντων Ιδιωτικής Ετικέττας (Private Label Manufacturers Association –PLMA) όχι μόνον είναι παρούσα στην βελγική πρωτεύουσα αλλά συνάπτει κάθε μέρα και τις συμμαχίες που πρέπει ώστε να αυξάνει την επιρροή της στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των Μονίμων Αντιπροσωπειών των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Παράλληλα, τα μέλη της PLMA ακολουθούν και μία επιθετική πολιτική παντού όπου αυτή μπορεί να έχει αποτελέσματα –και μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα της τακτικής αυτής κρίνονται ως πολύ θετικά.
Στο επίπεδο λοιπόν των παραγόντων που συμμετέχουν στις λήψεις αποφάσεων, η PLMA έχει καταφέρει να πείσει ότι τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέττας ανεβαίνουν σε όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ και ήδη έχουν ξεπεράσει το 50% των πωλούμενων προϊόντων στην Ισπανία. Το ποσοστό δε αυτό πλησιάζουν το Ηνωμένο Βασίλειο (48%), η Πορτογαλία (44%), η Γερμανία (42%) και το Βέλγιο (41%).
Στο πλαίσιο αυτών των ανοδικών τάσεων, η PLMA σκοπεύει να δώσει πανηγυρικό χαρακτήρα στην διεθνή της Γενική Συνέλευση, που θα γίνει στο Άμστερνταμ στις 20-21 Μαΐου 2014, παράλληλα δε μέλη της σχεδιάζουν για ορισμένες χώρες μία καμπάνια που θα φέρει τον τίτλο «Προϊόντα για ανέργους» ή κάτι παρεμφερές. Στο επίπεδο αυτό θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση επίσης στα προϊόντα που φέρουν την μάρκα του λιανεμπόρου (retailer brand) και η όλη επικοινωνιακή προσπάθεια θα ενισχυθεί και από την Ευρωπαϊκή Στρογγυλή Τράπεζα του Λιανεμπορίου (European Retail Round Table –ERRT), στην οποία τον πρώτο λόγο σήμερα έχουν οι εκπρόσωποι της Ahold (Ολλανδία), της Tesco (Ην. Βασίλειο) και της Lidl (Γερμανία). Εξάλλου, πρόεδρος της ERRT είναι ο Philip Clark, CEO της Tesco, με δεξί του χέρι τον Drik Boer της Royal Ahold.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ERRT τον τελευταίο καιρό προσπαθεί να αποκαταστήσει καλές σχέσεις και με τα διάφορα λόμπυ των καταναλωτών στην βελγική πρωτεύουσα –η Ομοσπονδία, όμως, των οποίων διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση Μαρκών, ΑΙΜ, (European Brands Association). Εξάλλου, πρόσφατα οι δύο Ενώσεις προχώρησαν σε μία κοινή επιχείρηση καλύτερης ενημέρωσης των καταναλωτών, με αποτέλεσμα να δώσουν στην δημοσιότητα και κοινή διακήρυξη με αντικείμενο «Οι αρχές ενημέρωσης του καταναλωτή».
Είναι επίσης σαφές ότι η ΑΙΜ, η οποία έχει 1.800 επιχειρήσεις μέλη, αντιπροσωπεύει 400 δισεκατ. ευρώ κύκλο εργασιών και απασχολεί πάνω από 2 εκατομμύρια εργαζόμενους σε 22 χώρες της ΕΕ, διαθέτει μεγάλο κύρος και έχει πολύ καλά ερείσματα από πλευράς δικτύωσης. Στο πλαίσιο αυτό, έπαιξε σοβαρό ρόλο στην πρωτοβουλία της Εφοδιαστικής Αλυσσίδας την οποία ξεκίνησαν επτά ενώσεις με συμμετοχή 82 μεταποιητικών και λιανεμπορικών επιχειρήσεων. Στόχος της πρωτοβουλίας αυτής είναι να επιλυθούν ακανθώδη προβλήματα στις σχέσεις παραγωγών-προμηθευτών και λιανεμπόρων, τόσο σε επίπεδο προθεσμιών εξόφλησης τιμολογίων όσο και σε ό,τι αφορά σε εμπορικές πρακτικές, επικοινωνία και προώθηση πωλήσεων.
Προβληματισμός, πάντως, επικρατεί στους κόλπους της ΑΙΜ ως προς τις προθέσεις των λιανεμπόρων στην σημερινή φάση της μειωμένης ζήτησης, αλλά και της παράλληλης εντάσεως του ανταγωνισμού σε ό,τι αφορά στην χρησιμοποίηση της ρευστότητάς τους. Τονίζεται ότι ορισμένοι λιανεμπορικοί όμιλοι έχουν κάνει τεράστια ανοίγματα από πλευράς επενδύσεων και επέκτασης τα τελευταία χρόνια και σήμερα υφίστανται τις επιπτώσεις της χρηματοπιστωτικής κρίσης, που είναι ταυτοχρόνως και κρίση ρευστότητας. Θεωρείται έτσι σχεδόν αυτονόητη η ένταση στις σχέσεις παραγωγών-προμηθευτών και λιανεμπόρων, με τους τελευταίους να χρησιμοποιούν όλα τα μέσα που τους προσφέρονται προκειμένου να διατηρούν διαπραγματευτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνομιλητών τους.
Μέσα σε αυτή την συγκυρία, ο διάλογος θα είναι αρκετά δύσκολος και όχι χωρίς κτυπήματα κάτω από το τραπέζι. Σαφώς δε, η PLMA και η ERRT θα καταβάλουν δυναμικές προσπάθειες προσεταιρισμού συμμάχων σε επικοινωνιακό επίπεδο, αφ’ ενός, και στον χώρο των μη κυβερνητικών οργανώσεων, αφ’ ετέρου.




