του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Πίσω από την επίτευξη του στόχου για την πραγματοποίηση πρωτογενούς δημοσιονομικού πλεονάσματος και εξόδου στις αγορές, υπάρχει μία κρίσιμη πολιτικο-οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα η οποία είναι εξαιρετικά εύθραυστη. Η πραγματικότητα αυτή μάς λέει ότι η Ελλάδα πραγματοποιεί, με βήμα χελώνας, μεταρρυθμίσεις τις οποίες θα έπρεπε να είχε δρομολογήσει από το 1981, αν όχι νωρίτερα, οι οποίες σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να ανακοπούν. Αντιθέτως, για να καταπολεμηθεί η ανεργία και να ενισχυθούν οι παραγωγικές επενδύσεις, οι δομικές μεταρρυθμίσεις είναι ανάγκη να ενισχυθούν.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο απαιτεί κλίμα πολιτικής ομαλότητος, διοικητική ευελιξία και, κυρίως, αποκατάσταση συνθηκών εμπιστοσύνης. Οι επενδυτές στην παραγωγή ποντάρουν στο μέλλον και όχι σε ευκαιριακά κέρδη.
Στο πλαίσιο αυτό, από δημοσιονομικής και θεσμικής πλευράς, παρά τις γκρίνιες που υπάρχουν –και κάποιες από αυτές είναι δικαιολογημένες– πρέπει να παραδεχθούμε ότι η αντίστροφη μέτρηση για την χώρα έχει ήδη δρομολογηθεί. Όπως μάς επισημαίνει ο κ. Μιχ. Μασουράκης, κορυφαίος αναλυτής της Alpha Bank, το ευνοϊκό κλίμα ξεκίνησε με την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η οποία πραγματοποιήθηκε με υποδειγματικό τρόπο πριν έναν χρόνο και σήμερα συνεχίζεται, με ευνοϊκούς πάντα όρους. Έτσι, η χώρα προσελκύει σημαντικά ιδιωτικά κεφάλαια και μπορεί να αισιοδοξεί.
Όπως εκτιμά η Alpha Bank και όχι μόνον, όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την επικείμενη ανάκαμψη της οικονομίας το 2014 και την ήδη επιτευχθείσα προνομιακή έξοδο των τραπεζών και του ελληνικού Δημοσίου στις αγορές, συμβάλλουν αναμφισβήτητα στην έξοδο της Ελλάδας από την μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική κρίση της ιστορίας της. Επιπλέον, η προσδοκία για θετική αύξηση του ΑΕΠ από το πρώτο τρίμηνο του 2014 ενισχύεται τώρα από τις εξής ενδείξεις:
*από την αύξηση των εισπράξεων από τον εξωτερικό τουρισμό κατά 17,3% σε ετήσια βάση στο πρώτο δίμηνο του 2014, την αύξηση των εισπράξεων από την ναυτιλία κατά 5,6% και παρά την μικρή πτώση των εξαγωγών αγαθών και λοιπών υπηρεσιών στο ανατιμημένο ευρώ κατά -1,3% σε ετήσια βάση,
*από την αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής κατά 1,5% σε ετήσια βάση στο πρώτο δίμηνο του 2014,
*από την αύξηση της δαπάνης για δημόσιες επενδύσεις κατά 91,6% στο πρώτο τρίμηνο του 2014 και την ταυτόχρονη αύξηση των εισπράξεων από τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ-28 κατά 26,2%,
*τέλος, το σπουδαιότερο, από την αύξηση της καθαρής μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας κατά 40.900 άτομα στο πρώτο τρίμηνο του 2014, έναντι της πτώσης της κατά -8.800 άτομα το πρώτο τρίμηνο του 2013 –που οδήγησε σε αξιοσημείωτη πτώση της ανεργίας στο 26,8% τον Ιανουάριο 2014, από 27,3% τον Δεκέμβριο 2013 και από 27,6% τον Ιανουάριο 2013.
Ο τουρισμός, η γεωργία και πολλοί άλλοι σημαντικοί βιομηχανικοί κλάδοι που είχαν καθηλωθεί τα προηγούμενα χρόνια, συνέβαλαν σημαντικά.
Η έξοδος της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές δεν συνίσταται μόνον στα 3 δισεκατ. ευρώ που δανείστηκε το ελληνικό Δημόσιο με επιτόκιο 4,25%, αλλά και στα έντοκα γραμμάτια του ελληνικού Δημοσίου ύψους περί τα 15 δισεκατ. ευρώ, τα οποία είχαν εκδοθεί με μέσο επιτόκιο άνω του 4,2%, ενώ τώρα αναμένεται να αναχρηματοδοτηθούν με μέσο επιτόκιο κάτω του 3% και τα κεφάλαια ύψους 2,95 δισεκατ. ευρώ που σήκωσαν οι δύο μεγάλες συστημικές τράπεζες της χώρας (Alpha Bank και Τράπεζα Πειραιώς) και ήδη έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για άντληση επιπλέον ιδίων κεφαλαίων ύψους 5,4 δισεκατ. ευρώ από την Eurobank και την Εθνική Τράπεζα.
Αν, υπό αυτές τις συνθήκες, καταφέρουμε να βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας για λόγους πολιτικής ασυναρτησίας, τότε θα είμαστε και άξιοι της οποιασδήποτε τύχης μας…
