Edition: International | Greek

Αρχική » Οικονομία

To Κράτος και πάλι ως από μηχανής Θεός

Η πτώση των τραπεζικών μετοχών σε Ελλάδα και Ιταλία δείχνει το πώς διαβάζουν οι αγορές την προοπτική λύσης με τα κόκκινα δάνεια αλλά και την παροχολογία των κυβερνήσεων συν τις αντιστάσεις σε λιτότητα και μεταρρυθμίσεις

Από: EBR - Δημοσίευση: Δημοσίευση: Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

μέγεθος [–] [+]
Το παίγνιο στην Ε.Ε μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού, για την τραπεζική ένωση, χωράει και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των αγορών. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας: η Γερμανία είναι αυτή που πιέζει για τα κόκκινα δάνεια και μετά ακολουθούν οι αγορές.
Το παίγνιο στην Ε.Ε μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού, για την τραπεζική ένωση, χωράει και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των αγορών. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας: η Γερμανία είναι αυτή που πιέζει για τα κόκκινα δάνεια και μετά ακολουθούν οι αγορές.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ Οικονομία

του Ηλία Καραβόλια

Η πτώση των τραπεζικών μετοχών σε Ελλάδα και Ιταλία δείχνει το πώς διαβάζουν οι αγορές την προοπτική λύσης με τα κόκκινα δάνεια αλλά και την παροχολογία των κυβερνήσεων συν τις αντιστάσεις σε λιτότητα και μεταρρυθμίσεις. 

Η αλήθεια όμως για την κατάσταση των ελληνικών τραπεζών δεν αντικατοπτρίζεται στις ευτελιστικές τιμές των μετοχών τους( αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα που χωράει πολύ συζήτηση).

Ο απλός πολίτης φυσικά έχει το εξής απλό ερώτημα στα χείλη: γιατί δεν προέβησαν οι ελληνικές τράπεζες στο περίφημο ξεσκαρτάρισμα των κόκκινων δανείων καθ όλη την διάρκεια των μνημονίων αφού τις ανακεφαλαιοποιήσαμε με δανεικά;  

Μια εύκολη απάντηση (πχ. έλλειψη δευτερογενούς αγοράς για τιτλοποιήσεις) δεν θα ήταν απαραιτήτως και η μοναδική σωστή. 

Το θέμα όμως είναι πώς θα μπορέσουν να βγουν στις αγορές οι τράπεζες ώστε να βρουν ρευστότητα-αφού και όταν με το καλό βγει πρώτα το Δημόσιο στις αγορές. 

Και πριν από αυτό καλό είναι να απαντήσουμε στο αναγκαίο ερώτημα που θα έπρεπε να μας απασχολεί: μπορεί το Κράτος να καλύψει τις (όποιες) νέες κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών χωρίς κάτι τέτοιο να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση και να το απορρίψει η Κομισιόν- δεδομένου ότι μελετάται εγγυοδοσία από το Δημόσιο σε σχήμα ειδικού σκοπού ώστε να μειωθούν δραστικά τα κόκκινα δάνεια;

Εδώ οι απόψεις διίστανται από τους αναλυτές. 

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού στις Βρυξέλλες θα θέσει θέμα κρατικής ενίσχυσης( state aid) γεγονός που θα θεωρηθεί επιδότηση του κράτους προς τις ιδιωτικές τράπεζες και παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας. 

Και τίθεται και ένα άλλο ερώτημα: συμφέρει άραγε σε έναν χαμένο μέτοχο (δηλ. το Δημόσιο που έχασε λεφτά απο τις ανακεφαλαιοποιήσεις) να ξανατοποθετηθεί στα χαμηλά των μετοχικών τιμών, με αυξήσεις μτχ. κεφαλαίου, χωρίς να ρισκάρει ξανά τα λεφτά των φορολογουμένων;

Δεν κουράζω με τα ψιλά γράμματα των δεικτών και των μεγεθών που αφορούν την κεφαλαιακή κατάσταση των τραπεζών διότι με αφορά φίλε αναγνώστη αυτό που αποσιωπάται από την 'συστημική' μάζα των αναλυτών: μέχρι ποιού σημείου μπορεί και πρέπει να παρεμβαίνει ένα Κράτος αλλά- και ένας υπερεθνικός θεσμός όπως η Ε.Ε.- ώστε να στηρίζει το τραπεζικό σύστημα. 

Πόσο επιδοτούμενη είναι αυτού του είδους η παρέμβαση και πόσο ωφελεί μακροπρόθεσμα την οικονομία στο σύνολο της;

Το παίγνιο στην Ε.Ε μεταξύ Βερολίνου και Παρισιού, για την τραπεζική ένωση, χωράει και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των αγορών. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας: η Γερμανία είναι αυτή που πιέζει για τα κόκκινα δάνεια και μετά ακολουθούν οι αγορές.

Σε κάθε περίπτωση, το Βερολίνο θέλει εθνική εκκαθάριση των ισολογισμών των τραπεζών και όχι πανευρωπαϊκή λύση. Έτσι κερδίζει έδαφος το προτεινόμενο Σχήμα Εγγύησης Ενεργητικού (APS) για την Ελλάδα. Αλλά πώς θα γίνει και ένα τέτοιο σχήμα δεν θα θεωρηθεί state aid; 

Πώς το καταραμένο ελληνικό Δημόσιο -των πλεονασμάτων του σήμερα και των ελλειμμάτων τόσων ετών -γίνεται τώρα ο από μηχανής θεός για το τραπεζικό σύστημα;  

Μην αναρωτιέσαι φίλε αναγνώστη. Ούτε η ορολογία των δεικτών γύρω από την τραπεζική (ΝPEs, core-tier 1/2,cocos,κ.α) ούτε και η εμβάθυνση στην χρηματοοικονομική μηχανική θα σου δώσουν να καταλάβεις το μείζον ζητούμενο που δεν συζητάμε στην Ευρώπη: γιατί στις ΗΠΑ πέτυχε η διάσωση των τραπεζών το 2008 (αφού όταν ρευστοποίησε εκεί το Δημόσιο τις μετοχές του έγραψε κέρδη) ενώ στα ευρωπαϊκά κράτη η παρέμβαση (πχ. λεφτά τους ESM στο ΤΧΣ που δανείστηκε η Ελλάδα) σημαίνει τελικά ζημίες για τον φορολογούμενο πολίτη; 

Δομικές διαφορές των δύο οικονομιών (ΗΠΑ-Ε.Ε); Βασικές μονεταριστικές διαφορές (προνόμιο έκδοση χρήματος); Ή μήπως, πολύ απλά μιλώντας, οι ΗΠΑ είναι Κράτος ενώ η Ε.Ε έγινε ημι-δημόσιο με τα κράτη-μέλη της να στρέφονται στους πολίτες τους και να κοινωνικοποιούν τις ζημίες της ιδιωτικής τραπεζικής; 

Ο καθένας ας ερμηνεύσει όπως αυτός θέλει τις απαντήσεις...

Ευρώπη

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στηρίζει 38 καινοτόμα σχέδια με επενδύσεις 124 εκατ. ευρώ

Η Επιτροπή στηρίζει 38 σχέδια, μεταξύ των οποίων και 4 σχέδια με ελληνική συμμετοχή για την ανάπτυξη νέων ιδεών σχετικά με ριζικά καινοτόμες μελλοντικές τεχνολογίες

Οικονομία

Τα ελληνικά deals στον καιρό των capital controls

Ξεπέρασε τα 36 δισ. ευρώ η αξία των deals που πραγματοποιήθηκαν από τις αρχές του 2015. Ποιοι κλάδοι εμφανίζουν ικανοποιητικές επιδόσεις. Αυξάνονται οι επιχειρηματικές κινήσεις από τα τέλη του 2016. Τι δείχνει η μελέτη της VRS

Γνώμη

Μια «καθαρή έξοδος» που μυρίζει μπαρούτι

Από: Athanase Papandropoulos

Μπορεί να έσβησε η φωτιά στις τραπεζικές μετοχές, πλην όμως η μυρωδιά της παραμένει

Περιοδικό

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 3/2018 2018

Τρέχον Τεύχος

3/2018 2018

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

All contents © Copyright Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2018. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron