του Νίκου Αναγνωστάτου
Θόρυβος που ξεπερνάει όλα τα εσκαμμένα, έχει δημιουργηθεί με το τραγικό ναυάγιο λαθρομεταναστών μεταξύ Χίου και Μικράς Ασίας και τον άδικο χαμό δεκαπέντε ανθρώπων και τον τραυματισμό αρκετών άλλων. Το επεισόδιο αφορά μια μεταφορά δυστυχισμένων ατόμων από τις ακτές της Τουρκίας προς τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου.
Πριν προχωρήσω στην ανάλυση σε βάθος του θέματος, να κάνω μερικές αυτονόητες σκέψεις για το γεγονός. Η αξία της μετακόμισης των σαράντα περίπου λαθρέων μεταναστών, ήταν περί τα 180.000 δολάρια. Σημαντικό ποσό για να αναγκάσει τον διακινητή να κάνει ό,τι μπορεί για την ολοκλήρωση της μεταφοράς. Τούτο σημαίνει ότι έκανε διάφορους ελιγμούς για να αποφύγει το περιπολικό του λιμενικού σώματος.
Σε έναν ελιγμό βρέθηκε στην πλώρη του περιπολικού, το οποίο ήταν εν κινήσει και πέρασε από κάτω του. Από την άλλη το περιπολικό δεν ήταν η πρώτη φορά που βρισκόταν σε παρεμπόδιση πλεούμενου να προχωρήσει, στις τόσες λοιπόν φορές να φέρθηκε απάνθρωπα για πρώτη φορά; Μάλλον δύσκολο, αν όχι αδύνατο, με καλοπιστία. Άρα, κατά την ταπεινή μου άποψη, η πιο πιθανή εκδοχή, με όλη την καλή προαίρεση, οι ελιγμοί του φουσκωτού προκάλεσαν το ατύχημα.
Τώρα οι διεθνείς συνθήκες και κανονισμοί, οι οποίοι είναι λίαν προστατευτικοί των προσφύγων. Οφείλουμε λοιπόν να εξετάσουμε πως χαρακτηρίζεται ο πρόσφυγας.
«Πρόσφυγας θεωρείται αυτός/η που εγκαταλείπει τη χώρα καταγωγής του/ης ή τον τόπο της τελευταίας ή συνήθους διαμονής του/ης εξαιτίας δικαιολογημένου φόβου δίωξης εξαιτίας της φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητας, της συμμετοχής του/ης σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή των πολιτικών του/ης πεποιθήσεων».
Εκείνοι λοιπόν που εγκαταλείπουν την Τουρκία, δηλαδή την χώρα που διαμένουν προσωρινά ή μόνιμα αδιάφορο, είναι μετανάστες για να βελτιώσουν τις συνθήκες της ζωής τους, από κοινωνική ή οικονομική άποψη, διότι δεν διώκονται ούτε κινδυνεύουν στην Τουρκία. Μετανάστες λοιπόν και δη λαθραίοι, αφού προσπαθούν να εισέλθουν στην Ελλάδα κρυφά δηλαδή χωρίς άδεια. Άρα με την ακριβολόγα και νοηματική αξιοθαύμαστη ελληνική γλώσσα, είναι λαθρομετανάστες! Δεν αντιλαμβάνομαι τον λόγο που ενοχλεί αυτός ο τόσο συγκεκριμένος και ακριβόλογος χαρακτηρισμός;
Σύμφωνα πάλι με το διεθνές δίκαιο και με τη σύμβαση της Γενεύης, η οποία αποτελείται από 46 άρθρα, δύο παραρτήματα αρκετών επί πλέον άρθρων και αναφορών λεπτομερώς με κεφαλαία γράμμα «Α –ΣΤ», το ένα άρθρο συναγωνιζόμενο το άλλο και το ένα παράρτημα ισχυρότερο του άλλου, σε υπερβολικούς όρους προστασίας των «προσφύγων», όρους που θα ζήλευαν πολλοί πολίτες εξελιγμένων λαών, ευρωπαϊκών και άλλων κρατών, αναφέρει ότι «οι χώρες αντιμετωπίζουν τους μετανάστες με βάση τους δικούς τους μεταναστευτικούς νόμους και διαδικασίες».
Τη σύμβαση αυτή της Γενεύης, της 25 Ιουλίου 1951, με έναρξη ισχύος τις 22 Απριλιου 1954, προσυπέγραψε και η Ελλάδα και κυρώθηκε με το ν.δ. 3989/19-09-1959 (ΦΕΚ Α’ 201). Επομένως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει όσα πιο πάνω αναφέρονται.
Με δεδομένο λοιπόν, ότι δεν έχουμε την αντικειμενική δυνατότητα ως Ελλάδα, να φιλοξενήσουμε όλους αυτούς τους δυστυχείς, που ψάχνουν για μια πιο ανθρώπινη ζωή, με ήρεμη, αλλά διερευνητική σκέψη και νηφάλια απόφαση, να σκέπτονται δύο φορές, πριν εκφράσουν κρίσεις και απόψεις, επί των καθημερινών γεγονότων, όπως αυτό το τραγικό δυστύχημα στα νερά της Χίου.
Δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό, να αναφερθώ στους «αριστερούς» της χώρα μας, και όχι μόνο, (ζητώντας προκαταβολικά συγγνώμη από τους αγνούς και ήρεμους ιδεολόγους,) οι οποίοι, μη αντιλαμβανόμενοι τον λόγο που οι ιδέες τους, ως μοναδικοί «επαναστάτες» και «ανθρωπιστές», δεν μπορούν να εφαρμοστούν, αλλά παριστάνουν τους μόνους «δίκαιους», «κοινωνιστές, «ανθρωπιστές» και ό,τι νομίζουν οι ίδιοι θεωρητικά σωστό, διαταράσσοντας και ζημιώνοντας την καθημερινή ζωή των πολιτών, με διαδηλώσεις που βλάπτουν την παραγωγικότητα, με κοντάρια πολεμικά, ως φέροντα την επαναστατική τους σημαία, ζημιώνοντας και τους μικροεπαγγελματίες, καταλαμβάνοντας και καταστρέφοντας τους πανεπιστημιακούς χώρους, εμποδίζοντας και τους ίδιους να σπουδάσουν για μια καλύτερη σύγχρονη και ευημερούσα κοινωνία, οφείλουν να αντιληφθούν το τεράστιο λάθος τους και την μάταιη, αλλά καταστροφική τους προσπάθεια, να προσγειωθούν στην, έτσι κι αλλιώς, μη απόλυτα σωστή και δίκαιη κοινωνία, για εφικτούς τρόπους σταδιακής και προσαρμόσιμης βελτίωσής της. Είθε!!!
