του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Η πρώτη γενηά μαχητών της τζιχάντ (ιερού πολέμου) που επιχείρησαν να διεισδύσουν στην Ευρώπη, χωρίς όμως επιτυχία, προήλθε απο τις συγκρούσεις και τους εμφυλίους πολέμους στην Αλγερία, την Αίγυπτο, την Βοσνία και στην Τσετσενία. Η δεύτερη υπήρξε μετά την επίθεση της Αλ Καέντα στους Δίδυμους Πύργους και στο Πεντάγωνο των ΗΠΑ και τις συνακόλουθες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο, στη Μαδρίτη και τις δολοφονίες απο τον Μωχά⁹μεντ Μέρα στην Τουλούζη.
Η κορύφωση όμως της τζιχαντιστικής επίθεσης έγινε με την τρίτη γενηά μαχητών, με την επέκταση της ισλαμικής μετανάστευσης (χαιζίρια) από Ιράκ και Συρία και την εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους, αλλά κυρίως μετά την ανάρτηση του "Καλέσματος για Παγκόσμια Ισλαμική Αντίσταση" (“Global Islamic Resistance Call”- στα αραβικά Da‘wat al-Muqāwama al-Islāmiyya al-‘Ālamiyya) του Σύρου θεωρητικού Abu Musab al-Suri, που γράφτηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Παράλληλα τότε δημιουργήθηκε νότια του Άλμπι στη Γαλλία, στο απομακρυσμένο μικρό χωριό Artigat, ένας μουσουλμανικός μικρόκοσμος υπό τον λευκό σείχη (λόγω ασημί μακρυών μαλλιών) Αμπντουλιλλάχ, η Ολιβιέ Κορέλ.
Με κυρίαρχες τις αντιλήψεις του Σαλαφισμού και διδάσκοντας τον Ουαχαμπισμό και το "Ολικό Ισλάμ", το Artigat έγινε πόλος έλξης των νεοπροσύλητων ισλαμιστών απο τα banlieues (φτωχιές ακραίες συνοικίες) των μεγάλων γαλλικών πόλεων. Απο εκεί παρέλασε όλη σχεδόν η αφρόκραιμα των μετέπειτα τζιχαντιστών εγκληματιών. Εργο της τρίτης αυτής γενηάς μαχητών της τζιχάντ υπήρξαν στο Παρίσι οι σφαγές στο σατιρικό περιοδικό Charlìe Ebdo, στο εβραικό σουπερμάρκετ Hyper Cacher, στο στάδιο Stade de France, στο Bataclan music hall και στην παραλία της Νίκαιας.
Το "Κάλεσμα" του al-Suri δεν είναι οργάνωση αλλά ένα εκτενές στρατηγικό κείμενο/μανιφέστο. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα θεωρητικά έργα του σύγχρονου παγκόσμιου τζιχαντισμού.
Ο ρόλος του στην εξάπλωση της τζιχάντ στην Ευρώπη ήταν κυρίως ιδεολογικός και στρατηγικός, όχι επιχειρησιακός με την κλασική έννοια. Το κείμενο επηρέασε βαθιά τον τρόπο με τον οποίο οργανώσεις και “μοναχικοί λύκοι” αντιλαμβάνονταν τη δράση τους στη Δύση. Βασικά σημεία της επιρροής του είναι αφ’ ενός η αποκέντρωση της jihad, διότι οι μεγάλες ιεραρχικές οργανώσεις τύπου Αλ Καέντα ήταν ευάλωτες στις δυτικές υπηρεσίες ασφαλείας μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Ο al-Suri πρότεινε μικρούς αυτόνομους πυρήνες, “leaderless jihad”, ή μεμονωμένους δράστες που ριζοσπαστικοποιούνται μόνοι τους μέσω προπαγάνδας και διαδικτύου.
Eπίσης ο al-Suri πρότεινε στόχευση των μουσουλμανικών κοινοτήτων της Ευρώπης όπου θα μπορούσαν να στρατολογηθούν νέοι μουσουλμάνοι δεύτερης ή τρίτης γενιάς. Ο al-Suri μιλούσε για “grassroots jihad” μέσα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Η θεωρία του βασιζόταν στην ιδέα ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη θα προκαλούσαν σκληρές αντιδράσεις, οι αντιδράσεις αυτές θα αύξαναν την αποξένωση μέρους των μουσουλμανικών κοινοτήτων, και έτσι θα διευκολυνόταν περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση. Δηλαδή επιδίωκε έναν φαύλο κύκλο μεταξύ τζιχαντιστικής βίας και αντι-μουσουλμανικής πόλωσης.
Για το μέλλον λοιπόν η μόνη λύση είναι η αναχαίτιση της μετανάστευσης και όχι οι διώξεις κατά των μουσουλμανικών κοινοτήτων. Για χώρες όπως η δική μας, οπου ο ισλαμικός πληθυσμός δεν είναι ακόμη μεγάλος, η διακοπή της εισροής μουσουλμάνων είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον.
