του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
«Οι εταιρείες με τους πιο ρηξικέλευθους οικονομικούς διευθυντές και με μάνατζερ έτοιμους να υιοθετήσουν νέες ιδέες, έχουν όλο και μεγαλύτερες ευκαιρίες επιτυχίας. Επιμένω όμως ότι στο επίπεδο αυτό ζωτικός είναι ο ρόλος του οικονομικού διευθυντή, πέρα από αυτόν του διευθύνοντος συμβούλου. Στη σημερινή αγορά, με την ανάπτυξη δύσκολο να έρθει, οι περισσότερες εταιρείες αναζητούν μανιωδώς νέες ιδέες. Και πολλοί Οικονομικοί Διευθυντές, οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι να ακολουθούν τους κανόνες και τους κανονισμούς και συχνά απαιτείται ρητά να μην είναι δημιουργικοί, αναρωτιούνται από πού να αρχίσουν.
Αν και οι ανατρεπτικοί καινοτόμοι - αυτοί που αναπτύσσουν και αλλάζουν τη βιομηχανία προϊόντων και υπηρεσιών - έχουν απίστευτες φυσικές ικανότητες καινοτομίας, γεγονός είναι ότι ο καθένας μπορεί να μάθει να είναι πιο καινοτόμος. Δεν έχει σημασία το εγγενές γνωστικό στιλ του», λέει ο Hal Gregersen καθηγητής του INSEAD και συγγραφέας του «Το DNA του Innovator», ένα βιβλίο που περιγράφει τα βασικά συστατικά της καινοτόμου σκέψης. Δεν γεννιούνται, γίνονται.
Οι πέντε δεξιότητες που μοιράζονται γνωστοί πρωτοπόροι και καινοτόμοι όπως ο Jeff Bezos της Amazon, είναι η διερώτηση, η παρατήρηση, η δικτύωση, ο πειραματισμός, και η συμμετοχή ενώ παράλληλα συνδέουν ιδέες από φαινομενικά άσχετες πηγές.
O Hal Gregersen, και οι συνεργάτες του Clayton Christensen και Jeff Dyer μελέτησαν περισσότερα από 5.000 διοικητικά στελέχη και αξιολόγησαν τις ικανότητές τους και τις επιλογές τους. Όρισαν έτσι τις παραπάνω ικανότητες ως πεδία που οι πλέον καινοτόμοι μοιράζονται.
Τα στελέχη των οικονομικών υπηρεσιών, από την άλλη πλευρά, τείνουν να είναι περισσότερο προσανατολισμένα στην παράδοση, σκοράροντας υψηλά σε πεδία όπως η οργάνωση, ο προγραμματισμός, η προσοχή στη λεπτομέρεια, και η εκτέλεση. Ενώ αυτά τα ταλέντα είναι εξαιρετικά πολύτιμα, οι CFO χρειάζονται επίσης ικανότητες ανακάλυψης. «Όταν ένας CFO κάθεται με τον υπεύθυνο μάρκετινγκ και τον διευθύνοντα σύμβουλο, είναι εκεί για να μιλήσει για χρηματοδότηση, αλλά αν αυτή είναι η μόνη γλώσσα που μιλάει, η επιρροή του μέσα στην ομάδα διοίκησης θα είναι αρκετά περιορισμένη»., τονίζει ο Hal Gregersen
Πώς, λοιπόν, μπορούν οι επικεφαλής των χρηματοδοτήσεων να εφαρμόσουν την καινοτόμο σκέψη σε ένα ρόλο στον οποίο η αποφυγή του κινδύνου και η ακρίβεια είναι τα ζητούμενα; Με συνειδητή και διαρκή προσπάθεια να αξιοποιήσουν τις δεξιότητες τους στην βελτίωση των διαδικασιών και στην επίλυση των προβλημάτων μέσα στο χρηματοδοτικό πεδίο λένε οι ειδικοί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε αυτή την κατεύθυνση είναι ένας CFO που εξετάζει μια σειρά προϊόντων και προσπαθεί να καθορίσει ποια στοιχεία θα πρέπει να εξαλειφθούν. Οι πρωτοπόροι CFO θα περάσουν κάποιες ώρες κατά τη διάρκεια ενός μήνα καταγράφοντας ερωτήσεις για διάφορα προϊόντα, επισκεπτόμενοι τα καταστήματα και παρατηρώντας πελάτες που αγοράζουν. Ακόμα κοιτάζοντας τα προϊόντα, και κάνοντας τις επαφές εκτός της εταιρείας για να συστήσουν τα προϊόντα, θα καθίσουν και
θα επανεξετάσουν τα συμπεράσματά τους, θα «τρέξουν» τους αριθμούς, και θα παρουσιάσουν τις εισηγήσεις τους προς την υπόλοιπη ομάδα διοίκησης. Σε σύγκριση με έναν πιο παραδοσιακό CFO, ο οποίος πιθανότατα θα παραμείνει στο γραφείο, να αναλύσει τα δεδομένα που συλλέγονται από το προσωπικό του, και στη συνέχεια κάνει την παρουσίασή του, ποιος δείχνει να έχει την μεγαλύτερη στρατηγική αξία? Σίγουρα το στέλεχος που «ψάχνεται» και βλέπει λίγο πιο μακρυά.
Αν οι Οικονομικοί Διευθυντές επιθυμούν να δημιουργήσουν αξία για τους ρόλους τους, που πρέπει να συνδεθούν με τις θέσεις εργασίας, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες, η αναζήτηση νέων ιδεών δεν είναι πολυτέλεια. Ενώ ορισμένα τμήματα της δουλειάς τους, όπως η κατάρτιση των οικονομικών καταστάσεων, για παράδειγμα, είναι σαφώς εκτός ορίων για καινοτομία, οι CFO μπορούν ωστόσο να φέρουν ένα νέο τρόπο σκέψης για το πώς θα δομηθούν οι εκθέσεις και αυτό που αναλύουν και πώς θα διαρθρωθούν οι ομάδες οικονομικών, ώστε να συνεχίσει η χρηματοδότηση για ένα συγκεκριμένο έργο.
Στην εποχή της ταχύτητας και των αλλαγών στις καταναλωτικές συμπεριφορές, ή αναζήτηση του καινούργιου αποτελεί όλο και πιο πολύ σοβαρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, υποστηρίζει ο Hal Gregersen και σίγουρα δεν κάνει λάθος.
