του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Το άρθρο ήταν καταπέλτης. Για τον Τούρκο πρόεδρο Ρέτζιο Ταγίπ Ερντογάν αφ’ ενός και για τον Αμερικανό ομόλογο του Ντόναλντ Τράμπ αφ’ ετέρου. Ο μεν Αμερικανός πρόεδρος κατηγορήθηκε από το γαλλικό περιοδικό «…για προδοσία των Κούρδων μαχητών που επί πέντε χρόνια έδωσαν σκληρές μάχες κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, τείνοντας έτσι πολύτιμη χείρα βοηθείας στις αμερικανικές ειδικές δυνάμεις…». Το ρόλο τους αυτόν εξάλλου είχε εξάρει ο ίδιος ο Ντόναλντ Τράμπ, δηλώνονταςότι επρόκειτο «…για απίστευτους μαχητές έξυπνους και αφοσιωμένους στο ρόλο τους…».
Πράγματι, επί μια πενταετία, οι Κούρδοι είναι αυτοί που μετά από σκληρές μάχες στη Βόρεια Συρία στις πόλεις Κομπάνι και Ράκκα έδωσαν απίστευτες μάχες σπιθαμή προς σπιθαμή για να εκδιώξουν τους τζιχαντιστές, τους οποίους κυνήγησαν ακόμα και στις σπηλιές του Μπακούμ, χάνοντας κάποιες χιλιάδες άνδρες και γυναίκες πολεμιστές.
«…Η αυτοθυσία και το πείσμα των Κούρδων δεν έχουν προηγούμενο…» τονίζει ο Γάλλος ναύαρχος Φ.Ροζέλ, στρατιωτικός ακόλουθος του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν. Αφήνει δε να γίνει αντιληπτό ότι η προδοσία του Αμερικανού προέδρου ατιμάζει το σύνολο του δυτικού κόσμου. Προς μοναδικό όφελος της Τουρκίας και του προέδρου της, ο οποίος κατά το «Λε Πουάν» «…ονειρεύεται μια νέα εθνοκάθαρση εις βάρος των Κούρδων…».
Αυτή η εθνοκάθαρση, ενοχλεί πολύ τον κ.Ερντογάν, ο οποίος έκανε μήνυση στο γαλλικό περιοδικό προφανώς για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, αλλά και για να ρίξει στάχτη στα μάτια του δυτικού κόσμου, μέρος του οποίου δεν θεωρεί την Τουρκία ως αμιγώς ισλαμική χώρα.
Από την άλλη πλευρά, στο θέμα της Συρίας, η Δύση υπέστη ένα κραυγαλέο φιάσκο, τόσο από διπλωματικής όσο και από στρατηγικής σκοπιάς. Στο διπλωματικό επίπεδο Ρωσία και Τουρκία κέρδισαν σημαντικούς γεωπολιτικούς πόντους, ενώ από στρατηγικής πλευράς, οι τζιχαντιστές επανήλθαν στο προσκήνιο. Έτσι κάποιες χιλιάδες Κούρδων που έχασαν τη ζωή τους, υφίσταται μια δραματική και ατιμωτική προσβολή.
Κατά τα άλλα, απίστευτος είναι και ο εξευτελισμός των Η.Π.Α., την ώρα που η Ευρώπη… κοιμάται τον ύπνο του δικαίου! Φεύ.
