του Δημήτρη Βέργαδου*
Η συζήτηση που έχει ανοίξει για την ανάγκη διαφοροποίησης του παραγωγικού προτύπου της χώρας μας, ως συνέπεια και της υγειονομικής κρίσης, είναι αναγκαία και μπορεί να γίνει ουσιαστική. Η ενίσχυση του παραγωγικού μείγματος με περισσότερη μεταποίηση, βιομηχανία και τεχνολογία είναι εφικτή, εφόσον βέβαια στην εξίσωση συμπεριλάβουμε τον ανθρώπινο παράγοντα. Βασική προϋπόθεση για τη βιομηχανική επανεκκίνηση είναι να γίνει ο τομέας της παραγωγής πιο ελκυστικός για τους νέους ανθρώπους? γιατί, πέρα από τα ελλείματα και το κενό στην απασχόληση, η βιομηχανία σήμερα δεν αποτελεί, δυστυχώς, την πρώτη επιλογή παρά τις ευκαιρίες που προσφέρει.
Η πρόσφατη πρωτοβουλία του ΣΕΒ με θέμα «επαγγέλματα με μέλλον» είχε ως σκοπό να φωτίσει νέους επαγγελματικούς δρόμους με επίκεντρο την παραγωγή. Μέσα από προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που σταδιοδρομούν σε σημαντικές εταιρείες στη χώρα μας, αναδύεται ένας κόσμος διαφορετικός αλλά και πολύ δημιουργικός: αυτός της παραγωγής. Η γνωριμία του ευρύ κοινού και κυρίως των νέων ανθρώπων με τις ειδικότητες του στελέχους ποιοτικού ελέγχου, τεχνικών αυτοματισμών, δικτύων και εξωστρέφειας, και όχι μόνο, καλύπτει αναμφισβήτητα ένα ουσιαστικό κενό. Οι θέσεις στη βιομηχανία, που αντέχουν και αμείβουν καλύτερα, μπορούν να κινητοποιήσουν νέους και να τους εμπνεύσουν επαγγελματικά.
Είναι αλήθεια ότι οι «δουλειές» μέσα στη βιομηχανία και γενικότερα στην παραγωγή χαρακτηρίζονται από εσωστρέφεια και πολλές φορές εσωτερική πειθαρχία και ρουτίνες. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από πρότυπα εξωστρέφειας και εύκολης προβολής, δεν είναι εύκολο να ακολουθήσει ένας νέος μια τεχνική εργασία και μάλιστα σε έναν χώρο παραγωγής.
Η τεχνολογία ανοίγει δημιουργικούς δρόμους στη βιομηχανία
Το πρόβλημα δε αυτό της έλλειψης ελκυστικότητας της εργασίας στη βιομηχανία, ειδικά στο πιο τεχνικό επίπεδο, δεν θεωρείται μόνο ελληνικό φαινόμενο. Στις ΗΠΑ αναζητούν προγράμματα και τρόπους για να κάνουν ελκυστική την εργασία στη βιομηχανία – η καλύτερη ανταμοιβή δεν αρκεί. Χρειάζεται να αναδειχθεί και ένα στοιχείο δημιουργικότητας που θα εμπνεύσει. Οι εξελίξεις της τεχνολογίας στην παραγωγή αποτελεί στο σημείο αυτό σημαντικό σύμμαχο. Οι νέοι που νιώθουν πιο φιλικά προς τις νέες τεχνολογίες, υιοθετούν καλύτερα τις νέες καινοτομίες και εφαρμογές.
Για παράδειγμα, η ρομποτική τεχνολογία. Η εφαρμογή της δεν συνιστά μόνο παράγοντα ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, σε όρους παραγωγικού αποτελέσματος? είναι παράγοντας και όρος συγχρόνως για την προσέλκυση εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού, που αντλεί ικανοποίηση από την πρόσδεση με τη σύγχρονη τεχνολογία. Κατά μια έννοια, αυτό συμβαίνει και σε θέσεις εργασίας που αφορούν και τις υπηρεσίες. Τα νέα εργαλεία της ψηφιακής τεχνολογίας προσελκύουν εργαζόμενους που έχουν θέληση να μάθουν, ακόμη και να πειραματιστούν.
Επομένως, στο σημερινό περιβάλλον των διαρκών αλλαγών, που ανατροφοδοτεί η σύγχρονη τεχνολογία, ο πλέον ασφαλής τρόπος για να αναβαθμίσουμε την ελκυστικότητα της παραγωγής είναι οι επενδύσεις? σε τεχνολογίες υψηλής ευφυίας που απαιτούν ταλαντούχους και στοχοπροσηλωμένους εργαζόμενους? που πολλαπλασιάζουν το παραγωγικό αποτύπωμα.
Η κρίση του κορονοϊού και κυρίως η αντίληψη ότι χρειαζόμαστε την επιστημονική γνώση και την αυταπάρνηση άξιων στελεχών σε όλα τα επίπεδα για να κερδίσουμε δύσκολες μάχες, ανατρέπει πρότυπα και συμπεριφορές. Ίσως επιλογές που διασυνδέονται με την επαγγελματική συνέπεια, τις σαφείς διαδικασίες και τον σεβασμό στη γνώση να καταστούν πιο δημοφιλείς. Σε μια περίοδο κατά την οποία καταρρέουν εργασίες που βασίζονται όλο και λιγότερο στη σύγχρονη οργάνωση και στις τεχνολογικές καινοτομίες, ο κόσμος της παραγωγής μπορεί να αξιοποιήσει αυτήν την πρόκληση φέρνοντας κοντά του πολύτιμο ανθρώπινο κεφάλαιο. Τρόποι υπάρχουν και αξίζει να δοκιμαστούν.
*Δ/ντής του Τομέα ΜΜΕ, Θέσεων και Ενημέρωσης ΣΕΒ, στη Deal News
