του N. Peter Kramer
Εάν ο κόσμος θέλει να περιορίσει την υπερθέρμανση του πλανήτη, πρέπει να απαλλαγεί από τον γαιάνθρακα το συντομότερο δυνατόν, καθώς έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε άνθρακα. Η καύση του είναι υπεύθυνη για το 45% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που προκαλούνται από τον άνθρωπο. Όταν, τον Αύγουστο, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) εξέδωσε το μήνυμά της για την άσχημη κατάσταση για το κλίμα, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Antonio Guterres αποκάλεσε την έκθεση ως «προαναγγελία θανάτου» για το κάρβουνο και τα ορυκτά καύσιμα.
Αν και ο «μαύρος χρυσός» έχει χάσει τη λάμψη του, ο εθισμός στον άνθρακα αποδεικνύεται μεγάλος. Τώρα που η παγκόσμια οικονομία ανακάμπτει μετά τους περιορισμούς λόγω του κορονοϊού, η ανάγκη για ενέργεια είναι και πάλι μεγάλη. Παρά τις προθέσεις να βγούμε από την κρίση πιο «πράσινοι» και πιο βιώσιμοι, η πρόοδος ως προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δεν είναι μεγάλη, ενώ ο άνθρακας παραμένει απαραίτητος προκειμένου να ικανοποιηθεί αυτή η ανάγκη.
Σήμερα, η τιμή του άνθρακα είναι υψηλότερη σε σύγκριση με το 2008, πριν η οικονομική κρίση μειώσει τη ζήτηση. Στην ευρωπαϊκή προθεσμιακή αγορά άνθρακα που αξιοποιείται από σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η τιμή φτάνει πλέον τα 150 ευρώ περίπου ανά τόνο, υπερδιπλάσια από τις αρχές του τρέχοντος έτους και τριπλάσια σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Η αυξανόμενη ζήτηση για γαιάνθρακα οφείλεται κυρίως στην παραγωγή χάλυβα και ηλεκτρικής ενέργειας. Πρόκειται να υπάρξει αύξηση κατά 5% φέτος.
Επίσης, παρατηρείται επιστροφή του γαιάνθρακα στην Ε.Ε. Ο κρύος καιρός, η ισχνή παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από την αιολική ενέργεια και οι υψηλές τιμές του φυσικού αερίου δείχνουν ότι οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής με καύση γαιάνθρακα στην Ε.Ε. πρέπει να παρεμβαίνουν συχνότερα.
Χωρίς αυστηρές πολιτικές επιλογές, η εποχή του άνθρακα στην οποία η Δύση (και η Ευρώπη, αργότερα) χαρακτηρίζονταν κάποτε από ευημερία, δεν θα τελειώσει σύντομα. Οι κλιματικές φιλοδοξίες του «Παρισιού» τείνουν να παραμείνουν φιλοδοξίες.
