Γνώμη - EBR

Edition: International | Greek

FOLLOW EBR MAGAZINE ON:

Αρχική » Γνώμη

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες και εκπρόσωποι των θεσμών, από την πλευρά τους, παρακολουθούν έκπληκτοι τον τέως πρωθυπουργό κ. Αλ. Τσίπρα να εξηγεί χωρίς αιδώ ότι δεν πιστεύει στην χρησιμότητα των μέτρων που συμφώνησε με τους εταίρους, παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά είχαν προταθεί από την δική του κυβέρνηση στο πλαίσιο της διαπραγματεύσεως που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος για το «όχι».

Ποιους «δουλεύει» ο Αλέξης Τσίπρας και μάλιστα «ψιλό γαζί»?

Από: Athanase Papandropoulos | Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015

Ένας από τους πιο αποτυχημένους και ανεπαρκείς πρωθυπουργούς κυριολεκτικά παίζει με θεσμούς και αρχές για προσωπικούς και ιδιοτελείς βέβαια λογούς. Έχει και τα κάνει όμως εφ’οσον απευθύνεται στον «πιο έξυπνο λαό του κόσμου»!

Αν θέλει να αποδράσει απο τις ευθύνες τους ο Τσίπρας δεν έχει παρα να παραδώσει την κυβέρνηση σε υπερκομματικές προσωπικότητες και να στηρίξει με την κοινοβουλευτική του ομάδα τα μέτρα που αυτός υπέγραψε με τους δανειστές.

Μπλόφα Τσίπρα ή κίνηση υψηλού ρίσκου για την χώρα;

Από: EBR | Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Η οικονομία ακόμα δεν χώνεψε το περιεχόμενο της συμφωνίας με τους Θεσμούς. Η κοινωνία ακόμα δεν συνήλθε απο το σοκ των capital controls και την εξυπνάδα του δημοψηφίσματος.

Οι ολιγαρχικές τάσεις λοιπόν δεν αποτελούν, όπως κάποιοι πιστεύουν, προνόμιο μιάς καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων. Συνθέτουν ουσιαστικά την ουσία μιάς κομμουνιστικής κοινωνικής οργάνωσης. Ισως και την ψυχή της.

Κομμουνισμός και ολιγαρχία

Από: EBR | Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

Βρέθηκα προ καιρού σε μιά ενδιαφέρουσα ημερίδα* στην Μόσχα με θέμα τις παρακομματικές και έκνομες οικονομικές δραστηριότητες διαφόρων κυκλωμάτων στη διάρκεια του σοβιετικού συστήματος.

Ήταν φανερή η πρόθεση της ΠτΒ να προκαλέσει τους συναδέλφους της βουλευτές σε μία επιχείρηση ανταλλαγής άνευ σημασίας απόψεων, με μοναδικό στόχο την καθυστέρηση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Επίσης, είναι πλέον απροκάλυπτη η επιδίωξη της κυρίας Κωνσταντοπούλου να καλλιεργήσει, κατά οργουελιανό τρόπο, το μίσος στην ελληνική κοινωνία, εμφανιζόμενη παράλληλα η ίδια ως ο αμείλικτος διώκτης παντός κακού και προστάτις όλων των αδυνάμων.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Το νέο πρόσωπο του Εθνολαϊκισμού

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Με καφκαϊκά και οργουελιανά κριτήρια, η πρόεδρος της Βουλής εκπροσωπεί μία μορφή ολοκληρωτισμού του 21ου αιώνα

Έστω ότι ο κ. Τσίπρας κάνει την ζητούμενη από τους εταίρους μας «μνημονιακή» στροφή. Υπογράφει έτσι την περίφημη συμφωνία, η οποία εγκρίνεται και από την Βουλή. Με ποιους ανθρώπους θα εφαρμοστεί αυτή η όντως σκληρή συμφωνία, όταν μετά το πέρασμα Βαρουφάκη η οικονομία βρίσκεται ήδη σε ύφεση και αντιμετωπίζει μία πρωτόγνωρη για τα τελευταία 40 χρόνια κρίση ρευστότητας;

Ίσως να θέλει ο κ. Τσίπρας. Μπορεί όμως;

Από: Athanase Papandropoulos | Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

Δεν είναι καθόλου βέβαιον ότι στην σημερινή πολιτική, κοινωνική και οικονομική συγκυρία και με δεδομένη την λαϊκή ανωριμότητα, η Ελλάδα μπορεί να αποφύγει τον δρόμο του κ. Β.Σόϊμπλε

Είναι τοις πάσι γνωστό ότι είχε αποτελέσει μέρος της αποφάσεως του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012 και θα εφαρμοζόταν με την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης του δεύτερου μνημονίου. Δεν χρειαζόταν ένα νέο, βαρύτερο μνημόνιο για να συμβεί αυτό.

Χαμηλή ποιότητα διακυβέρνησης

Από: EBR | Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Μία βασική λειτουργία της πολιτείας είναι να εξασφαλίζει την ύπαρξη "κράτους δικαίου’’. Τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα προστατεύονται, οι συμβάσεις τηρούνται, η διαφθορά τιμωρείται.

Στην θέση του εγγυητή της ομαλής λειτουργίας του Βουλής, θέση στην οποία κατά κανόνα επιλέγεται ένας μετριοπαθής πολιτικός, ένας άνθρωπος που ελέγχει τις φρένες του τέλος πάντων, υπερψηφίστηκε, με πρωτοφανή πλειοψηφία, το by far πιο ακατάλληλο άτομο

Η Ζωή Βισίνσκι και ο εξευτελισμός της Βουλής

Από: EBR | Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Μετενσάρκωση του διαβόητου εισαγγελέα των Δικών της Μόσχας επί Στάλιν, η πρόεδρος της Βουλής διασύρει τόσο το ελληνικό Κοινοβούλιο όσο και την χώρα μας.

Η σύγκρουση που προκάλεσαν οι αριστεριστές με τον νικητή του δημοψηφίσματος και νικητή μέχρι τώρα της αναμέτρησης αποβαίνει υπέρ του δημοκρατικού πολιτεύματος, αποδυναμώνει όμως ταυτόχρονα τον Σύριζα ως κόμμα και την παρούσα κυβέρνηση. Βαθαίνει έτσι και τα πολιτικά δημοκρατικά ελλείμματα.

Πρωτογενή Δημοκρατικά Ελλείμματα

Από: EBR | Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Ο νικητής του δημοψηφίσματος δεν πέτυχε μόνο την εν λευκώ εξουσιοδότηση για διαπραγμάτευση. Πέτυχε την εκ την προτέρων αποδοχή από τον Λαό και της συμφωνίας που «υπέγραψε». Κράτησε την πλήρη ηγεμονία και του χώρου του «ναι» και του χώρου του «όχι».

Σ’ αυτή την χώρα λοιπόν, οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, ο Σόιμπλε, η Μέρκελ, ο Γιούνκερ και ο Ολάντ επιχειρούν να επιβάλλουν μεταρρυθμίσεις και να την βάλουν στο δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου. Μήπως πρόκειται για χαμένο κόπο;

Τα παγκόσμια ρεκόρ μιας «εξόδου» που δεν έγινε!

Από: EBR | Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Δεν είναι λογικό αυτό. Η χώρα πληρώνει μεταξύ άλλων, τη συνεχή πολιτική αβεβαιότητα και τις συχνές εκλογικές αναμετρήσεις. Καμία άλλη χώρα που βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα της κρίσης δεν έχει επιδείξει αντίστοιχη συμπεριφορά. Όμως, δεν είναι μόνο αυτό το πρωτοφανές παγκόσμιο ρεκόρ της χώρας μας.

Τους καταλαβαίνω δε από τις πρώτες λέξεις που λένε. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί το δημοκρατικό ανοσοποιητικό σύστημα κινητοποιείται αμέσως και έτσι το νοητικό σύμπαν δεν μπαίνει στην φάση της διαβρώσεώς του από το πνευματικό Aids του ολοκληρωτισμού.

Ο εθισμός στον ολοκληρωτισμό και η τεράστια σημασία του

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Στην κρατικιστική και βαθιά αντιφιλελεύθερη Ελλάδα της μεταπολίτευσης, ο εθισμός στον ολοκληρωτισμό είναι το πρώτο βήμα και για την ουσιαστική εγκατάστασή του.

Στο τέλος τι έγινε; Μια τρύπα στο νερό. Και φτάσαμε στο μνημόνιο νούμερο τρία που ψηφίστηκε ήδη από την κυβέρνηση Α. Τσίπρα. Βεβαίως η κυβέρνηση είχε απώλειες. Αλλά το ίδιο συνέβη και με τον Παπανδρέου και τον Σαμαρά στα δύο μνημόνια που προηγήθηκαν.

Οι ευθύνες των πολιτών

Από: EBR | Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Είμαστε λοιπόν και πάλι στο ίδιο έργο θεατές. Μόνο που αυτή τη φορά ο λαός βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση. Μια και τα δύο μνημόνια που προηγήθηκαν, έχουν μειώσει τις αμοιβές του, έχουν αυξήσει τις υποχρεώσεις του στην εφορία και τέλος έχουν οδηγήσει στην ανεργία 1.3000.000 πολίτες.

Η χώρα δεν πρόκειται να ορθοποδήσει σύντομα- όποιος ασχολείται με την καθημερινότητα στις συναλλαγές και γνωρίζει πώς αυτές επηρεάζονται από την ισχύ της μακροοικονομίας, το αντιλαμβάνεται εύκολα.

Παγιδευμένοι στα όνειρα άλλων...

Από: EBR | Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Ο Αλέξης Τσίπρας, ηθικός αυτουργός της σιωπηρής δράσης όλων αυτών των επικίνδυνων ουτοπικών σχεδίων ,εμφανώς καταπονημένος σωματικά και ψυχικά, με πρησμένο πρόσωπο και εντάσεις εσωτερικού διχασμού.

Η οικονομική ασφυξία συνέβαλε ώστε η κυβέρνηση να μην έχει να επιδείξει έργο σε οποιονδήποτε άλλο τομέα, με εξαίρεση την παιδεία, όπου σημειώθηκαν άλματα προς τα πίσω. Εκείνο, πάντως, που προξενεί ιδιαιτέρως αρνητική εντύπωση είναι η κατεδάφιση του υποτιθέμενου ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς.

Τραγικός απολογισμός του πρώτου εξαμήνου

Από: EBR | Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Οι εξελίξεις αυτές οδηγούν την οικονομία σε βαθιά ύφεση, παρά την κάθετη άρνηση της κυβέρνησης να λάβει "υφεσιακά μέτρα".

Γιατί οφείλουμε χάριτες στον Σόϊμπλε!

Από: EBR | Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Αφ’ ενός, απέτρεψε, εμμέσως πλην σαφώς, την έξοδό μας από την ευρωζώνη και, αφ’ ετέρου, έβγαλε τον Τσίπρα από τον ολοκληρωτικό κόσμο των Λαφαζάνη, Ζωής και Βαρουφάκη.

Χωρίς αντιπολίτευση δεν υπάρχει δημοκρατία!

Από: EBR | Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Αναγκαία όσο ποτέ η ανασύσταση του δημοκρατικού κέντρου

Τί μεσολάβησε λοιπόν και μέσα σε 45 ημέρες ο Τζορτζ Σόρος άλλαξε γνώμη και άρχισε να θεωρεί επικίνδυνη την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους; Στο ερώτημα αυτό η απάντηση είναι ιδιαιτέρως σημαντική.

Ο Γ. Βαρουφάκης και ο Τζορτζ Σόρος

Από: Athanase Papandropoulos | Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Είναι δυνατόν ο γνωστός δισεκατομμυριούχος χρηματιστής να ζήτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό την απόλυση του υπουργού Οικονομικών; Και αν ναι, για ποιον λόγο;

Η ελληνική κρίση και η στρατηγική Τσίπρα να φθάσει η κατάσταση στο χείλος του γκρεμού προσέφερε παράθυρο ευκαιρίας για το «ξύπνημα» των Ευρωπαίων σοσιαλιστών σε επίπεδο κυβερνήσεων.

Όταν ο Τσίπρας ξύπνησε (σ)την Ευρώπη

Από: EBR | Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Ο Τσίπρας «ξύπνησε» ευρωπαϊκά ζητήματα που είχαν κρυφθεί καλά πίσω από την κρισιμότητα και αβεβαιότητα των στιγμών. Οι νέες ισορροπίες όμως ίσως τον βοηθήσουν να ξυπνήσει και ο ίδιος στη νέα Ευρώπη που επικαλείται.

Υπό αυτή την έννοια, στην Ελλάδα, ιδιαίτερα από το 2009 και μετά και με αφορμή την οικονομική κρίση χρέους, είχαμε μία σειρά από θεσμικά πραξικοπήματα –με κατάληξη, σήμερα, την ανεπίσημη πλην όμως ουσιαστική έξοδό μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία παραμένουμε μέλος τυπικά.

Το πραξικόπημα που απέτυχε…

Από: EBR | Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Την ύστατη στιγμή, ο Αλέξης Τσίπρας απέτρεψε τα χειρότερα για την χώρα και ακύρωσε τους σχεδιασμούς μιας κυνικής ομάδας πολιτικών τυχοδιωκτών.

Στην προετοιμασία μιας τέτοιας κοινωνίας, η ιδεολογία της ουράς, όπως την έχουν περιγράψει γνωστοί αναλυτές των «σοσιαλιστικών παραδείσων», παίζει καθοριστικό ρόλο. Η ουρά και η αναμονή σε αυτήν αποτελούν ύπατα εργαλεία για την καλλιέργεια αισθήματος υποταγής στους πολίτες και τους προετοιμάζουν συναισθηματικά να δεχθούν παθητικά οποιονδήποτε αυταρχισμό της εξουσίας.

Γιατί οι ουρές;

Από: Athanase Papandropoulos | Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Μήπως προετοιμάζουν τις σοσιαλιστικές κοινωνίες της υποταγής;

Έτσι, μέσα σε 35 χρόνια, κάπου 600 δισεκατομμύρια ευρώ καθαρές κοινοτικές εισροές αντί να συμβάλλουν στον άνετο εκσυγχρονισμό της οικονομίας, οδήγησαν σε ένα εξαμβλωματικό καταναλωτικό πρότυπο, που πλαισιωνόταν από διεφθαρμένο κρατισμό και μία χυδαία οικονομική παρεοκρατία –η οποία εκχυδάισε και το σύνολο του επικοινωνιακού χώρου, με κάποιες εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Τα λεφτά της Ευρώπης

Από: Athanase Papandropoulos | Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Στα 35 χρόνια συμμετοχής της στην ευρωπαϊκή οικογένεια, η Ελλάδα δέχθηκε 600 δισ. ευρώ επιδοτήσεις, 290 δισ. ευρώ δάνεια αποφυγής πτωχεύσεως, 100 δισ. ευρώ κούρεμα χρέους, 3 δισ. ευρώ σταθεροποιητικά δάνεια και 13 δισ. ευρώ αναπτυξιακά δάνεια.