του Ηλία Καραβόλια
Debate, κάνουν καθημερινά με τα έξοδα των φροντιστηρίων οι γονείς, με τα χαμηλά εισοδήματα.
Οι μαθητές, με την ύλη για τις πανελλαδικές που καλούνται να την χωρέσουν στο μυαλό τους από τα φροντιστήρια και το ατελείωτο διάβασμα.
Ο λογιστής, ο μηχανικός και ο δικηγόρος, με το χάος στις πλατφόρμες, στο κτηματολόγιο, στα δικαστήρια, στην πολεοδομία.
Ο μαγαζάτορας, με τον λογαριασμό της ΔΕΗ και το ενοίκιο.
Ο έμπορος, με τις επιταγές στο τέλος του μήνα.
Ο εστιάτορας, με το τεράστιο κόστος των υλικών στην κουζίνα.
Ο αγρότης, με την σοδειά του που βλέπει ολοένα και περισσότερο να κοστίζει χωρίς να αποδίδει.
Ο οικοδόμος και ο τεχνίτης, με τον καθημερινό ιδρώτα τους, σε αντίξοες συνθήκες.
Οι γιατροί και οι νοσηλευτές στα επείγοντα, οι πυροσβέστες και οι αστυνομικοί στους δρόμους με κίνδυνο της ζωής τους.
Και όλοι τους, μαζί με τους άνεργους καλλιτέχνες, τους ντελιβεράδες με τα διδακτορικά, κάνουν debate καθημερινά με τις δόσεις που έχασαν από τις ρυθμίσεις στις τράπεζες και στο δημόσιο.
Τις ερωτήσεις δεν τις επιβάλλει το μιντιακό κατεστημένο αλλά η αγορά, αυτός ο κρατικοδίαιτος ελληνικός καπιταλισμός των κατσαπλιάδων.
Τις απαντήσεις, τις δίνει ο ένας στον άλλο σε αυτή την χώρα, όταν στο ερώτημα «την παλεύεις;» η απάντηση είναι «τρέχω και δεν φθάνω».
