του Αθ. Χ. Παπανδρόπουλου
Δυο θέματα κυριάρχησαν στην ετήσια σύνοδο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός την περασμένη εβδομάδα: ο Ντόναλντ Τραμπ και η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ).
Από τα δυο, το δεύτερο ήταν το πιο ενδιαφέρον και οπωσδήποτε το σημαντικότερο. Πολλή προσοχή στη συζήτηση αφιερώθηκε στο DeepSeek, την νεοσύστατη επιχείρηση-έκπληξη της Κίνας. Ωστόσο, απλώς μάθαμε πως η γνώση εξαπλώνεται: καμία χώρα δεν θα μονοπωλήσει αυτές τις νέες τεχνολογίες.
Αυτό εξέπληξε τις αγορές. Με τις νέες τεχνολογίες, τέτοιες «εκπλήξεις» δεν εκπλήττουν. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το μεγάλο ερώτημα, που είναι τι σημαίνει για όλους εμάς η πρόοδος της νοημοσύνης των μηχανών.
Οι άνθρωποι είναι και κοινωνικοί και ευφυείς. Αυτός ο συνδυασμός είναι το «killer app» τους. Τους έχει επιτρέψει να κυριαρχήσουν στον πλανήτη. Η ανθρώπινη νοημοσύνη εφηύρε της τεχνολογίες γενικού σκοπού που διαμόρφωσαν τον κόσμο, από τότε που δάμασε τη φωτιά μέχρι τη δημιουργία των υπολογιστών.
Αλλά με τους υπολογιστές που μπορούν να σκέφτονται, αυτό μπορεί να αλλάξει. Ο Blaise Pascal, ο Γάλλος μαθηματικός και φιλόσοφος του 17ου αιώνα, είπε πως «ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια καλαμιά, το πιο αδύναμο πράγμα στη φύση, αλλά είναι μια σκεπτόμενη καλαμιά». Μήπως αυτή η μοναδικότητα φτάνει στο τέλος της;
Στο Νταβός συμμετείχα σε δυο συναρπαστικές συζητήσεις για τα οφέλη και τους κινδύνους της προόδου στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Η μία ήταν μια συνέντευξη του Sir Demis Hassabis, συνιδρυτή της Google DeepMind και συνδικαιούχου του βραβείου Νόμπελ Χημείας, στη συντάκτρια των FT Roula Khalaf, συντάκτρια των FT.
Η άλλη ήταν μια συνέντευξη του Dario Amodei, ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου της Anthropic και συγγραφέα του Machines of Loving Grace, στη συντάκτρια του Economist Zanny Minton Beddoes.
Η συνέντευξη με τον Hassabis υπογράμμισε την πρόσφατη πρόοδο στην ικανότητά μας να κάνουμε επιστημονική ανάλυση, ιδιαίτερα στη βιολογία. Περισσότεροι από 2 εκατ. ερευνητές χρησιμοποιούν το AlphaFold, όπως είπε, το πρόγραμμα που ανέπτυξε η DeepMind.
«Χαρτογραφήσαμε όλες τις πρωτεΐνες που γνωρίζει η επιστήμη, και τις 200 εκατομμύρια… Κατά κανόνα, ένας διδακτορικός φοιτητής χρειάζεται ολόκληρο τον χρόνο του διδακτορικού για να βρει τη δομή μίας πρωτεΐνης. Έτσι 200 εκατομμύρια θα χρειάζονταν ένα δισεκατομμύριο χρόνια διδακτορικού. Και μόλις το δώσαμε όλο αυτό στον κόσμο, δωρεάν».
Αυτό, όπως εξήγησε, είναι «επιστήμη με ψηφιακή ταχύτητα». Έτσι, ανοίγεται μπροστά μας η πιθανότητα για τεράστια επιτάχυνση της ιατρικής προόδου. Πράγματι, μπορεί να έχουμε τα επόμενα 50-100 χρόνια κανονικής προόδου μέσα σε 5-10 χρόνια.
Ευρύτερα, υποστήριξε ο Amodei, μπορούμε να οραματιστούμε την ΤΝ ως «μια χώρα ιδιοφυϊών μέσα σε ένα data center», μια χώρα που οι Κινέζοι, ίσως, μόλις έκαναν φθηνότερη από ποτέ.
*πρώτη δημοσίευση euro2day
