Στην 41η θέση μεταξύ 170 χωρών, παγκοσμίως, βρίσκεται για το 2025 η Ελλάδα στον “Δείκτη Ετοιμότητας για τις Στρατηγικές Τεχνολογίες” του ΟΗΕ, που αφορά τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη. Με βαθμολογία 0,72, η Ελλάδα εντάσσεται στην κατηγορία των “Προηγμένων Χωρών”, επίδοση, που υπογραμμίζει τις δυνατότητες της χώρας να διακριθεί σε τομείς αιχμής, όπως η ΑΙ.
Η αξιολόγηση ανήκει στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD), η οποία αποδίδει στην Ελλάδα μια θέση στο “top50” των πιο έτοιμων χωρών του κόσμου για τεχνολογίες αιχμής και δη για τεχνητή νοημοσύνη. Το “Technology and Innovation Report 2025: Inclusive Artificial Intelligence for Development” και ο “Δείκτης Ετοιμότητας για τις Στρατηγικές Τεχνολογίες” του ΟΗΕ αξιολογεί τις επιδόσεις 170 χωρών ανά τον κόσμο με βάση κριτήρια, όπως οι εξαγωγές υψηλής τεχνολογίας, οι ψηφιακές υποδομές και οι επενδύσεις στην έρευνα και ανάπτυξη (R&D).
Η Ελλάδα, σύμφωνα με την αξιολόγηση του ΟΗΕ, διακρίνεται για τα ψηφιακά skills του εργατικού δυναμικού και για τις επιδόσεις της στον τομέα του R&D. Για την ακρίβεια, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 19η θέση ανάμεσα σε 170 οικονομίες του πλανήτη στο πεδίο “skills”, 36η στον κόσμο στο Research & Development και 50η στον δείκτη ICT.
Πρωτιά για τις ΗΠΑ
Στην πρώτη θέση, παγκοσμίως, σύμφωνα με την αξιολόγηση του ΟΗΕ, βρίσκονται οι ΗΠΑ, ενώ ακολουθούν η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Όπως αναφέρει η έκθεση, οι λεγόμενες τεχνολογίες αιχμής, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, το Internet of Things (IoT), η ρομποτική και η 3D εκτύπωση, σήμερα πλέον θεωρούνται καταλύτης για τις οικονομικές και κοινωνικές δομές.
Η αναπτυσσόμενη αγορά αυτών των τεχνολογιών αναμένεται να φτάσει τα $16,4 τρισ. έως το 2033, με την AI να κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς. Οι τεχνολογίες αιχμής αναμένεται να αναπτυχθούν με ρυθμό έως και 6 φορές μέχρι το 2033, ενώ από μόνη της η τεχνητή νοημοσύνη υπολογίζεται ότι θα φθάσει τα $4,8 τρισ. μέχρι το 2033, αποτελώντας το μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς αυτών των τεχνολογιών.
Παρά την ταχεία ανάπτυξή τους, η υιοθέτηση αυτών των τεχνολογιών σε παγκόσμιο επίπεδο προκαλεί ανισότητες, ειδικά για τις χώρες που δεν διαθέτουν τις κατάλληλες υποδομές και στρατηγικές για την προσαρμογή τους. Αναπτυγμένες χώρες, όπως η Ιαπωνία, οι ΗΠΑ και η Νότια Κορέα, ενισχύουν τη θέση τους μέσω κρατικών επενδύσεων και στρατηγικών, όπως ο “K-Chips Act” της Νότιας Κορέας, ο οποίος επικεντρώνεται στην ενίσχυση της βιομηχανίας μικροτσίπ, κρίσιμης για την ανάπτυξη των τεχνολογιών αιχμής.
Παράλληλα, χώρες εκτός της Δύσης, όπως η Κίνα και η Ινδία, εντείνουν τις προσπάθειές τους για την ανάπτυξη στρατηγικών και υποδομών για την τεχνητή νοημοσύνη και άλλες αναδυόμενες τεχνολογίες, κλείνοντας το ψηφιακό χάσμα, που υπάρχει με τις ανεπτυγμένες χώρες.
