του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ώστε το πρόβλημα της ΝΔ είναι να επαναπατρίσει ακροδεξιούς ψηφοφόρους; Ως φαίνεται, ναι, αν κρίνουμε από δηλώσεις που έκαναν στελέχη της και από απόψεις που εκφράζουν. Αποκαλυπτικά νοοτροπιών και στόχων είναι, έτσι, τα όσα είπε στην συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής ο αποπεμφθείς πρώην γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Τάκης Μπαλτάκος. «Ο στόχος είναι ένας και οι δρόμοι πολλοί. Έχουμε ήδη στα δεξιά μας ένα 16,5% του εκλογικού σώματος να μάς περιμένει. Ως πού θα φτάσει αυτό το ποσοστό; Είναι κατακερματισμένο και πολιτικά ανεκμετάλλευτο. Θα αφήσουμε αυτά τα κομμάτια διάσπαρτα;», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Μεταξύ άλλων, δηλώνει ότι δεν τον ξάφνιασε το ποσοστό της Χρυσής Αυγής, το οποίο αποδίδει στην στρατηγική των αντιπάλων της που επιχείρησαν να την δαιμονοποιήσουν, όπως λέει. Ερωτηθείς για το αν η ΝΔ πρέπει να πάει σε εκλογές, απαντά: «Γιατί; Για να τις χάσει; Για να φέρει την αριστερά στην εξουσία;».
Σχολιάζοντας το πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα ο Τ.Μπαλτάκος κάνει λόγο για «ιστορική στιγμή», καθώς «πρώτη φορά η κεντροαριστερά και η αριστερά μπορούν να σχηματίζουν μια παντοδύναμη κυβέρνηση με 174 έδρες στην Βουλή, αν βέβαια διατηρήσουν στις εθνικές εκλογές τα ποσοστά των ευρωεκλογών. Δεν θα τα καταφέρουν, όμως. Όπως δεν το κατάφερε το ΕΑΜ το 1945. Πάλι θα παραδώσουν τα όπλα, τηρουμένων βέβαια των αναλογιών ανάμεσα στο 1945 και στο σήμερα».
Συνεχίζοντας σε οξείς τόνους τις αναφορές στην αριστερά, ο Τάκης Μπαλτάκος σημειώνει, ερωτηθείς σχετικά, πως αν παρόλα αυτά τα καταφέρουν, «θα πρόκειται για θλιβερή εξέλιξη. Η χώρα θα παγκοσμιοποιηθεί σε βαθμό αφελληνισμού και οι αστικές αξίες και οι μύθοι με τους οποίους θεμελιώθηκε το οικοδόμημα του Νέου Ελληνισμού θα υποστούν οριστική ταπείνωση. Οι παραγωγικές επενδύσεις θα απομειωθούν, με αποτέλεσμα την περαιτέρω οικονομική δυσπραγία των λαϊκών στρωμάτων, αφού κάθε ρεφορμιστική απόπειρα βίαιης νόθευσης του καπιταλισμού καταλήγει πάντα σε τραγωδία».
Στο ερώτημα για το αν μπορούν να ενωθούν ΝΔ, ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή απαντά πως «οι ηγεσίες αυτών των κομμάτων δεν μπορούν να ενωθούν. Είναι προφανές. Οι ψηφοφόροι μπορούν. Είναι εμφανές. Εκεί κατέτειναν οι προσπάθειές μου». Σημειώνει επίσης ότι ο κ. Καρατζαφέρης θα μπορούσε να επιστρέψει στην ΝΔ, «στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προσκλητηρίου για την ενίσχυση της κεντροδεξιάς».
«Η Ελλάδα είναι Βυζάντιο»
Ερωτηθείς για την θέση του ότι η Εκκλησία είναι θεμέλιο του έθνους, ο Τάκης Μπαλτάκος σχολιάζει: «Αντί η Ελλάδα να είναι τελευταία στην προτεσταντική Δύση, θα έπρεπε να είναι πρώτη στην ορθόδοξη Ανατολή … Η Ορθοδοξία είναι η ψυχή μας και το Άγιον Όρος η ψυχή της ψυχής μας». Απαντώντας δε στο αν η Ελλάδα ανήκει στην Δύση, λέει: «Η Ελλάδα είναι Βυζάντιο και βυζαντινό μουσικό μέλος. Γίνεται ιλιγγιώδης προσπάθεια για να μεταλλαχθούμε, με την σύμπραξη πάντα της αριστεράς, αλλά ως τώρα αυτό δεν έχει επιτευχθεί. Το 65% του ελληνικού λαού ακούει μόνον ελληνική μουσική, ενώ στην Δανία ή στην Ολλανδία το αντίστοιχο ποσοστό είναι 5%. Η Εκκλησία είναι ο ακοίμητος θεματοφύλακας αυτής της παράδοσης. Από φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός».
Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι παρεμφερείς θέσεις και απόψεις μάς εξέφρασαν και πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος του πρωθυπουργού –ο οποίος όλα δείχνουν ότι ελάχιστα ελέγχει τους κομματικούς μηχανισμούς της ΝΔ. Οι ίδιοι κύκλοι, εξάλλου, υπαγόρευσαν στον κ. Αντώνη Σαμαρά να την στηρίξει από την αρχή στις περιφερειακές εκλογές τους κ.κ. Γ. Μπουτάρη, Γ. Σγουρό και Γ. Καμίνη, με αποτέλεσμα η ΝΔ να υποστεί τις γνωστές παταγώδεις ήττες. Από τις οποίες, ωστόσο, δεν δείχνει να αντλεί και τα απαραίτητα διδάγματα.
Στην προσπάθειά της λοιπόν να επανενσωματώσει στους κόλπους της τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους της, μέρος των οποίων δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι απετέλεσαν και το πυρήνα της ΠΟΛΑΝ του κ.Αντ.Σαμαρά, είναι βέβαιον ότι η ΝΔ θα χάσει οριστικά το φιλελεύθερο και κεντρώο κοινό της, που θα αναζητήσει στίγμα στον ευρύτερο χώρο της κεντροαριστεράς. Αξίζει δε στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι στις ευρωεκλογές κάπου 100.000 ψηφοφόροι της ΝΔ ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ και 120.000 ήσαν οι ψήφοι τις οποίες πήραν η Δράση και ο σχηματισμός του Γιώργου Χατζημαρκάκη.
