Θα ολοκληρώσω σήμερα τον, ελπίζω, πλήρη κατάλογο των θυμάτων των ελληνικών τρομοκρατικών οργανώσεων. Θεωρώ ότι είναι στοιχειώδης οφειλή προς τα ατυχή θύματα της καταστροφικής μανίας και του πάθους για βία και αίμα, που συνιστά την ιδεολογία των απανταχού της γης τρομοκρατών, μολονότι ξέρουν ότι ουδέποτε οδήγησαν σε έναν καλύτερο και δικαιότερο κόσμο.
Ιδού ο κατάλογος των θυμάτων της τρομοκρατίας από τις τάξεις της αστυνομίας, τους οποίους ουδείς θυμάται και ουδείς τιμά, καθώς είναι θύματα της αριστερής βίας, η οποία είναι γενικά ανεκτή, αν δεν εξυμνείται κιόλας.
Ο αστυφύλακας Χρήστος Μάτης, φρουρός σε υποκατάστημα της Εθνικής στα Πετράλωνα, δολοφονήθηκε από τη «17 Νοέμβρη» (24-12-1984). Οι αρχιφύλακες Βασίλης Μπούρας και Γεώργιος Γεωργίου και ο ανθυπαστυνόμος Γεώργιος Δουγένης τραυματίστηκαν θανάσιμα σε ένοπλη συμπλοκή με μέλη της «Αντικρατικής Πάλης», όπου πρόλαβαν αμυνόμενοι να σκοτώσουν τον διάσημο «ήρωα» των τρομοκρατών Χρήστο Τσουτσουβή (15-5-1985).
Ο αρχιφύλακας Νικόλαος Γεωργακόπουλος τραυματίστηκε θανάσιμα σε υπηρεσιακό λεωφορείο από έκρηξη βόμβας που πυροδότησε η «17 Νοέμβρη» (26-11-1985). Ο υπαστυνόμος Β΄ Νικόλαος Τσιμπούρας δολοφονήθηκε εν υπηρεσία στις 2-2-1991. Ο αρχιφύλακας Ιωάννης Βάρης έχασε τη ζωή του από αντιαρματικό βλήμα που εκτόξευσε η «17 Νοέμβρη». Ο αστυνομικός υποδιευθυντής Απόστολος Βέλιος τραυματίστηκε θανάσιμα από έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετήσει η οργάνωση «ΕΛΑ» (19-9-1994).
Ο αστυφύλακας Κωνσταντίνος Ζάμπαλας δολοφονήθηκε μέσα στο δικαστικό Μέγαρο Ιωαννίνων (7-11-1994). Ο ανθυπαστυνόμος Αναστάσιος Μυζήθρας δολοφονήθηκε από άγνωστους μασκοφόρους στην πρεσβεία της Ελλάδας στην Τιφλίδα. Ο Χαράλαμπος Αμανατίδης, σκοπός στη βρετανική πρεσβεία, δολοφονήθηκε από άγνωστους τρομοκράτες με πυροβόλο όπλο.
Ο αρχιφύλακας Αντώνιος-Νεκτάριος Σάββας δολοφονήθηκε στα Ανω Πατήσια, ενώ φρουρούσε οικία υπό προστασία μάρτυρος. Και την Πέμπτη 24-6-2010, όπως αναφέραμε και την προηγούμενη Κυριακή, δολοφονήθηκε από βόμβα στο γραφείο του ο υπασπιστής του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Γιώργος Βασιλάκης. Κατάλογο των πολυάριθμων τραυματιών αστυνομικών, πολλοί εκ των οποίων έμειναν διά βίου ανάπηροι, δεν μπόρεσα να ανεύρω.
Θα καταλήξω υπενθυμίζοντας και πάλι τα ονόματα των τριών αθώων θυμάτων της Μαρφίν (Αγγελική Παπαθανασοπούλου, Παρασκευή Ζούλια, Επαμεινώνδας Τσάκαλης). Ματαίως αναμένουμε να ταυτοποιηθούν οι δολοφόνοι τους ώστε να τιμωρηθούν έστω και με τις απαραδέκτως ανώδυνες ποινές που προβλέπει η αναίσχυντη νομοθεσία μας.
Είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι δεν θυμόμαστε σχεδόν κανένα από τα ονόματα αυτά. Ουδείς μάς τα υπενθυμίζει, κανένας δεν τα τιμά και η κοινωνία μας έχει συνηθίσει να ανέχεται ή ενίοτε και να επικροτεί την τρομοκρατική δραστηριότητα των δήθεν κοινωνικών επαναστατών ή τιμωρών της νόμιμης βίας, που ισχύει σε κάθε κράτος ως ασπίδα προστασίας και ειρηνικής διαβίωσης των ανθρώπων στις σύγχρονες κοινωνίες.
Αντίθετα, πολύ σύντομα οι ουκ ολίγοι θαυμαστές των τρομοκρατών θα χαιρετίσουν την αποφυλάκιση του ψευδεπίγραφα ισοβίτη αρχιδολοφόνου της «17 Νοέμβρη» Δημήτρη Κουφοντίνα, προσδοκώντας ίσως ότι θα συνεχίσει την ανόσια αιματόβρεχτη δράση του, την οποία και πάλι ουκ ολίγοι θα χειροκροτήσουν.
