Η 29η Μαΐου 1992 ήταν από τις πιο σημαντικές μέρες της ζωής μου γιατί έδωσα τον όρκο του Έλληνα Πολίτη παρά τους συνειρμούς της ημερομηνίας.
Η ταυτότητά μου έγραφε «Υπηκοότητα και Εθνικότητα Ελληνική. Τόπος γεννήσεως Κυρήνεια, Κύπρος. (Η Κυπριακή ταυτότητα ανέγραφε Υπηκοότητα Κυπριακή, Εθνικότητα Ελληνική).
Ένα βιωματικό όνειρο έγινε πραγματικότητα για μένα μόνο αλλ’ όχι ακόμα για την γενέτειρά μου που στενάζει υπό τον Τουρκικό ζυγό. Όπως πληροφορήθηκα αυτές τις μέρες, θα βρεθώ ενώπιον μιας μεγάλης δοκιμασίας όταν θα αποκτήσω την νέα Ελληνική ταυτότητα. Κάποιοι συμπατριώτες μου με καταγωγή από τα κατεχόμενα είδαν με αγανάκτηση να αναγράφεται σαν τόπος καταγωγής τους στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ταυτότητα το Τουρκοποιημένο όνομα της γενέτειράς τους.
Θα ολοκληρώσω με τρεις επισημάνσεις σε μία ερώτηση και μία απορία με δύο αποδέκτες.
Είναι διεθνώς παραδεδεγμένα σαν εγκλήματα πολέμου (κατά της Ειρήνης θα έπρεπε να λέγονται)
α) Η εισβολή και κατοχή εδαφών άλλης χώρας
β) Ο εποικισμός και
γ) η μετονομασία καταπατημένων πόλεων, χωριών και τοπωνυμιών;;
Μήπως η υπεύθυνη Ελληνική Κυβέρνηση έχει συμπράξει κρυφίως στην νομιμοποίηση του «ψευδοκράτους» και η Κυπριακή Δημοκρατία τηρεί αιδήμονα σιωπήν;
Το κατ’ εμέ δεν προτίθεμαι να αποδεχθώ να παραλάβω ταυτότητα στην οποία να αναγράφεται το Τουρκόφωνο όνομα που ακυρώνει την από αιώνων Ελληνικότητα της Κυρήνειας.
Αποστέλλω αυτό το κείμενο όπου μπορώ και παρακαλώ κάθε αποδέκτη, εφόσον συμφωνεί, να το προωθήσει και να πράξει κατά συνείδησιν.
