του Γιάννη Ρούντου
Το Φεστιβάλ, που γιορτάζει φέτος 30 χρόνια ζωής, συγκέντρωσε συμμετοχές από όλον τον κόσμο με 62 συνολικά ταινίες που προβλήθηκαν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Σε απόδειξη της οικουμενικότητας και εξωστρέφειας του Φεστιβάλ, επισημαίνεται ότι προηγήθηκε μια μακρά διαδικασία επιλογής από 1.285 ταινίες που προήλθαν από 114 χώρες.
Αυτό το μοναδικό πολιτιστικό γεγονός διοργανώνεται από την ΑΜΚΕ “ΑΓΩΝ” (Μέμη Σπυράτου, σκηνοθέτις, η ιδρύτρια-πρόεδρος και καλλιτεχνική διευθύντρια) με τη συνεργασία πλειάδας συντελεστών και συνεργατών για την παραγωγή, τις διαδικασίες πρόκρισης (προκριματική επιτροπή, διεθνής κριτική επιτροπή). Ο διεθνής θεσμός έχει οικονομική υποστήριξη από το Υπουργείο Πολιτισμού και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας (ΕΚΚΟΜΕΔ) και τελεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Νίκου Χριστοδουλίδη.
Με το μήνυμα “η συμμετοχή και μόνον είναι νίκη”, το Φεστιβάλ ξεπερνά τον διαγωνιστικό χαρακτήρα. Οπτικοποιούνται πληροφορίες και κινητοποιείται ο αναστοχασμός για μια απίστευτη παρακαταθήκη στοιχείων του παγκόσμιου πολιτισμού και για την αλληλεπίδραση τοπικών πολιτισμών, σε σχέση με την παράδοση και τις μεγάλες κοινωνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές προκλήσεις, τις πληθυσμιακές μετακινήσεις και τις σύγχρονες ανησυχίες σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον που γίνεται όλο και πιο ασταθές και ευμετάβλητο.
Στην κεντρική φωτογραφία, δημιουργοί και πρόσωπα που τιμήθηκαν. Προβάλλουν με το έργο τους μνημεία, καταγράφουν εμπειρίες, πραγματεύονται πολιτιστική κληρονομιά με καλλιτεχνική – επιστημονική – ανθρωπιστική προσέγγιση και ευαισθησία, με στόχο σταθερό τη διάχυση του Πολιτισμού.
Η κ. Λίνα Μενδώνη, υπουργός Πολιτισμού, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά σχολιάζοντας την ξεχωριστή, πολυετή πρωτοβουλία: “Ειδικά για την αρχαιολογία και τον πολιτισμό, το ντοκιμαντέρ συνδυάζει την καλλιτεχνική αξία, αυτή καθαυτή, με την πολύτιμη αποστολή της καταγραφής και της τεκμηρίωσης, αναντικατάστατων εργαλείων. Υπηρετεί εξαιρετικά κάτι πολύ ευρύτερο και επίπονο: την υψηλού επιπέδου απλή, αλλά καθόλου απλοϊκή, εκλαΐκευση.
Μας φέρνει σε επαφή με δραστηριότητες όπως η ανασκαφική έρευνα, η συντήρηση, η αποκατάσταση και η αναστήλωση της πολιτιστικής κληρονομιάς, που υπακούουν σε αυστηρές επιστημονικές μεθόδους, καθιστώντας τες ταυτόχρονα εύληπτες και προσιτές σε όλους. Αναδεικνύει το μέγεθος της προσφοράς των επαγγελματιών του χώρου και ταυτόχρονα το ίδιο το αντικείμενο της ενασχόλησής τους. Φωτίζει, από διαφορετικό πρίσμα, διάσημα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς συστήνοντάς μας και άλλα λιγότερο γνωστά, ακόμη και λησμονημένα”.
Η γιορτή έκλεισε με μια αφιερωματική, ευρηματική μουσική σύζευξη τραγουδιών των Μίκη Θεοδωράκη και Δημήτρη Λάγιου, από το μουσικό σύνολο “Λιποτάκτες” – τη μικρή εκδοχή της Λαϊκής Ορχήστρας “Μίκης Θεοδωράκης” (φωτογραφία), υπό τον τίτλο: “Οι στίχοι αυτοί μπορεί και νά’ναι οι τελευταίοι”. Ερμήνευσαν εκφραστικά οι Βασίλης Λέκκας, Παναγιώτης Πετράκης, Υακίνθη Λάγιου και Άγγελος Θεοδωράκης.
