Είναι πλέον απολύτως σαφές ότι το κόμμα δεν αντλεί τις ψήφους του μόνο από άνδρες μέσης ηλικίας, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και από οικονομικά ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα. Προφανώς, το AfD βρίσκει απήχηση σε ένα ευρύ φάσμα του πληθυσμού.
Δεν ήταν μόνο το αντιμεταναστευτικό ζήτημα που κέρδισε τόσους πολλούς ψηφοφόρους. Ήταν αυτό που πολλοί ψηφοφόροι δήλωναν στις εφημερίδες: «Δεν είναι ότι θέλω απαραίτητα να ψηφίσω το AfD, απλώς δεν έχω άλλη επιλογή». Πολλοί από αυτούς ανέφεραν ότι δεν συμφωνούν με διάφορες θέσεις του AfD, αλλά ότι το κόμμα αποτελεί την τελευταία τους ελπίδα για αλλαγή.
Επομένως, οφείλει το τεράστιο ποσοστό που έλαβε όχι μόνο στον εαυτό του, αλλά και στα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα του κέντρου. Είναι σαφές ότι αυτά δεν έχουν απάντηση στις προκλήσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Γερμανία. Η πρώην ναυαρχίδα της ΕΕ έχει μετατραπεί η ίδια σε κάτι σαν τον «Μεγάλο Ασθενή» και λείπει η προοπτική για καλύτερες εποχές.
Το ερώτημα είναι αν το AfD είναι σε θέση να λύσει τα προβλήματα.
Παράλληλα, αυτό που προκαλεί ανησυχία είναι πως το χάσμα μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά είναι πολύ μικρότερο απ’ ό,τι πιστεύουν πολλοί. Η ανεργία είναι υψηλότερη, αλλά όχι τόσο πολύ. Μπορεί τα εισοδήματα και οι συντάξεις να είναι χαμηλότερα, αλλά και το κόστος διαβίωσης είναι φθηνότερο. Επίσης, ο αριθμός των μεταναστών που ζουν εκεί είναι πολύ μικρότερος απ’ ό,τι σε πολλά ομόσπονδα κρατίδια της Δυτικής Γερμανίας.
Ωστόσο, οι κάτοικοι της Σαξονίας-Άνχαλτ αισθάνονται ότι υφίστανται μόνο οικονομικές και κοινωνικές απώλειες και ότι το Βερολίνο δεν δίνει σημασία στα προβλήματά τους.
Υπάρχουν πολλές πιθανότητες αυτό το αίσθημα να επικρατήσει όχι μόνο στη Σαξονία-Άνχαλτ, αλλά σε ολόκληρη τη Γερμανία.
