Φαίνεται πως δεν είναι μόνο οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ που έχουν πρόβλημα μετά τις ελληνικές εκλογές.
Ανάμεσα τους πλέον συγκαταλέγεται και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,
Ντόναλντ Τάσκ.
Την ώρα που ο νέος Έλληνας
πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ανακοίνωνε την κυβέρνησή του, ο Τάσκ δήλωνε επισήμως
ότι οι 28 ηγέτες της ΕΕ έχουν συμφωνήσει ότι η Ρωσία φέρει την ευθύνη για την επίθεση
με ρουκέτα στην ουκρανική πόλη της Μαριούπολης και πρότεινε νέες κυρώσεις κατά
της Ρωσίας.
Όμως, η αντίδραση του Έλληνα
πρωθυπουργού ήταν άμεση και σαφής: «... η Ελλάδα δεν δίνει τη συγκατάθεσή της σε
αυτή τη δήλωση».
Εξέφρασε παράλληλα την δυσαρέσκεια του σχετικά με την τηλεφωνική
επικοινωνία του Τάσκ με την επικεφαλής εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ, Φεντερίκα Μογκερίνι.
Γιατί όμως ο Τάσκ δεν άφησε
να περάσει λίγο περισσότερος χρόνος προτού προβεί σε μια τέτοια δήλωση; Γιατί
τέτοια βιασύνη;
Μήπως επειδή έμαθε ότι ο
πρώτος διπλωμάτης με τον οποίο συναντήθηκε Αλέξης Τσίπρας ήταν ο Ρώσος πρέσβης
στην Αθήνα, ο οποίος του μετέφερε τα συγχαρητήρια του προέδρου Πούτιν;
Σε κάθε περίπτωση, ο Τάσκ
αντιμετωπίζει τώρα το πρόβλημα της έλλειψης ομοφωνίας του Συμβουλίου της ΕΕ για
περισσότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας και τον κίνδυνο να ακολουθήσουν τον δρόμο
της Ελλάδας και άλλα λιγότερο φανατικά κράτη μέλη.
Πηγές στις Βρυξέλλες αναφέρουν
ότι ίσως τελικά το πρόβλημα να είναι ο ίδιος ο Τάσκ. Στην ημερήσια ατζέντα του
ένα μόνο σημείο είναι ολοφάνερο: περισσότερες κυρώσεις κατά της Ρωσίας.
Συμπεριφέρεται
ως ένας πραγματικός «ψυχροπολεμικός άρχοντας », μιας και από την ημέρα ανάληψης
των καθηκόντων του δεν τον έχουμε πραγματικά ακούσει να μιλάει για άλλα θέματα.
Τελικά ίσως να μας λείπει
σήμερα ο ήρεμος, διανοούμενος πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ, Χέρμαν Φαν Ρομπάι;
Ένας κατά τα άλλα σκληρός πολιτικός που κατανόησε πολύ καλά ότι ο Πρόεδρος του
Συμβουλίου της ΕΕ είναι μόνο ο επικεφαλής και δεν μπορεί να διαμορφώνει τη δική
του ισχυρή ατζέντα.
Ο Φαν Ρομπάι οδήγησε τους 28 αρχηγούς των κρατών μελών της
ΕΕ, εν μέσω μιας πολύ δύσκολης πενταετίας, με διπλωματική μαεστρία, και
πρακτική σοφία δίχως να θέλει όλους τους προβολείς στραμμένους επάνω του…
