του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ως εκ τούτου, στο μέτρο που ο κ. Αλέξης Τσίπρας επιθυμούσε να
δημιουργήσει νέες πολιτικές ισορροπίες και συμμαχίες, θα επέλεγε είτε τον κ.
Προκόπη Παυλόπουλο είτε την κυρία Μαριέττα Γιαννάκου –η οποία, όμως, ήταν
«κόκκινο πανί» για τους ακροδεξιούς συμμάχους του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση.
Επιπροσθέτως, η πρώην υπουργός και ευρωβουλευτής εθεωρείτο πολύ φιλοευρωπαία
για τα εθνικιστικά δεδομένα των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι, η επιλογή Προκόπη Παυλόπουλου –που
είχε ήδη δρομολογηθεί από τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ο νέος Πρόεδρος της
Δημοκρατίας είχε μυστική συνάντηση με τον κ. Αλέξη Τσίπρα– για ειδικούς λόγους,
ήταν πλέον αναπόφευκτη, δεδομένου ότι ο κ. Πρ. Παυλόπουλος ήταν από τους
θερμούς θιασώτες μιας πιθανής ανατροπής του τότε πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά,
που εθεωρείτο ότι οδηγούσε την Νέα Δημοκρατία στα άκρα.
Θα πρέπει, εξάλλου, να σημειωθεί ότι ο κ.
Πρ. Παυλόπουλος δεν ήταν ο μόνος που είχε άτυπες επαφές με το περιβάλλον του κ.
Αλέξη Τσίπρα.
Και άλλοι «καραμανλικοί» της ΝΔ τηρούσαν γέφυρες με τον σημερινό
πρωθυπουργό που, ως φαίνεται, σήμερα ρίχνει γέφυρες προς την «καραμανλική»
κατεύθυνση.
Και αυτές οι τελευταίες ισχυροποιούνται πλέον με την άνοδο του κ.
Προκόπη Παυλόπουλου στο ύπατο αξίωμα της χώρας.
Σημαντικό είναι, επίσης, να τονιστεί ότι ο
νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι κρατιστής, φιλογάλλος και αντιγερμανός και,
βέβαια, τον Δεκέμβριο του 2008 άφησε ανενόχλητους τους κουκουλοφόρους να
πυρπολήσουν την Αθήνα εν ονόματι της δημοκρατίας.
Το προφίλ του ανταποκρίνεται
έτσι απολύτως στα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ και είναι απορίας άξιον γιατί κάποιοι
βουλευτές του αντέδρασαν στην επιλογή της ηγεσίας τους.
Από την άλλη πλευρά, με δεδομένη την πολύ
σοβαρή κρίση που υπάρχει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, όπου οι υπόγειες
διαβουλεύσεις για την εν καιρώ ανατροπή του κ. Αντώνη Σαμαρά μαίνονται στην
κυριολεξία, με τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο στην Προεδρία είναι εύλογο να υποθέσει
κανείς πως, αν χρειαστεί, σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, θα είναι πολύ πιθανή η
στήριξη των «καραμανλικών» βουλευτών προς την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Μάλιστα, αν
η επιλογή Παυλόπουλου συνοδευτεί και από άλλες χειρονομίες συνεννόησης, τότε οι
κυβερνητικές κινήσεις θα γίνονται με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ασφάλεια.
Προς αυτή την κατεύθυνση –της συνεννόησης και του διαλόγου, λόγω της δυστοκίας
στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους– κινούνται και οι επαφές του κ. Τσίπρα
με τους κ.κ. Βενιζέλο και Θεοδωράκη.
Το ερώτημα που προβάλλει, ωστόσο, είναι αυτό
της στάσης των «καραμανλικών» της Νέας Δημοκρατίας αν σε λίγες ημέρες ο
πρωθυπουργός προκηρύξει εκλογές. Πώς θα αντιδράσουν σε μία προσπάθεια του κ.
Αντώνη Σαμαρά να δημιουργήσει ένα αντιαριστερό μέτωπο;
Όπως και να έχουν τα πράγματα, πάντως, είναι
πλέον γεγονός ότι η ελληνική οικονομία, εκεί που πήγαινε να συνέλθει, με αφορμή
τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου έχει μπει εκ νέου σε σοβαρότατη
κρίση –που αυτή την φορά δεν αποκλείεται να είναι και μοιραία.
Με ουσιαστική
πλέον επίπτωση, σε έναν κόσμο που καλπάζει εμπρός, η Ελλάδα να πάει 30 και
πλέον χρόνια πίσω.
