της Μαρίας-Αλεξάνδρας Μαγιάκου*
Σαφώς -για να μη γκρινιάζουμε συνεχώς- έχουν
υπάρξει βελτιώσεις στη συνεργασία του Ελληνικού Δημοσίου με τους Πολίτες
(μηχανογράφηση σε αρκετές Υπηρεσίες κλπ).
Η σημερινή παρέμβαση μου οφείλεται σε μια πρόσφατη
«περιπέτειά μου» με το ΕΤΑΑ Υγειονομικών (πρώην ΤΣΑΥ, Ταμείο Συντάξεως και
Αυτασφαλίσεως Υγειονομικών). Να πώς έχουν τα γεγονότα: Με την ευκαιρία της ρύθμισης
μικρού ποσού οφειλομένων στις 21/4/2015 8:00 π.μ. επισκέφτηκα τα Γραφεία του
Ταμείου (Αχαρνών 27, Αθήνα), λαμβάνοντας εκ του μηχανήματος τον αριθμό
προτεραιότητας – Νο 59. Παρέμεινα στον 3ο όροφο (ρυθμίσεις)
υπομονετικά έως τις 14.30. Δυστυχώς δεν εξυπηρετήθηκα, καθότι οι 3 πρόθυμοι και
ευγενικοί υπάλληλοι εξυπηρέτησαν μέχρι το Νο 26 (υπήρχε –εξάλλου-
τοιχοκολλημένη ανακοίνωση που έγραφε ότι “λόγω ελλείψεως προσωπικού
εξυπηρετούνται καθημερινά 12 άτομα”) .
Για καλή μου τύχη ο εξουσιοδοτημένος φύλακας με ενημέρωσε
«εμπιστευτικά» ότι για να εξυπηρετηθώ (δηλ. για να έχω νούμερο «κάλυψης») θα
έπρεπε να έρθω την επόμενη γύρω στις 03:00 π.μ.. Όντως αυτό έπραξα με μικρή
καθυστέρηση στην ώρα, δηλαδή έφθασα γύρω στις 04.15 της 22/4/2015 και έλαβα το νούμερο 18. Παρέμεινα μέχρι τις 14:30-
κοσμοσυρροή, διαμαρτυρίες, φωνές και σε αναμονή περισσότεροι από εξήντα (60)
συνάδελφοι. Και πάλι έγινε «το θαύμα» της διακοπής εξυπηρέτησης (όπως χθες) στο
μαγικό νούμερο 15. Επαναλαμβάνω: 3 Υπάλληλοι
πρόθυμοι – ευγενικοί, αλλά το μέγεθος των διάφορων εκκρεμοτήτων κατά μέσο όρο απαιτούσε
πολύ χρόνο κατ’ άτομο. Τελικά, μετά από έντονες διαμαρτυρίες στην προϊσταμένη,
έγιναν δεκτές οι αιτήσεις μας για να διεκπεραιωθούν εντός των προθεσμιών, και
να μην υποβληθούμε στην ίδια ταλαιπωρία για 3η ημέρα. Τέλος Καλό-
ΑΛΛΑ;… (Περιττό να αναφέρω ότι μέχρι σήμερα (8/5) δεν έχω κληθεί ακόμη για
επίλυση του θέματός μου).
Είναι βέβαιο ότι όλοι οι Έλληνες(-ίδες) ουδεμία πρόθεση ή
διάθεση έχουμε να «ερχόμαστε σε ρήξη ή λεκτικές
διαφωνίες» με τους υπεύθυνα συνειδητούς υπαλλήλους του Ελληνικού
Δημοσίου. Τουναντίον μάλιστα . ΑΛΛΑ πιστεύω ότι προγραμματισμένα και μεθοδικά
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ οφείλει να προσαρμοστεί στην αδήριτη λογική ότι και εμείς
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΙΤΕΣ. Και να πράξει τα δέοντα για να σταματήσει η άδικη ουρά, λες
και είμαστε παρίες. Το πώς θα γίνει είναι υπόθεση/ πρόβλημα των Αρμοδίων. Για
μας πρέπει το Δημόσιο «να μπει στην Καλημέρα της σύγχρονης Εποχής». Να είναι
σύγχρονο, φιλικό και παραγωγικό για την Κοινωνία. Αυτό είναι ο καθοριστικός
αντίποδας στην – μέχρι σήμερα- «σταθερή Καληνύχτα»…..
*Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας
