Υπόγειες πολιτικές εξελίξεις

Ενώ ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας είναι πλέον αποφασισμένος να υπογράψει μία νέα δανειακή συμφωνία, ενδεχομένως χειρότερη από τις προηγούμενες, δύο είναι τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Το πρώτο αφορά στην παραμονή του στην εξουσία και υπό ποιους όρους αυτή μπορεί να συνεχιστεί. Το δεύτερο έχει να κάνει με την διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και, στην περίπτωση αυτή, ποιοι και πώς θα καλύψουν το κομματικό κενό που θα προκύψει. 

Στο πλαίσιο αυτό, όπως μάς είπαν στελέχη του Ποταμιού, θα ήταν δυνατή η ένταξή τους σε έναν φιλοευρωπαϊκό και μεταρρυθμιστικό ΣΥΡΙΖΑ, υπό τον κ. Αλέξη Τσίπρα, που είναι νέος και χαρισματικός, και άρα μπορεί να συσπειρώσει ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κεντροαριστεράς. Μια τέτοια εξέλιξη ενθαρρύνει και η Σοσιαλιστική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που βλέπει πολύ θετικά την ανανέωσή της με την είσοδο ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στους κόλπους της. 

Από την άλλη πλευρά, μαθαίνουμε ότι βουλευτές της καραμανλικής πτέρυγας της ΝΔ, σε άτυπες συζητήσεις τους με στελέχη του Μαξίμου διαβεβαιώνουν τον πρωθυπουργό ότι θα στηρίζουν την όποια συμφωνία με τους εταίρους φέρει στην Βουλή και θα ήσαν πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε ένα νέο οικουμενικό κυβερνητικό σχήμα, που θα αναλάμβανε, σοβαρά και υπεύθυνα πλέον, να βγάλει την χώρα από την ύφεση και τα ποικίλα αδιέξοδά της.

Επισημαίνουμε, επίσης, ότι τα ανοίγματα του κ. Αλέξη Τσίπρα προς την κεντροαριστερά με ευρωπαϊκό χαρακτήρα στηρίζουν και οι ΗΠΑ –γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την μη αποπομπή από την κυβέρνηση του κ. Γ. Βαρουφάκη, σημαντικού συνομιλητή τους. Επίσης, οι ΗΠΑ στηρίζουν και την νέα, υπό τον πρώην πρόεδρο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου κ. Γιάννο Γραμματίδη, πολιτική κίνηση, που θεωρείται ότι σε περίπτωση οξείας κρίσης θα μπορέσει να παίξει σημαντικό ρόλο στα ελληνικά πολιτικά πράγματα.

Εξάλλου, το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει από συζητήσεις που είχαμε με διπλωματικούς και επιχειρηματικούς κύκλους είναι ότι ο κ. Αλέξης Τσίπρας, ως πρωθυπουργός, δεν αποτελεί παρένθεση –ωστόσο, στην κρίσιμη φάση που βρίσκεται η χώρα, πρέπει να βρει συμμάχους ώστε να «ξεφορτωθεί» τα ακραία στοιχεία μέσα στο κόμμα του και τους Ανεξάρτητους Έλληνες από την κυβέρνησή του. Βέβαια, το εγχείρημα αυτό κάθε άλλο παρά εύκολο είναι, πλην όμως γίνεται πλέον απαραίτητο από τις εξελίξεις.

Όπως, βέβαια, απαραίτητος είναι και ο βαθύς μετασχηματισμός του μεταπολιτευτικού πολιτικού τοπίου, στο οποίο ο κ. Αλέξης Τσίπρας φιλοδοξεί για πολλά χρόνια να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Κατά συνέπεια, στην παρούσα φάση, ως πρωθυπουργός, έχει κάθε λόγο να ενισχύσει το αρχηγικό του προφίλ και μία τέτοια ενίσχυση δεν είναι εφικτή με ρήξεις αλλά με συνετή διαχείριση της πραγματικότητας. Προς την κατεύθυνση αυτή, εξάλλου, τον πιέζουν ο μέντοράς του, υπουργός Επικρατείας κ. Αλέκος Φλαμπουράρης, ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Γιώργος Σταθάκης, ο εξ απορρήτων του υπουργός κ. Νίκος Παππάς, που πιστεύει ότι τελικά, με εξαίρεση ίσως τον Αντώνη Νταβανέλο, την κρίσιμη στιγμή των «μεγάλων επιλογών» οι συνιστώσες θα λουφάξουν.

Όλα αυτά, βέβαια, κάθε άλλο παρά επιλύουν τα σοβαρότατα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας –η οποία μπαίνει εκ νέου σε υφεσιακό κύκλο, όταν εκτιμάται ότι το 2015 η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πετύχει συνολικά 2,6% ανάπτυξη.