του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, με αφορμή συνέδριο που έγινε στο Βερολίνο με θέμα «Η Ελλάδα μετά τις εκλογές. Ανασυγκρότηση της Ελλάδας, γερμανικές αναπτυξιακές ιδέες για την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας», που οργάνωσε ο Γερμανοελληνικός Επιχειρηματικός Σύνδεσμος (DHW), ο οικονομολόγος Αλέξανδρος Κρητικός υποστήριξε ότι «η Ελλάδα θα μπορούσε να γίνει Σίλικον Βάλλεϊ της Ευρώπης».
Καθώς είναι Έλληνας δεύτερης γενιάς, γνωρίζει καλά την χώρα μας και εκφράζει την αισιοδοξία του ότι στην Ελλάδα μπορούν να αναπτυχθούν τόσον η τεχνολογία των πληροφοριών όσο και οι λεγόμενες νεοφυείς επιχειρήσεις (start ups), οι οποίες στην χώρα μας είναι «ισχυρότερες απ’ ό,τι φαντάζεται κανείς».
Υποστηρίζει, μάλιστα, ότι θα μπορούσαν να γίνουν η «κατεξοχήν μελλοντική ατμομηχανή της ανάπτυξης», εφόσον βέβαια υπάρξουν οι σχετικές προϋποθέσεις και «αξιοποιηθεί το εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό».
Ο καθηγητής Αλέξανδρος Κρητικός προτείνει «να καταργηθούν οι ρυθμιστικές παρεμβάσεις και στις αγορές προϊόντων» και να πάψει η Ελλάδα να «βασανίζει τους επιχειρηματίες».
Ως λύση για να αντιμετωπισθεί «το δραματικό πρόβλημα» της μετανάστευσης και των καινοτόμων επιχειρήσεων, θεωρεί το «γκρέμισμα του γελοίου γραφειοκρατικού μηχανισμού», την ηλεκτρονική έναρξη, λειτουργία και παύση των επιχειρήσεων, την κατάργηση της πολυνομίας, την ταχεία απόδοση δικαιοσύνης και ένα φιλικό προς την ανάπτυξη φορολογικό σύστημα για τις επιχειρήσεις.
Το πρόβλημα, όμως, με τις προτάσεις και θέσεις του κ. Αλ. Κρητικού είναι ότι ένα πλειοψηφικό κομμάτι του λαού όχι μόνον δεν θέλει παρόμοιες αλλαγές, αλλά ούτε καν να τις ακούει επιθυμεί.
Η χώρα στην διάρκεια της μεταπολίτευσης υπέστη μία δραματική πνευματική και ιδεολογική συντριβή, η οποία είναι ουσιαστικά και η κύρια αιτία της πτωχεύσεώς της. Κατά συνέπεια –με δεδομένη επίσης την, ραγδαία πλέον, φυγή εγκεφάλων– το κολοσσιαίο πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι δεν διαθέτει πια την απαραίτητη πνευματική και γνωστική υποδομή για να στηρίξει την ανάκαμψή της.
Πολύ φοβούμεθα ότι οι λιγοστές δυνάμεις του επιχειρείν που υπάρχουν σήμερα στην χώρα δεν επαρκούν πλέον για να υπάρξει έξοδος από την κρίση.
Η για πολλά χρόνια ακίνητη κοινωνία μας, δημοσιόπληκτη και απαίδευτη όπως είναι, μπήκε σε φάση γάγγραινας, που μόνον με ακρωτηριασμό αντιμετωπίζεται. Και το ερώτημα είναι πώς θα εκδηλωθεί ο τελευταίος…
