του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Το κείμενο που ακολουθεί ιχνογραφεί σε όλο της το μεγαλείο μία οδυνηρή ελληνική πραγματικότητα, που κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος προσπαθεί να ανιχνεύσει πώς δεν θα καταλήξει σε τραγωδία.
Αυτή της ασχετοσύνης, της απειρίας και κυρίως της λαϊκίστικης ανευθυνότητας. Υπό αυτή την έννοια, κάθε άλλο παρά εκπλήσσει η κατάταξη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα από το BBC μεταξύ των πιο λαϊκιστών πολιτικών στον κόσμο.
Με αφορμή την επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΕΞ Τζων Κέρρυ στην Ελλάδα, ιδού τί γράφει ο επίτιμος πρόεδρος του Ελληνο-Αμερικανικού Επιμελητηρίου και ιδρυτής της κίνησης «Νέα Πορεία-Νέα Ελλάδα», κ. Γιάννος Γραμματίδης, διαπρεπής επίσης υπηρέτης της νομικής επιστήμης.
«Είναι λυπηρό ότι χάθηκε μία σημαντική ευκαιρία να αξιοποιήσει η κυβέρνηση την πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην χώρα μας.
Ενώ δηλαδή συζητήθηκε το μεταναστευτικό πρόβλημα, η Ελλάδα δεν έβαλε στο τραπέζι το αίτημα για παροχή τεχνικής βοήθειας από τις ΗΠΑ σχετικά με πρακτικές και τρόπους αντιμετώπισής του, αφού, όπως είναι γνωστό, οι ΗΠΑ έχουν αναπτυγμένη την σχετική τεχνογνωσία τόσον από πλευράς ειδικών ανιχνευτικών μέσων προσωπικής ταυτοποίησης όσο και από πλευράς σχεδιασμού και μεθόδων αντιμετώπισης παρόμοιων καταστάσεων.
Στο σημείο αυτό ας θυμηθούμε ότι το μεταναστευτικό κύμα αποτελεί κατά γενική ομολογία κίνδυνο για ολόκληρη την Ευρώπη.
Αυτή και μόνον η διαπίστωση ήταν αρκετός λόγος για να έβαζε ο Έλληνας Πρωθυπουργός στην συζήτησή του με τον κ. Κέρρυ την κινητοποίηση μηχανισμών και μέσων του ΝΑΤΟ για την ενίσχυση της Ελλάδας σχετικά με την προστασία των ελληνικών συνόρων, που αποτελούν ευρωπαϊκά σύνορα.
Είναι άλλωστε γνωστό ότι το ΝΑΤΟ, εκ της αποστολής του και μόνο, διαθέτει σχετικούς μηχανισμούς αλλά και τα αναγκαία κονδύλια. Είναι δε αυτονόητο ότι δεν αναφέρομαι σε στρατιωτική συνδρομή, αλλά σε παροχή μέσων αυτόματης προσωπικής ταυτοποίησης όπως και μέσων για την διενέργεια έργων προστασίας των συνόρων μας.
Παράλληλα, ενώ βρισκόμαστε σε περίοδο που η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη τόσο ουσιαστικά όσο και συμβατικά έναντι των δανειστών της να προβεί σε μεγάλου εύρους μεταρρυθμίσεις, δεν συζητήθηκε η παροχή τεχνικής βοήθειας από τις ΗΠΑ για κανέναν τομέα της ελληνικής οικονομίας και της κρατικής λειτουργίας.
Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι τον περασμένο Απρίλιο, σε επίσκεψή μου στο υπουργείο Εξωτερικών στην Ουάσινγκτον, είχα συζητήσει εκτενώς το θέμα παροχής τεχνικής βοήθειας στην Ελλάδα στους τομείς της πάταξης της διαφθοράς, της αναδιάρθρωσης της φορολογικής διοίκησης, της ψηφιακής οργάνωσης του Δημοσίου και των εναλλακτικών πηγών ενέργειας, ενώ είχα ενημερώσει σχετικά τόσο τον Πρωθυπουργό όσο και τον τότε Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ. Δραγασάκη, κάνοντας έτσι πράξη μία νέα αντίληψη περί κοινωνικής εθελοντικής συνδρομής και εθνικής συνεννόησης. Δυστυχώς, τίποτα από αυτά δεν συζητήθηκε στην επίσκεψη του κ. Κέρρυ στην Αθήνα.
Επιπλέον, δεν συζητήθηκε η ενεργοποίηση της θεσμοθετημένης –για για την Ελλάδα μόνον, από όλη την Ευρώπη– διμερούς Επιτροπής Οικονομικής και Εμπορικής Συνεργασίας, την ύπαρξη της οποίας αμφιβάλλω ακόμη και αν γνωρίζει ο Έλληνας ΥΠΕΞ κ. Κοτζιάς.
Χάθηκε λοιπόν ακόμη μία ευκαιρία να αξιοποιήσει η Ελλάδα ένα σοβαρό αναπτυξιακό εργαλείο που βρίσκεται στην διάθεσή της.
Αντ’ αυτού, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών ζήτησε από τον ομόλογό του βοήθεια από την αμερικανική κυβέρνηση για την προσέλκυση στην Ελλάδα αμερικανικών επενδύσεων.
Αυτό αποτελεί και μόνιμη επωδό όλων των ελληνικών κυβερνήσεων όταν συζητούν με εκπροσώπους της κυβέρνησης των ΗΠΑ, αγνοώντας διαχρονικά ότι είναι ουσιαστικά αδύνατον η Ουάσινγκτον να επηρεάσει τις αμερικανικές εταιρείες να επενδύσουν στην όποια χώρα, εάν δεν είναι προς το συμφέρον των ίδιων των εταιρειών.
Εκεί –δυστυχώς για εμάς, ευτυχώς για εκείνους– υπάρχει απόλυτος διαχωρισμός ανάμεσα στο κράτος και την επιχειρηματικότητα, κάτι που η δραματική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτικών δεν εννοούν να κατανοήσουν, αφού κρίνουν και λειτουργούν στην λογική του ελληνικού παράδοξου μίας ανελεύθερης και ισχυρά κατευθυνόμενης οικονομίας σοβιετικού τύπου.
Στην επίμονη έκκληση του κ. Κοτζιά για τέτοιου είδους βοήθεια, ο κ. Κέρρυ αναγκάστηκε να ψελλίσει δημόσια ότι «θα ενημερώσει τις αμερικανικές εταιρείες ότι η Ελλάδα είναι ανοιχτή για δουλειές», την στιγμή που γνωρίζει καλά ότι η χώρα μας δεν είναι έτοιμη να υποστηρίξει επενδύσεις, αφού λίγο νωρίτερα παρότρυνε την ελληνική κυβέρνηση να προβεί στις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές που θα καταστήσουν ανταγωνιστική την ελληνική οικονομία.
Γιατί λοιπόν ο κ. Κέρρυ προέβη στην δήλωσή του, γνωρίζοντας την αδυναμία της κυβέρνησης να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της εκ του τρίτου μνημονίου αλλά και τον κίνδυνο αποτυχίας του;
Θέλησε απλά να κάνει ένα δώρο αποστολής μηνύματος με πολλαπλούς αποδέκτες ότι οι ΗΠΑ στηρίζουν τις προσπάθειες της Ελλάδας για ανάκαμψη, κάτι που αντίστοιχα πρέπει να κάνουν και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας –στα πλαίσια της ανάγκης για γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή μας.
Τονίζοντας, δηλαδή, και θυμίζοντας και τον μόνο λόγο για τον οποίο η Ελλάδα παραμένει μέλος της ευρωζώνης και κατ’ επέκταση της ΕΕ.
Έτσι, το μόνο κέρδος από την πρόσφατη επίσκεψη είναι καθαρά επικοινωνιακό, αφού ο Αμερικανός ΥΠΕΞ επανέλαβε με γενικότητα την στήριξη των ΗΠΑ στην προσπάθεια της Ελλάδας, ενώ απέφυγε να λάβει θέση τόσο για την αναδιάρθρωση του χρέους όσο και για το Κυπριακό.
Συνεπώς, ο μόνος ουσιαστικά κερδισμένος από την συνάντηση είναι ο κ. Κέρρυ, αφού απέφυγε να εκτεθεί σε διεθνή θέματα που ενδιαφέρουν την Ελλάδα και ενθάρρυνε με διπλωματικά ευφυέστατο τρόπο την ελληνική κυβέρνηση να ενισχύσει την ήδη έμπρακτη στήριξή της στο θέμα των αγωγών, δηλαδή του ΤΑΡ και του διασυνδετηρίου με την Βουλγαρία IGB, και των λοιπών ενεργειακών έργων που σχετίζονται με την λειτουργία τους –κάτι στο οποίο η ελληνική κυβέρνηση υπερθεμάτισε.
Είναι γνωστό ότι είναι μόνιμη, επίμονη και όχι αναιτιολόγητη η άποψη των ΗΠΑ ότι η Ευρώπη θα πρέπει να έχει εναλλακτικούς τρόπους ενεργειακής πρόσβασης.
Τέλος, και για την πληρότητα της αξιολόγησης, θα ήθελα να θυμίσω ότι μία τέτοια επίσκεψη τόσο υψηλόβαθμου Αμερικανού αξιωματούχου, που δεν είναι συνήθης, πρέπει να αξιοποιείται στον μέγιστο δυνατό βαθμό από μία χώρα, εν προκειμένω από την Ελλάδα.
Πού ήταν λοιπόν κρυμμένη η ευαισθησία του κ. Τσίπρα για το θέμα της εθνικής συνεννόησης; Γιατί δεν προκάλεσε είτε κοινή, είτε κατ’ ιδίαν συνάντηση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών τουλάχιστον με τον πρόεδρο του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που θα έκανε πράξη την σημασία αλλά και την ανάγκη για εθνική συνεννόηση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας; Αλλά θα μου πείτε ότι αυτό θα έπρεπε να το επιδιώξει και το ίδιο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τους ίδιους λόγους –αλλά με ποιον πρόεδρο και τί θέσεις;
Το αναφέρω αυτό γιατί η χώρα μας σήμερα, στην πιο δύσκολη εθνικά συγκυρία, στερείται ισχυρού κοινοβουλευτικού αντιπολιτευτικού λόγου, που είναι απαραίτητος για την λειτουργία της δημοκρατίας και της εθνικής συνοχής.
Για όλους αυτούς τους λόγους, πιστεύω ότι χάθηκε μία ακόμη ευκαιρία στην πιο καίρια στιγμή για την διάσωση της ελληνικής οικονομίας, ενώ παράλληλα καταδείχθηκε η αδυναμία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας να αρθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων».
Ρομαντικός και συγκροτημένος άνθρωπος ο κ. Γιάννος Γραμματίδης, νομίζει ότι έχει να κάνει με ανθρώπους που σκέπτονται υπεύθυνα και σοβαρά. Αλλά αν αυτό συνέβαινε, πολύ απλά ο μάγκας λαός μας δεν θα τους είχε φέρει στην εξουσία…
