του
Κώστα Χριστίδη*
Είναι απορίας άξιον πώς η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, η οποία ως αντιπολίτευση επετίθετο σφοδρότατα κατά της λιτότητας και των υφεσιακών μέτρων, πρότεινε προς τους δανειστές, προς κάλυψη μέρους του δημοσιονομικού κενού που η ίδια διεύρυνε, αύξηση των ήδη λίαν υψηλών ασφαλιστικών εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων.
Το μόνο που θα επιτύχει το μέτρο αυτό, εάν εφαρμοσθεί, θα είναι η αύξηση της εισφοροδιαφυγής, το κλείσιμο οριακών επιχειρήσεων και η εμβάθυνση της ύφεσης.
Το οξύ ασφαλιστικό πρόβλημα δεν λύνεται με εξωραϊσμούς, ημίμετρα και ταχυδακτυλουργίες. Απαιτείται μία ρηξικέλευθη λύση, μία αληθινή επαναστατική τομή. Και τέτοια λύση υπάρχει. Την έχει προτείνει ο Στέφανος Μάνος προ πέντε περίπου ετών.
Η πρόταση συνίσταται στην παροχή από τον κρατικό προϋπολογισμό μίας σύνταξης 700€ σε καθένα που κατοικεί στην Ελλάδα επί 15έτη τουλάχιστον και συμπληρώνει το 67ο έτος της ηλικίας του, με ταυτόχρονη κατάργηση όλων των ασφαλιστικών εισφορών!
Οι σημερινοί συνταξιούχοι άνω των 67 ετών υπολογίζονται σε 1.800.000 περίπου, συνεπώς η επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού από την παραπάνω ρύθμιση θα ανέλθει σε 15 δις € περίπου ετησίως, ποσόν αισθητά μικρότερο από αυτό με το οποίο το κράτος σήμερα καλύπτει τα ελλείμματα των ασφαλιστικών ταμείων. Εξ άλλου, σήμερα περίπου 1.000.000 συνταξιούχοι λαμβάνουν συντάξεις πολύ χαμηλότερες από 700€. Αυτοί θα δουν την σύνταξή τους περίπου να διπλασιάζεται.
Για όσους λαμβάνουν υψηλότερες συντάξεις, πρέπει να εξετασθεί εάν όντως έχουν καταβάλει ανάλογες εισφορές κατά την διάρκεια του εργασιακού τους βίου, οπότε θα πρέπει να ληφθεί ειδική μέριμνα για αυτούς μέχρι τέλους του βίου τους. Αντιθέτως, όσοι λαμβάνουν για χαριστικούς λόγους συντάξεις υψηλές, υπερβολικά πρόωρες, αδικαιολόγητες (π.χ. 300.000 αντιστασιακοί!) ή παράνομες (δήθεν τυφλοί, ανάπηροι, συγγενείς προ πολλού αποβιωσάντων κλπ.) πρέπει να υποστούν, κατά περίπτωση, δυσμενείς συνέπειες.
Η πεμπτουσία της πρότασης έγκειται στην απλότητά της: κατάργηση των ασφαλιστικών ταμείων, δραστική μείωση της γραφειοκρατίας και της συναφούς διαφθοράς, απελευθέρωση όλων από τον βραχνά των εισφορών.
Ταυτόχρονα η οικονομία θα δεχθεί το επιζητούμενο ισχυρό αναπτυξιακό σοκ, θα διευκολυνθεί η δημιουργία νέων επιχειρήσεων ενώ εκατομμύρια άνθρωποι θα διαθέτουν άμεσα – χωρίς αύξηση του κόστους εργασίας – αισθητά υψηλότερο εισόδημα προς κατανάλωση.
Η λύση συνιστά αποκοπή του γόρδιου δεσμού και το ερώτημα είναι γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει ευρύτερα αποδεκτή.
*Νομικός– Οικονομολόγος
email: [email protected]
