του
Φάνη Ζουρόπουλου*
Αυτή την φορά είχαμε την συζήτηση στη βουλή για σύσταση εξεταστικής επιτροπής «για την διερεύνηση δανειοδότησης κομμάτων και εταιριών ΜΜΕ από τραπεζικά ιδρύματα» και την επανεμφάνιση του αγροίκου μάγκα, με φρασεολογία τύπου Χρυσής Αυγής Κρητικού κουτσαβακίου Πολάκη που μας παρουσίασε τη νέα αριστερή πρόταση ξεκαθαρίσματος διαφορών, «θάβοντας δημοσιογράφους τρία μέτρα κάτω από την γη». Στην πρώτη περίπτωση έχουμε την επανάληψη των αποκαλύψεων που παίζουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με θεατή μία κοινωνία που καταναλώνει σκάνδαλα και δυσώδεις συμπεριφορές, τρέφεται με σκουπίδια, αποπροσανατολίζεται πνευματικά, συνθλίβεται ψυχικά και αναρωτιέται «που θα φθάσει αυτή η κατάσταση;».
Τα τεράστια ψεύδη της κυβέρνησης εκτός από το ότι μόνο έξοδο από την κρίση δεν υπόσχονται, έχουν εξαντλήσει όλα τα μέσα αγοράς πολιτικού χρόνου. Φίλος δημοσιογράφος μου είπε προχθές ότι «οι ισορροπίες είναι εξαιρετικά επισφαλείς» και προβλέπει ότι «ένα πρωί, ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί δεν θα πάνε στα γραφεία τους, εγκαταλείποντας μπροστά στα αδιέξοδα, την μεγάλη τους ερωμένη που είναι η εξουσία, όπως ο αείμνηστος Ανδρουτσόπουλος το 1974». Έτσι απλά, μου είπε, θα πάμε σε εκλογές. Όσο κι αν θέλω να το πιστέψω, δεν μπορώ. Η εθνικολαϊκιστική αριστερά Σταλινικής κοπής που είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα εγκαταλείψει αναίμακτα την εξουσία. Το δώρο της εξουσίας που τους έδωσε ο «πιο έξυπνος λαός του κόσμου» που είναι οι Έλληνες, ξέρουν ότι δεν πρόκειται να το ξαναδούν ούτε στα καλύτερα επαναστατικά τους όνειρα. Στην καλύτερη θα τραπούν σε φυγή καταστρέφοντας την χώρα, αδρανοποιώντας την από ότι παραγωγικό της απέμεινε και εξουθενώνοντας την κοινωνία.
Από την άλλη πλευρά οι εκλογές δεν είναι σίγουρο ότι αποτελούν ως δια μαγείας λύση στα προβλήματα. Όποιος και αν αναλάβει αυτή τη στιγμή τη διακυβέρνηση της χώρας δεν μπορεί να αποφύγει το πικρό ποτήρι των μέτρων, έχοντας απέναντι του μια κοινωνία που «δεν αντέχει άλλο!». Οι εκλογές δεν είναι η λύση, είναι όμως μια κάποια λύση!
Στην άλλη περίπτωση της επανεμφάνισης του αριστερού τραμπούκου με το «θαυμάσιο» ύφος και ήθος δημόσιου διαλόγου, του ορεσίβιου Πολάκη, που επιδοκίμασε και ο Τσίπρας, έχουμε επιστροφή στον μεθοδευμένο αφιονισμό του κομματικού ακροατηρίου, το οποίο μην παραβλέπετε ότι τον αποθέωνε χειροκροτώντας και καγχάζοντας όσο άκουγε την βάρβαρη ρητορική του, τις ύβρεις και τις απειλές του.
Με τέτοιες «αυθεντικές» γραφικότητες τύπου Πολάκη, μπροστά στον οποίο οι πορτιέρηδες νυκτερινών κέντρων είναι «Αρσακιάδες», σε μια ταλαιπωρημένη κοινωνία από τις ασυναρτησίες και τα ψέματα των Συριζανέλ και την πολύχρονη κρίση, εύκολα η ρητορική της βίας μπορεί να κάψει τα φρένα στο μυαλό των ανθρώπων. Και τότε το μίσος και ο διχασμός θα κατασπαράξουν την χώρα. Το έχουν ξαναδεί αυτό το έργο οι Έλληνες στην μεγάλη ανατριχίλα του Εμφυλίου. Και το ξέρει καλή η Σταλινική αριστερά.
Το ερώτημα που προκύπτει: Θα φύγουν πριν καταστρέψουν τα πάντα σ’ αυτό τον τόπο ή θα καταστρέψουν και την λογική μας, το μόνο που θα μπορούσε να γλιτώσει από αυτή την εθνικολαϊκιστική λαίλαπα τραμπούκικων απειλών, ασύστολων ψευδών, θρασυδειλίας και επαναλαμβανομένων εξυπνακίστικών συνταγών εξαπάτησης του ταλαιπωρημένου λαού;
*Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι τ. πρόεδρος της Ε.Ι.Ε.Τ. και εκτελεστικός πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (Ε.Ε.Δ.),
[email protected]
