ΟΤΑΝ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ MOODY’S

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Πολλοί δημοσιογράφοι, τηλεοπτικοί «αστέρες» και πολιτικοί ανακάλυψαν ξαφνικά την περασμένη εβδομάδα την εταιρεία αξιολογήσεων Moody’s, γιατί υποβάθμισε την ελληνική φερεγγυότητα στο επίπεδο της Αγκόλας. Άρχισαν έτσι οι ύβρεις, τα ξόρκια, οι απειλές και οι γνωστές λαϊκίστικες αηδίες για ένα γεγονός, την εξαθλίωση της ελληνικής οικονομίας, το οποίο βγάζι μάτι.

Ωστόσο, όταν ακριβώς πριν τρία χρόνια, το Μάρτιο του 2008, η Moodys’s προειδοποιούσε ότι η ελληνική οικονομία πήγαινε στον γκρεμό, πολλοί χαμογελούσαν ειρωνικά και άλλοι ομιλούσαν για φαντασιώσεις. Ιδού, όμως, τί ανέφερε η έκθεση της Moody’s πριν τρία ακριβώς χρόνια: «Η πενιχρή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας θέτει μεσοπρόθεσμα σε σοβαρό κίνδυνο την ελληνική οικονομία, η οποία, αν δεν βελτιώσει τα δημοσιονομικά της έσοδα, θα βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρό πρόβλημα δημοσίου χρέους».

Προσέθετε επίσης ότι, αν οι ονομαστικοί μισθοί συνεχίσουν να αυξάνονται ταχύτερα από την παραγωγικότητα, η ανταγωνιστικότητα θα δεχθεί νέο πλήγμα και θα περιοριστούν οι μακροπρόθεσμες αναπτυξιακές δυνατότητες. Η Ελλάδα κατατάσσεται πίσω από τους εταίρους της στην ευρωζώνη σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης. «Η φορολογική διοίκηση βελτιώνεται, αλλά παραμένει ανεπαρκής, γεγονός που συνεισφέρει στην αύξηση του δημοσίου χρέους, ενώ οι δαπάνες γίνονται αναποτελεσματικά, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η δυνατότητα παροχής δημοσίων υπηρεσιών», ανέφερε η εταιρεία αξιολόγησης. Εξέφραζε επίσης τον προβληματισμό της για την αποτελεσματικότητα και βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού μας συστήματος και κατέληγε ότι, χωρίς σε βάθος μεταρρυθμίσεις, η χώρα δύσκολα θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα σε περίπτωση πετρελαϊκής ή άλλης μορφής κρίσης.

Στην τριετία που ακολούθησε, όχι μόνον δεν έγινε τίποτα στους κόλπους της ελληνικής οικονομίας, αλλά, με αφορμή την χρηματοοικονομική κρίση, η κατάσταση έφθασε στα σημερινά αδιέξοδα. Ερώτημα: Τί έπρεπε να κάνει η Moody’s; Να μάς απονείμει εύσημα επιτυχίας και συνέπειας;

Το άλλο σοβαρό ερώτημα είναι: η κυβέρνηση του κ.Γ.Α.Παπανδρέου, περά από την κατ’ ανάγκην καλή θέληση του πρωθυπουργού, θέλει να προχωρήσει –πέρα από τα λόγια– σε ουσιαστικές ρήξεις με το παρελθόν και λύσεις για το μέλλον;