του
Φάνη Ζουρόπουλου*
Δηλαδή ο Τσίπρας που δεν έζησε την δικτατορία αλλά την φαντάζεται όπως του την δίδαξαν στο μεγάλο σχολείο της ΚΝΕ ή των καταλήψεων, θεωρεί ότι ηγείται μια χώρας που έχει χάσει την κυριαρχία της και την ανεξαρτησία της! Και από πάνω θέλει να μας κάνει και μάθημα ότι την Χούντα την έριξε η «παλλαϊκή αντίσταση» και ο «δημοκρατικός πατριωτισμός της εποχής εκείνης»! Αρκετά τα Μαρξιστικο-λενινιστικά ψέματα και η ασύστολη διαστρέβλωση της ιστορίας .
Την Χούντα δεν την έριξε ούτε η «παλλαϊκή αντίσταση» ούτε το Πολυτεχνείο, (τις πρώτες ημέρες μάλιστα η τότε ΚΝΕ με ειδική έκδοση της κομματικής της εφημερίδας είχε χαρακτηρίσει προβοκάτορες όσους είχαν κλειστεί μέσα στο Ε.Μ.Π. ξεκινώντας την κατάληψη, υπάρχουν τα ντοκουμέντα), την έριξε το πραξικόπημα στην Κύπρο που μαζί με την αποτυχημένη επιστράτευση απέδειξε πως οι μηχανισμοί που την στήριζαν είχαν αποσαθρωθεί.
Το 1974 την Δημοκρατία την αποκατέστησε ένας πολιτικός της παραδοσιακής δεξιάς, αλλά η αριστερά με τα παραμύθια της κατάφερε να την εμφανίσει σαν επίτευγμά της. Η αριστερά νομιμοποιήθηκε και απόκτησε δικαιώματα στην κοινοβουλευτική νομιμότητα χάρη στον Καραμανλή και την μυστική συμφωνία με τον Φλωράκη που έγινε στο Παρίσι λίγες ημέρες πριν την επιστροφή του στην Αθήνα. Παρ’ όλα αυτά εξακολούθησε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη δεξιά σαν χουντική απόφυση. Πως το πέτυχε αυτό;
Ίσως λόγω των ενοχών της δεξιάς παράταξης για την μετεμφυλιακή θητεία της, ίσως γιατί η αστική παράταξη, σε αντίθεση με την αριστερά, ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να διεκδικήσει τη πνευματική κηδεμονία, ή να γράψει την ιστορία από την δική της πλευρά. Όπως και τώρα. Το ΚΚΕ έχει συστήσει ειδική επιτροπή για να νομιμοποιήσει τον Εμφύλιο σαν «αναγκαία άμυνα απέναντι στην επίθεση της δεξιάς» και το έχει προχωρήσει αρκετά! Σε λίγο βγαίνει και βιβλίο, που επιμελούνται ακραιφνείς αριστεροί συγγραφείς, υπό την επίβλεψη βέβαια του ΚΚΕ και προσωπικά της κ. Παπαρήγα, το οποίο στην ουσία θα είναι μια απάντηση στο συγκλονιστικό βιβλίο «Εμφύλια πάθη» των Στάθη Καλύβα και Νίκου Μαραντζίδη!
Για να τελειώνουμε όμως με την μεταπολίτευση: Η «παλλαϊκή αντίσταση» ήταν ένας μύθος που φτιάξαμε για τους εαυτούς μας για να τους εξιλεώσουμε και να τους απαλλάξουμε από τις ευθύνες τους. Οι πυρήνες της αντίστασης ήταν λίγοι και δακτυλοδεικτούμενοι. Η δικτατορία μπορεί να μην επέβαλε την ιδεολογία της γιατί ήταν «καφενειακή», αλλά κράτησε επτά χρόνια, μέσα σε ένα κλίμα ανοχής του μεγαλύτερου μέρους των Ελλήνων.
Οι μύθοι και τα παραμύθια της Τρίτης Ελληνικής Δημοκρατίας ξέφτισαν. Σαράντα δύο (42) χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας ο «δημοκρατικός πατριωτισμός» που έγραψαν στον Τσίπρα οι κονδυλοφόροι της αριστεράς για να τον απαγγείλει στις 24/7/2016 , δεν είναι παρά το προπέτασμα , με το οποίο η πρώτη φορά αριστερά με ολίγη ακροδεξιά, παλεύει να καλύψει τις ανεπάρκειές της, τις αναπηρίες της και την ανικανότητά της να διαχειριστεί την σημερινή κατάσταση της Χώρας, που οδηγεί προς την οριστική καταστροφή.
