του
Ηλία Καραβόλια
Υπάρχει ένας ''κλάδος'' που προηγείται όλων των εμπορικών κλάδων διεθνώς: είναι ο κλάδος του χρήματος. Τα αρνητικά επιτόκια σε Γερμανία, Ελβετία, κ.α θα παρασύρουν πολλές ροές κεφαλαίων σε καταφύγια έσχατης ανάγκης (κρατικά ομόλογα, repos, προθεσμιακές στο overnight επιτόκιο των χρηματαγορών, κ.α.)
Συγχωνεύσεις και εξαγορές διεθνώς (M&As) θα γίνονται πλέον με μοχλευμένο χρήμα (LBOs) και τα εταιρικά ομόλογα θα ενσωματώνουν νέους κινδύνους, υψηλότερους απο τις μετοχές των εταιρειών. Φρονώ ότι οι αγορές εμπορευμάτων, ο χρυσός, το πετρέλαιο θα βρίσκονται συνέχεια σε δυναμική παλινδρόμηση λόγω αύξησης απο τους παίχτες των προθεσμιακών θέσεων ( ψυχολογία της μετατόπισης του κινδύνου σε μεταγενέστερη φάση αγοράς)
Με λίγα λόγια: επενδυτικές ευκαιρίες όπως πχ. στο digital marketing και το crowdfunding θα καθορίζονται πλέον απο την ταχύτητα κυκλοφορίας -velocity- του χρήματος και απο τις ποσοτικές χαλάρώσεις των κεντρικών τραπεζών.
Το χρήμα λιγοστεύει, αποθησαυρίζεται, φτιάχνει ιστούς αδιεξόδων και οδηγεί σε μεγάλη παγίδα ρευστότητας, ίσως την μεγαλύτερη στην ανθρώπινη ιστορία.Τα πάντα θα ρυθμίζονται απο το central banking( κεντρικές τράπεζες) και θα εγκατασταθούν διεθνώς ''άτυπα capital controls'' όχι σε αναλήψεις όπως στην Ελλάδα, αλλά σε ροές άμεσων ξένων επενδύσεων και ρευστότητας στην δευτερογενή αγορά χρήματος.
Το χρήμα δεν ζητείται, δεν κυκλοφορεί, και οι κλάδοι παραγωγής ανακυκλώνουν απλά τους τζίρους τους, όχι τα κέρδη τους...
