του
Νίκος Ερρ. Ιωάννου*
Μόλις είχε τελειώσει την ανάγνωση της παραγράφου της ομιλίας του σχετικά με τις εγγυήσεις. Με ιδιαίτερη έμφαση και σοβαρότητα ξεκαθάρισε ότι ο θεσμός των εγγυήσεων είναι αναχρονιστικός, η παρουσία στρατευμάτων τρίτης χώρας αποτελεί απειλή για την «άλλη» κοινότητα και στο τέλος-τέλος είναι ντροπή και αμφισβήτηση των αρχών της Ευρώπης όπου ανήκει η Κύπρος.
Σε μία αυθόρμητη και συγκινητική κίνηση ανέβηκαν όλοι στο βήμα, έγιναν μια αγκαλιά και εν χορώ, δήλωσαν ότι προσυπογράφουν μέχρι κεραίας όσα είχαν μόλις ακούσει. Δεν χρειαζόταν εξάλλου μεγάλη προσπάθεια ή οποιοσδήποτε συμβιβασμός γιατί, λίγο-πολύ, όλοι τους είχαν κάνει παρόμοιες δηλώσεις κατ’ επανάληψιν.
Η ευφορία μου δεν διήρκεσε πολύ γιατί μετά από λίγο από τα ίδια χείλη ακούστηκαν διαβεβαιώσεις ότι είναι σίγουρο ότι θα βρεθεί λύση ΑΝ η Τουρκία δείξει καλή θέληση, ΑΝ η Τουρκία μπλα-μπλα-μπλα, λες και δεν είναι οι εκπρόσωποί της που διατρανώνουν ότι ο στρατός θα μείνει για ΠΑΝΤΑ εκεί, ότι όποιος θέλει να πάρει πίσω εδάφη θα πρέπει να ποτίσει το χώμα με περισσότερο αίμα απ’ όσο έχυσαν τα παιδιά τους, ότι η εκ περιτροπής Προεδρεία είναι αδιαπραγμάτευτη κοκ.
Μπορεί η εικόνα που περιέγραψα να είναι φανταστική, αλλά αν τα δει κανείς όλα όσα γίνονται από μία σχετική απόσταση θα συμφωνήσει ότι ΜΟΝΟ με την συμφωνία σε θέματα αρχών μπορεί να υπάρξει πραγματική ΟΜΟΝΟΙΑ και αρραγές μέτωπο.
Το πρώτο βήμα θα γίνει αν σταματήσουν οι αφορισμοί, οι δαιμονοποιήσεις και οι μονοπώληση του πατριωτισμού εκατέρωθεν.
Διευκρινίζω ότι δεν είμαι αιθεροβάμων γι’ αυτό προτρέπω τους «αισιόδοξους» για επί θύραις λύση να ξαναδιαβάσουν προσεκτικά τα λεγόμενα της άλλης πλευράς από τα οποία είναι ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΗ. Επαναλαμβάνω δε, μετά λόγου γνώσεως, ότι ο φερόμενος ως μεσολαβητής όφειλε ήδη να εκπέσει. Η λύση θα έχει προδιαγραφές και υπογραφές και όχι ευχές.
Έλληνες της Κύπρου γρηγορείτε!
*Καρδιολόγος, email: [email protected]
