Επανένωση ή απελευθέρωση

του Νίκου Ερρίκου Ιωάννου*

Η μικρή Κύπρος εδέχθη τον Ιούλιο του 1974 εισβολήν από μία πολλαπλασίως ισχυρότερη χώρα η οποία έκτοτε κατέχει, το ήμισυ σχεδόν του εδάφους της.

Αλλεπάλληλες αποφάσεις και ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γ.Σ. των Ηνωμένων Εθνών ανεγνώρισαν το άδικο της ενεργείας, καθώς και του καθεστώτος που επεβλήθη στην κατεχόμενη Γη μας. Σταθερή επωδός των εν λόγω, είναι η ανάγκη για αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της σκλαβωμένης πατρίδος και αποκατάσταση του ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.

Παρά ταύτα, η Κυπριακή Δημοκρατία εσύρθη και επαγιδεύθη στη διαδικασία των λεγομένων διακοινοτικών συνομιλιών, που στην ουσία απενοχοποιεί την Τουρκία και αναβαθμίζει την Τουρκοκυπριακή κοινότητα σε ισότιμο ομόσπονδο κράτος.

Επί των ημερών του χειρίστου, μέχρι στιγμής, Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, επενοήθη και δυστυχώς επεβλήθη στην καθημερινή διαλεκτική ο όρος ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ. Η εμφάνισή του συνέπεσε με την περίοδο της ευφορίας των θεωρουμένων ομογάλακτων ηγετών της αναχρονιστικής αριστεράς. Και για να κάνουμε χρήση της αξίας της Ελληνικής γλώσσας, η λέξη αυτή καθ’ εαυτήν, υποδηλεί αυτόχρημα, παραδοχήν της διχοτόμησης. Αυτής που υποτίθεται θα αποτραπεί αν συνδράμουμε όλοι στις χιμαιρικές αναζητήσεις των ατελέσφορων συνομιλιών. Χάριν δικαίας κρίσης πάντως, ο εν λόγω πρόεδρος πιστώνεται με το τεκμήριο της στοιχειώδους αυτογνωσίας διότι είναι ο μοναδικός μέχρι τώρα που δεν διεκδίκησε δεύτερη θητεία...

Η παταγώδης αποτυχία της τεχνητώς αναθερμανθείσας διαδικασίας της ύπουλης πενταμερούς στην Ελβετία ας μας αφυπνίσει. Ήδη οι αρχιτέκτονες του ανοσιουργήματος, εκείθεν του Ατλαντικού απήλθον, ο Τουρκοκατευθυνόμενος μεσολαβητής μετρά μέρες, η Ευρώπη και η Μέση Ανατολή αναδιατάσσονται και ευτυχώς οι Λαοί Ελλάδος και Κύπρου διατηρούν σταθερή επαφή με την Λογική και το Δίκαιο.

Αναμένουμε από την Ηγεσία να εγκαταλείψει την ψευδεπίγραφη ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ και να επαναφέρει ως πλέον ρεαλιστική και ελπιδοφόρο την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.

*Ιατρός, καρδιολόγος