του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Η μεσαία τάξη καταρρέει στην Ελλάδα. Η ανάπτυξη πάει περίπατο. Οι πιο άξιοι Έλληνες φεύγουν. Η γραφειοκρατία-φαυλοκρατία καλά κρατεί. Επιχειρήσεις μεταναστεύουν. Η Τουρκία βρυχάται. Η ΝΑ Μεσόγειος είναι ηφαίστειο. Δημογραφικά ως λαός πάμε περίπατο. Το κύρος μας διεθνώς είναι μηδενικό.
Για να αναπνεύσει, η χώρα έχει ανάγκη από εξωστρέφεια και περισσότερη παγκοσμιοποίηση. Η τελευταία φέρνει τουρίστες στην Ελλάδα, αυτή βοηθά τις εξαγωγές μας και αυτή επιτρέπει στους νέους μας που φεύγουν να στέλνουν κάποια δολλάρια και ευρώ στους δικούς τους. Η παγκοσμιοποίηση αντιπροσωπεύει πάνω από το 50% του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος μας και μακάρι το ποσοστό αυτό να πήγαινε ψηλότερα. Μόνον με εξωστρέφεια μπορεί να επιβιώσει η χώρα. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια για διανοητικώς ανάπηρους.
Η αυριανή κυβέρνηση, συνεπώς, δεν έχει ανάγκη από πολιτικάντηδες και βαστάζους του φαύλου πελατειακού συστήματος. Δεν έχει ανάγκη από λαϊκιστές και φαιδρούς απολογητές της θεωρίας του πολιτικού κόστους.
Αντιθέτως, η χώρα χρειάζεται πολιτικούς που βλέπουν μπροστά και μπορούν να αφουγκράζονται τα μηνύματα της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, αυτής της ψηφιακής τεχνολογίας. Η Ελλάδα χρειάζεται πολύγλωσσους και οραματιστές καπετάνιους, που θα τής ανοίγουν αγορές στα πέρατα του κόσμου και θα υπογράφουν διεθνείς συμφωνίες για τον σκοπό αυτόν. Μόνον έτσι θα πάρει μπροστά η μηχανή της ανάπτυξης. Μόνον με αυτό τον τρόπο θα ξαναγυρίσει η ευημερία.
Κατά συνέπεια, οι Κασαπίδηδες και οι ομοϊδεάτες τους ας αναζητήσουν στέγη αλλού. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ανθρώπους που δεν βλέπουν το δάχτυλο όταν αυτό δείχνει το φεγγάρι. Ο κόσμος αλλάζει και το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η φέτα –την οποία έτσι κι αλλιώς δεν ξέρει να την πουλήσει, γιατί ποτέ δεν έμαθαν κάποιοι τί είναι το μάρκετινγκ και πώς εφαρμόζεται. Ας μην μάς σκοτίζουν λοιπόν οι διάφοροι ξερόλες…
