του
Νίκου Ερρίκου Ιωάννου*
Με την πρόοδο της ηλικίας και της μαθησιακής διαδικασίας, γινόμαστε κοινωνοί σύνθετων εννοιών και ιδιοτήτων με την βοήθεια της γραμματικής, της ορθογραφίας, της ετυμολογίας. Και όταν θεωρηθεί ότι έχουμε προχωρήσει στον θαυμαστό κόσμο της γνώσεως, φωτίζουν τον δρόμο μας οι αφηρημένες έννοιες και ιδέες.
Η Ελληνική, ως μόνη εννοιολογική γλώσσα, ετροφοδότησε πολλές άλλες με τον θησαυρό των λέξεων που αφορούν μαθηματικά, ιατρικήν, δίκαιον και φιλοσοφίαν. Δεν είναι υπερβολή να θεωρούμε τους εαυτούς μας προνομιούχους που γεννηθήκαμε σαν φυσικοί κληρονόμοι αυτής της ευλογίας που άλλοι πρέπει να πασχίσουν σε μεγάλο βαθμό για να την προσεγγίσουν και να την κατανοήσουν.
Θα κάνω μία τυχαία αναφορά λέξεων και εννοιών όπως δημοκρατία, δικαιοσύνη, φιλοπατρία, φιλοσοφία, αυτοθυσία, ηρωισμός, γενναιοδωρία και το μοναδικό και αμετάφραστο Ελληνικό φιλότιμο.
Στο πλαίσιο των διακοινοτικών συνομιλιών για επίλυση του Κυπριακού προβλήματος έχουμε ακούσει κατ’ επανάληψιν να χαρακτηρίζονται οι υποχωρήσεις και οι παροχές άνευ ανταλλάγματος προς την Τουρκία (ναι την Τουρκία και όχι τους Τουρκοκύπριους) σαν γενναιοδωρία.
Είναι τοις πάσι γνωστό ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι νεαρό κράτος, δεν έχει ιδιαίτερη παράδοση στην διπλωματία αλλά σαφώς υπερέχει αυτή την στιγμή σε σχέση με την δομή της διαπραγματευτικής μας ομάδος όταν συνομολογούντο οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου.
Άρα δεν επιτρέπεται να χαρακτηρίζεται έτσι, το ξεπούλημα απαράγραπτων δικαίων του Ελληνισμού, η εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και η αλλοτρίωση κληρονομιάς αιώνων χωρίς την παραμικρή ανταπόδοση.
Η γενναιοδωρία είναι αρετή που διδάσκεται και καλλιεργείται στην ιδιωτική μας ζωή όπου μπορούμε να προσφέρουμε εξ ιδίων χωρίς υπολογισμό και αναμονή ανταμοιβής.
Όταν όμως, το διακύβευμα είναι η Πατρίδα, οι «προσφορές» κα τα «δώρα» χάριν εξευμενισμού των εισβολέων, συνιστούν αδικαιολόγητη συνθηκολόγηση και παταγώδη αποτυχία.
Εάν κάποιοι είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν στον δρόμο της Τουρκοποιήσεως της Κύπρου, να βρουν άλλες λέξεις να περιγράψουν την κατάσταση, διότι, στο τέλος τέλος, θα δικαιούνται και ηθικήν αμοιβήν αν αναγνωριστούν σαν γενναιόδωροι...
*Ιατρός, καρδιολόγος
