του
Νίκου Ερρίκου Ιωάννου*
Δεν αποκλείεται δε, να συνέβαλε αποφασιστικά στην παραγωγή των πνευματικών επιτευγμάτων που καταυγάζουν την Οικουμένη.
Όταν το σκότος της Άλωσης κατέσβησε την ακτινοβολία της Κωνσταντινούπολης το Φως της Ελληνικής Παιδείας μετελαμπαδεύθη στη Δύση για να συμβάλει στην εξουδετέρωση του σκοτεινού Μεσαίωνα. Έκτοτε η Ελληνική Παιδεία έγινε κτήμα της Οικουμένης και δεν είναι λίγοι οι εργάτες και δημιουργοί του Πνεύματος που σεμνύνονται να δηλώνουν απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων παρά την καταγωγή τους από ποικίλες εθνότητες.
Στον αντίποδα, ευρίσκεται το κίνημα του σκοταδισμού, που περιορίζει τη δυνατότητα των ανθρώπων να μορφωθούν, να μάθουν, να συγκρίνουν και να αποφασίσουν ελεύθερα για τη ζωή τους.
Σε μια εξαιρετικά ρηξικέλευθη προσέγγιση, λαλίστατος πολιτικός που διακρίνεται για το στομφώδες ύφος του, εδογμάτισεν ότι «οι μαθητές μας και βέβαια ΠΡΕΠΕΙ να διαβάζουν τουρκοκύπριους λογοτέχνες. Ο σκοταδισμός δεν ωφελεί!». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα υπάρχουν στο χώρο αυτό, αξιόλογα λογοτεχνικά κείμενα και δεν νομίζω ότι κανείς επέβαλε απαγόρευση στην προσέγγισή τους. Μάλλον όμως θα πρέπει, ο περί ου ο λόγος, να ανατρέξει σε κάποιο λεξικό να μάθει τι σημαίνει σκοταδισμός, αλλά και πως συμβάλλει στην επιβολή του ο συσκοτισμός. Αυτός, που επιβάλλει ο ίδιος και οι παρόμοιοί του για το τι μαγειρεύεται πίσω από τις πλάτες του Κυπριακού Λαού.
Έχουμε καταντήσει, δυστυχώς, να θεωρούμε πλέον αξιόπιστες πηγές για τα τεκταινόμενα, τις τουρκικές εφημερίδες και τους κατ’ ευφημισμόν ψευδοαξιωματούχους του προτεκτοράτου της Άγκυρας, παρά τους «δικούς μας».
Και μια που για κάθε δραστηριότητα, ακόμη και στο πρόγραμμα διδασκαλίας των σχολείων μας χρειάζεται έγκριση του εγκάθετου του Σουλτάνου, πώς θα αναφέρεται αλήθεια η 20η Ιουλίου του 1974; Σαν εισβολή ή σαν ειρηνευτική επιχείρηση; Η δε ανακήρυξη της τουρκικής δημοκρατίας της βόρειας Κύπρου σαν παράνομη ενέργεια, ή σαν..... συμβολή στην διαδικασία της επανένωσης των δύο ισοτίμων πλέον συνιστώντων κρατιδίων;
*Ιατρός, καρδιολόγος
