του
Νίκου Ερρίκου Ιωάννου*
Παρά την απαξίωση, τις προσβολές και την ατίμωση που υφίσταται προκειμένου να τον ευχαριστήσει με την κατάθεση όλων των εισπράξεών της, εκείνος ασυγκίνητος και άκαμπτος την κρατά δέσμια και την εκμεταλλεύεται.
Ο εύλογος προβληματισμός θεατών αλλά και κάθε μέλους της κοινωνίας, που παρακολουθεί και στην πράξη παρόμοια φαινόμενα, δεν επιλύεται και μένει αναπάντητο ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ;
Προ διετίας περίπου, η Γενική Συνέλευση της Ενώσεως Κυπρίων Ελλάδος ενέκρινε ομόφωνο ψήφισμα συμπαραστάσεως στην Κυπριακή Κυβέρνηση διότι απεχώρησε από τις δικοινοτικές συνομιλίες μετά από προκλητικές κινήσεις της Τουρκίας στην Κυπριακή ΑΟΖ. Έκτοτε, υπήρξαν πολλές εξελίξεις, πλείστες όσες ασαφείς δηλώσεις για συγκλίσεις, καθώς και ισάριθμες εξόφθαλμα σαφώς απαράδεκτες απαιτήσεις από τους εξ Αγκύρας κατευθυνόμενους «συνομιλητές». Κατεγράφησαν θεαματικές και πολυέξοδες συναντήσεις στην Ελβετία, παρολίγον ευρύτερες ή και διεθνείς ενισχύσεις, παλινωδίες, επανασυνδέσεις και στο τέλος, ναυάγιο!
Εκτός από εκφράσεις ευσεβοποθισμού, δεν έχει υπάρξει ΟΥΤΕ ΜΙΑ μέχρι στιγμής, όχι απόδειξη, αλλά έστω ένδειξη ότι υπάρχει προοπτική ανευρέσεως κοινού τόπου.
Συνηθίσαμε, λίγο πολύ, αυτές τις ανάλαφρες εναλλαγές διαθέσεως και δηλώσεων ανάμεικτων με απαισιοδοξία, αλλά και βεβαιότητα ότι μπορεί να υπάρξει λύση ΑΝ η άλλη πλευρά συνετιστεί κ.ο.κ.
Η τελευταία εκδήλωση της υπεροψίας του κατοχικού φερέφωνου για διαγραφή στην ουσία του Ενωτικού Δημοψηφίσματος από την Ιστορία μας και η υποταγή της ηγεσίας των δύο μεγαλύτερων κομμάτων της Κύπρου, επ’ ουδενί μπορεί να γίνει αποδεκτό. Σε τι διαφέρουν άραγε από την φτωχή και ανυπεράσπιστη ιερόδουλη; Και το μεγάλο ερώτημα είναι πώς τους ανέχονται οι ψηφοφόροι τους. Αλήθεια ΓΙΑΤΙ;
*Ιατρός, καρδιολόγο
