του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν πλέον σοβαρά προβλήματα και κάποιοι ειδικοί παρατηρητές εκτός Ελλάδος δεν αποκλείουν η κατάστασή τους να επιδεινωθεί. Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, στο μέτρο που το τραπεζικό μας σύστημα δεν είναι πλέον τσιφλίκι της, ελάχιστα ενδιαφέρεται γι’ αυτό.
Αντιθέτως, την ενδιαφέρει η εκλογική της πελατεία και ενδεχομένως η σύνδεση της τελευταίας με την συστημικές τράπεζες της χώρας. Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι τους μικροοφειλέτες των τραπεζών ενοχλούν ιδιαίτερα οι εταιρείες ενημέρωσης, τις οποίες κάποιοι εντελώς παραπλανητικά αποκαλούν και «εισπρακτικές». Οι εταιρείες αυτές υπάγονται σε ένα ιδιαίτερο καθεστώς και εκ του νόμου έχουν την δυνατότητα να τηλεφωνούν στους μη ενημερωμένους πελάτες των τραπεζών τρεις φορές την εβδομάδα, από τις 08.00 έως τις 20.00, προκειμένου να ασκήσουν πίεση για ρυθμίσεις οφειλών από πάσης φύσεως τραπεζικό δανεισμό.
Είναι γεγονός ότι η διαδικασία αυτή, αφ’ ενός, δεν είναι ιδιαιτέρως ευχάριστη για τον οφειλέτη και, αφ’ ετέρου, στο παρελθόν έδωσε αφορμή σε κάποια παρατράγουδα που τελικά έβλαψαν και τις ίδιες τις εταιρείες.
Σήμερα λοιπόν οι πληροφορίες μας λένε ότι η κυβέρνηση, στην επιδίωξή της να κάνει κάποιο ψυχολογικό δώρο στους υπερφορολογημένους και κυνηγημένους από το Δημόσιο πολίτες, σχεδιάζει να μειώσει τα τηλεφωνήματα των εταιρειών ενημέρωσης προς τους οφειλέτες των τραπεζών σε ένα (1) την εβδομάδα –κάποιοι προτείνουν δε και ένα τηλεφώνημα κάθε δέκα εργάσιμες ημέρες.
Δημοσκοπικές μετρήσεις δείχνουν ότι αυτό το νέο καθεστώς θα έχει ευνοϊκή επίπτωση στην «λαϊκή» εικόνα της κυβέρνησης, ενδεχομένως δε θα τής επιτρέψει να γίνει πιο αυστηρή στο θέμα της είσπραξης των χρεών των πολιτών έναντι του Δημοσίου. Με διαφορετικά λόγια, θα πρόκειται για δώρον άδωρον –πίσω από το οποίο, όμως, μπορούμε να υποθέσουμε ότι κρύβεται η πρόθεση της κυβέρνησης να μειώσει την εισπραξιμότητα οφειλών των τραπεζών προς όφελος του Δημοσίου. Είναι έτσι φανερό ότι, πίσω από τον υποτιθέμενο «φιλολαϊκό» σχεδιασμό της κυβέρνησης, στην ουσία υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο ενισχύσεως των εσόδων του Δημοσίου με απώτερο στόχο, όπως ήδη έχουμε αναφέρει, την κρατικοποίηση της κοινωνίας.
Υπό αυτή την έννοια, βασική προϋπόθεση είναι η αποδυνάμωση του τραπεζικού συστήματος, το οποίο, στο μέτρο που η ιδεοληπτική μας κυβέρνηση δεν το ελέγχει, το αντιμετωπίζει εχθρικά. Το θέμα λοιπόν του περιορισμού των τηλεφωνημάτων των εταιρειών ενημέρωσης είναι πολύ πιο σοβαρό απ’ ό,τι φαίνεται και πίσω από αυτό υπάρχουν ανομολόγητες προθέσεις, οι οποίες καμμία απολύτως σχέση δεν έχουν με την δημοκρατία.
