του
Δρ. Νίκου Ερρ. Ιωάννου*
Λιγότερο γνωστό είναι ότι στη συνέλευση, (πολεμικό συμβούλιο) που προηγήθηκε, είχε εισηγηθεί στον Μαρδόνιο να αποφύγουν ναυμαχία με τους Αθηναίους διότι υστερούσαν στην θάλασσα. Εάν δε επεξέτειναν την κυριαρχία τους στην ξηρά, θα εξουδετέρωναν και την όποια υπεροχή του στόλου των Ελλήνων. Η άποψή της αγνοήθηκε!
Μετά την ναυμαχία ο Μαρδόνιος συνεβούλευσε τον Ξέρξη να τεθεί επικεφαλής του στρατού του και να εκστρατεύσει κατά της Πελοποννήσου. Και πάλιν μόνη η Αρτεμισία, υπεστήριξε ότι ο Ξέρξης έπρεπε να φύγει με την οικογένειά του, διότι αν ηττάτο και στην ξηρά, η ζημία θα ήταν ανεπανόρθωτη ενώ αν ηττάτο ένα δούλος του, δε θα είχε ιδιαίτερη επίπτωση στον θρόνο του.
Αυτή τη φορά ο Ξέρξης ασπάσθηκε την συμβουλή της και διέσωσε το κύρος του.
Πώς μπορούν όμως αυτές οι ιστορικές πληροφορίες να αποβούν χρήσιμες και ωφέλιμες για τα τεκταινόμενα στην Κύπρο;
Λίαν προσφάτως, εβιώσαμε την τραυματική εμπειρία να δούμε σχεδόν καθολικήν υποταγή των δύο μειζόνων κομματικών σχηματισμών στις επιταγές του εγκάθετου της Τουρκίας, στο προαλειφόμενο ισότιμο συνιστών κράτος, της οψέποτε συμφωνηθείσης «ενωμένης ομόσπονδης Κύπρου». Φωτεινή εξαίρεση απετέλεσαν δύο βουλευτές εκ των οποίων η μία γυναίκα, στην οποία μάλιστα ασκήθηκαν αφόρητες πιέσεις...
Η τραγωδία όμως συνεχίζεται, διότι ο ζηλώσας ρόλον Μαρδονίου διακηρύσσει, ως μη ώφειλε εκ των προτέρων, ότι δεν πρέπει να διακόψουμε τις συνομιλίες επ’ ουδενί λόγω, όσες παλινωδίες, απρέπειες ή προκλήσεις κι αν κάνουν οι απέναντι. Οποία ανάλγητη και ανιστόρητη πλάνη!
Δεν ξέρω αν υπάρχει αντίστοιχη Αρτεμισία να συμπαρασταθεί στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά αυτή την στιγμή, θα πρέπει να αντιληφθεί ότι ο ίδιος είναι η εσχάτη γραμμή αμύνης της Εθνικής μας αξιοπρέπειας.
Ας μην αφήσει τους ηττοπαθείς και μικρόνοες, (αντιστέκομαι στον πειρασμό να αναφερθώ και σε αργυρώνυτους), να καθορίσουν τη δική του πολιτική πορεία και κυρίως την επιβίωση του Ελληνισμού της Κύπρου.
*Ιατρός - Καρδιολόγος
