του
Νίκου Ερ. Ιωάννου*
Μία σημαντική μερίδα Γάλλων, εθεώρησαν ότι δεν άξιζε να αντισταθούν στις ορδές του Ναζισμού γιατί η διατήρηση της «όποιας ζωής τους», άξιζε περισσότερο από την ατομική και Εθνική τους Ελευθερία.
Σύνθημά τους ήταν το Γιατί; (pourquoi) και έκτοτε καθιερώθη διεθνώς, ο όρος Πουρκουαδισμός. Αμαυρώθηκε έτσι ακόμα και η φήμη ενδόξων στρατηγών, που περιέπεσαν εις την χλεύη της Ιστορίας.
Στη διαμόρφωση του σύγχρονου κόσμου, χιλιάδες αξιόλογοι άνθρωποι προσέφεραν μόχθο, έμπνευση, αίμα και ζωές προκειμένου να υπάρξει Πρόοδος, Δημοκρατία και Ελευθερία. Δυστυχώς, όσο ερευνά κανείς διαπιστώνει ότι τα ονόματα και η συμβολή πάμπολλων σπουδαίων ανθρώπων παραμένουν άγνωστα και αθησαύριστα. Αντ’ αυτών, με την έκρηξη της επιρροής των μέσω μαζικής επικοινωνίας, κυριολεκτικά πνευματικά και άλλα σκουπίδια προβάλλονται, είτε γιατί «πωλούν» είτε γιατί έχουν υπόγειες διασυνδέσεις. Σαν αποτέλεσμα ευρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητος και αναγνωρισιμότητος.
Κραυγαλέο παράδειγμα είναι ο, από κάθε άποψη απαράδεκτος, εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών στις λεγόμενες διακοινοτικές συνομιλίες. Σκοπίμως δεν αναφέρω το όνομά του, όπως και του άλλου, που ονομάτισε το δημοψήφισμα του 2004 και εισέπραξε καταπελτική καταδίκη από τον Κυπριακό Λαό. Κάτι τέτοιοι, πρέπει να απαλειφθούν από τη μνήμη σαν τοξικά ιστορικά απόβλητα.
Ο περί ου ο λόγος λοιπόν Νορβηγός, επί εβδομάδες μονοπωλεί την πρωτοκαθεδρία στην δημοσιότητα για κάποιο ΚΟΙΝΟ έγγραφο, το οποίο τελικά παρέμεινε ΚΕΝΟ!
Παρά ταύτα, εν ονόματι δεν ξέρω ποιας πολιτικής ορθότητος, συρρέουν οι συνομιλητές στην Ελβετία για συζήτηση χωρίς... μπούσουλα (παραλλαγή του σχολιασμού της καινούργιας στολής του Αυτοκράτορα...).
Οι Γάλλοι χαρακτηρίσθηκαν πουρκουάδες γιατί ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ να πολεμήσουν για την Ελευθερία τους. Διερωτώμαι μήπως τώρα πρέπει να εισάγουμε τον όρο «ανάστροφος πουρκουαδισμός» γιατί εμείς ΠΑΜΕ σε μία παγίδα αναζήτησης «της όποιας λύσης» η οποία επ’ ουδενί λόγω προοιωνίζεται ευνοϊκή για την Πατρίδα μας.
*Ιατρός, καρδιολόγος
