του
Νίκου Ερ. Ιωάννου*
Πρώτη και κορυφαία διαπίστωση, είναι ότι δεν υπάρχουν διαχωρισμοί μεταξύ μας του τύπου, απορριπτικοί, φίλοι της λύσης, ενδοτικοί ή αδιάλλακτοι. ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΛΥΣΗ.
Δεύτερη, εξίσου σημαντική διαπίστωση, είναι ότι η Τουρκία είναι ένα κράτος κίνδυνος για την Παγκόσμια Ειρήνη. Δεν φτάνει που διαφεντεύει παράνομα, με στρατό κατοχής, τμήμα χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαιτεί να την καταλάβει ολόκληρη. Επιπλέον, ανερυθρίαστα, διεκδικεί την είσοδο ολόκληρης της Τουρκίας, από το παράθυρο, στην Ευρώπη.
Με αυτά τα δεδομένα αναμένεται, επιτέλους, να συνειδητοποιήσουν τις απλές αυτές, πικρές αλήθειες, οι Ευρωπαίοι, η ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών και γενικά οι μεγάλες δυνάμεις που υποτίθεται ότι νοιάζονται για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη.
Είναι ηλίου φαεινότερον, ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων δεν παρακάθεται η Τουρκοκυπριακή Κοινότης αλλά η Τουρκία, με ένα επιπλέον εξάρτημα στο οποίο προσπαθεί να προσδώσει κρατική οντότητα. Με αυτή τη συμπεριφορά, το πείραμα θα πρέπει να θεωρηθεί ανεπιτυχές και χωρίς καμία μελλοντική προοπτική.
Η Λύση του προβλήματός μας οφείλει να επανατοποθετηθεί στην ΑΡΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ του διάσταση, της Εισβολής-Κατοχής και την ανάγκη για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.
Σαν πρώτο βήμα, που θα διατρανώνει αυτή τη βούληση και απόφαση μπορεί να είναι η άρση των προνομίων της ελεύθερης επικοινωνίας των κατοίκων της κατεχόμενης περιοχής (Τουρκοκύπριοι, έποικοι, στρατιώτες, τζιχαντιστές κ.ο.κ.) με το Ελεύθερο τμήμα. Η διακοπή των πολλαπλών ευεργετημάτων που απολαμβάνουν θα σημάνει πολλά γι’ αυτούς.
Η Κυπριακή Δημοκρατία δικαιούται να διεκδικήσει το ρόλο της προστάτιδος των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έναντι της απειλής των βαρβαρικών ορδών που πρώτα θα κατακλύσουν τη μικρή Κύπρο και ακολούθως ολόκληρη την Ευρώπη.
*Ιατρός, καρδιολόγος
