του
Κώστα Χριστίδη*
Το πρόβλημα με την κυβέρνηση αυτή είναι ότι συμβαίνουν πολύ συχνές και σοβαρές "στραβές" (δηλ., σε απλά νεοελληνικά, κακοί, εσφαλμένοι χειρισμοί με ολέθριες συνέπειες). Κατ’ αρχάς, στον κρίσιμο τομέα της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, όπου υπάγεται και το συγκεκριμένο συμβάν, πού να αρχίσει και πού να τελειώσει κανείς;
Επιθέσεις σε γραφεία κομμάτων και αστυνομικών τμημάτων, βανδαλισμοί σε πανεπιστημιακούς χώρους, εμπρησμοί λεωφορείων (με περιοδική ακρίβεια ανώτερη αυτής των δρομολογίων!), ξυλοδαρμοί καθηγητών, εισβολές στην Βουλή, την Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους ‘’καλά φυλασσόμενους’’ χώρους, καταστροφές εκδοτικών μηχανημάτων εισιτηρίων, δολοφονική απόπειρα σε βάρος πρώην πρωθυπουργού, δημιουργία νέων αναρχοαυτόνομων περιοχών εντός Αττικής και πολλές άλλες περιπτώσεις και καταστάσεις ανομίας.
Ατέλειωτη είναι η αλυσίδα καταστρεπτικών χειρισμών της κυβέρνησης και στον χώρο της οικονομίας. Μία σταχυολόγηση εν προκειμένω, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει: λανθασμένη επιλογή του πρώτου υπουργού Οικονομικών, Πρωθυπουργική "αυταπάτη" ότι μία ατέρμων "σκληρή διαπραγμάτευση" θα οδηγούσε σε κατάργηση των δύο πρώτων μνημονίων και ελάφρυνση του χρέους (αντ’ αυτών, οδήγησε σε φυγή καταθέσεων, επιβολή περιορισμών στις κινήσεις κεφαλαίων και υπογραφή τρίτου, σκληρότερου μνημονίου).
Τρίτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όπου τα επενδυθέντα από το Δημόσιο κεφάλαια, μαζί με όσα επενδύθηκαν στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις, συνολικού ύψους άνω των 30 δις, απαξιώθηκαν πλήρως λόγω capital controls, επιστροφής στην ύφεση και αύξησης των κόκκινων δανείων. Απώλεια πολύτιμου χρόνου και εξ ίσου πολύτιμης εμπιστοσύνης εκ μέρους υποψήφιων επενδυτών λόγω καθυστερήσεων στην ολοκλήρωση των αξιολογήσεων.
Άστοχοι χειρισμοί σε θέματα σημαντικών επενδύσεων, όπως αυτή στο Ελληνικό και στις Σκουριές Χαλκιδικής. Υπερφορολόγηση ακόμη και χαμηλών εισοδημάτων για την δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος 4% το 2016 (αντί στόχου 0,5%) και υψηλών πλεονασμάτων κατά τα επόμενα έτη (3,5% μέχρι το 2022 και 2% μέχρι το … 2060).
Ας σταματήσουμε την απαρίθμηση των κυβερνητικών λαθών στην οικονομία και ας μην αναφερθούμε, λόγω έλλειψης χώρου, σε αυτά των τομέων παιδείας, μετανάστευσης και άλλων. Μία, όμως, υπενθύμιση στην εκ μέρους της κυβέρνησης αντιμετώπιση των θεσμών και την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων (χώρο προνομιακό, υποτίθεται της Αριστεράς) είναι επιβεβλημένη.
Ψήφιση αντισυνταγματικού νόμου και διαβλητοί χειρισμοί για την χειραγώγηση των ΜΜΕ, ηλεκτρονικών και εντύπων, πρωτοφανής και κατ’ εξακολούθηση επίθεση στην δικαιοσύνη, προβάλλουσας "θεσμικά εμπόδια’’, τα οποία ωστόσο "το καλό το παλληκάρι’’ θα βρει τρόπο να τα παρακάμψει.
Εκτός συνόρων, η κυβέρνηση "δεν βλέπει’’ τις απίστευτες παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων από το καθεστώς Μαδούρο στην Βενεζουέλα. Μόνη αυτή, από τις κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παραβλέπει τα εγκλήματα που διέπραξε ο κομμουνισμός και επικαλούμενη αποκρουστικά επιχειρήματα, απέχει από πανευρωπαϊκό συνέδριο καταδίκης τους. Ομολογουμένως πάσχει από υψηλό και, ως φαίνεται, μη ιάσιμο στραβισμό.
Νομικός-Οικονομολόγος*
