Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟΥ

Ένα εξόχως επίκαιρο, αποκαλυπτικό και ίσως προφητικό βιβλίο του πρώην υπουργού κ. Γιάννη Βαρβιτσιώτη

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στην αδιάφορη για τα όσα γίνονται γύρω της Ελλάδα, η ισλαμική τρομοκρατία και ο φονταμενταλισμός που την εμπνέει θεωρούνται, ως συνήθως, φαινόμενα που αφορούν τους …άλλους. Πολλοί δε είναι αυτοί που θεωρούν ότι, επειδή στην χώρα μας ο αντισημιτισμός έχει ισχυρές ρίζες, η ισλαμική τρομοκρατία αποφεύγει να εκδηλωθεί.

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η χώρα μας, επειδή είναι πύλη διέλευσης ισλαμιστών τρομοκρατών προς την Δυτική Ευρώπη, κάθε άλλο παρά προστατεύεται από τον έρποντα αντισημιτισμό. Αυτό το γνωρίζουν σήμερα πολύ καλά οι αρμόδιοι στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Κάποια στιγμή δε θα το πληροφορηθούν, μέσω βομβών, και περί άλλα τυρβάζοντες.

Πάνω στο θέμα του ισλαμικού φονταμενταλισμού συνιστούμε την ανάγνωση του εκδοθέντος το 2008 από τον εκδοτικό οίκο Καστανιώτη του βιβλίου του πρώην υπουργού και ευρωβουλευτή κ. Γιάννη Βαρβιτσιώτη με τίτλο Τυφλοί Στρατοί, η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού. Στο βιβλίο αυτό, που εκδόθηκε σε συνεργασία με τον κ. Σωτήρη Ρούσο, ο συγγραφέας κάνει μία σειρά από προτάσεις οι οποίες μόνον αδιάφορα δεν μπορούν να περάσουν.

Υπογραμμίζει ότι, στις χώρες του αναπτυγμένου κόσμου, έκαναν πρόσφατα την εμφάνισή τους ακραία φαινόμενα βίας, αδιανόητα πριν λίγα χρόνια –πριν, δηλαδή, τα τρομοκρατικά κτυπήματα αποκτήσουν μαζικό χαρακτήρα–, που θέτει επί τάπητος σοβαρά θέματα λειτουργίας των δημοκρατικών κοινωνιών. Συνεπώς, κατά τον κ. Γ. Βαρβιτσιώτη, οι κοινωνίες της Δύσης πρέπει να αντιμετωπίσουν σοβαρά αυτή την πρωτόγνωρη για την ασφάλειά τους απειλή.

Ο συγγραφέας αναφέρει επίσης ότι ουσιαστική άγνοια και προκατασκευασμένες αντιλήψεις αποτέλεσαν το υπόβαθρο μιας νέας σύγκρουσης μεταξύ ισλαμικών κοινωνιών και Δύσης, με αποτέλεσμα η σύγκρουση αυτή να διεξάγεται από πάνοπλους, πλην όμως πολιτκά «τυφλούς» στρατούς. Σήμερα, η ανάγκη για μία σε βάθος μελέτη του φαινομένου του ισλαμικού φονταμενταλισμού εξακολουθεί να παραμένει αδήριτη. Το καθήκον, μάλιστα, των δυτικών κοινωνιών να διαμορφώσουν μετά λόγου γνώσεως μία στρατηγική σαφή και βασισμένη στα πραγματικά δεδομένα του προβλήματος προβάλλει επιτακτικά. Μόνο που, στις δημοκρατίες, οι όποιες αποφάσεις, για να ληφθούν, προϋποθέτουν διάλογο. Και ο διάλογος έχει ως θεμελιώδες προαπαιτούμενο την νηφάλια και σε βάθος ενημέρωση των πολιτών για την φύση και τις ευρύτερες προεκτάσεις του προβλήματος επί του οποίου καλούνται να αποφασίσουν.

Το βιβλίο απαντά, έτσι, σε ένα παραμελημένο ζήτημα: αυτό της αντιμετώπισης του Ισλάμ, και ιδιαίτερα του φονταμενταλιστικού Ισλάμ, από την ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ. Έχει δε διττό σκοπό και ρόλο. Από την μία πλευρά, να περιγράψει με επιστημονικό και εύληπτο τρόπο σε τί συνίσταται η απειλή του φονταμενταλιστικού Ισλάμ σήμερα και, από την άλλη, να δώσει μία συνολική πολιτική απάντηση για το πώς η ευρωπαϊκή πολιτική τάξη θα πρέπει να αντιμετωπίσει αυτή την απειλή. Μία απειλή που τυγχάνει πλούσιας χρηματοδοτήσεως και στηρίζεται σε πολύ «σοφιστικέ» τεχνολογίες.