του
N. Peter Kramer
Παραμένοντας απτόητοι από τις διαπραγματεύσεις του Brexit και την εθνική πολιτική αναταραχή κατά τη διάρκεια του 2017, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου θεωρεί ότι η οικονομική τους κατάσταση θα παραμείνει η ίδια ή θα βελτιωθεί – όπως καταγράφηκε στις ετήσιες δημοσκοπήσεις του ‘State of the Nation’ για τους Times.
Είναι προφανές ότι οι Βρετανοί αγνοούν πλήρως τις καταιγιστικές και ‘στο χείλος του γκρεμού’ προβλέψεις των επικεφαλής της ΕΕ: Juncker, Barnier και Verhofstadt, τις οποίες μάλιστα έχει ενστερνιστεί ήδη όλος ο φιλοευρωπαϊκός Τύπος των Βρυξελλών.
Ποια λοιπόν η συνέχεια εντός των κόλπων της ΕΕ; Που βαδίζουν οι διαπραγματεύσεις; Θα αποτελούσε μια ενδεχόμενη ρήξη των συμφωνιών με την ΕΕ πρόβλημα για τους Βρετανούς; Προς το παρόν, η κινδυνολογία δεν ευσταθεί.
Εν τω μεταξύ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, παραπάνω από τις μισές συμφωνίες εμπορίου έχουν ήδη καλυφθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου σύμφωνα με τον Γενικό Διευθυντή, Roberto Azevedo, δηλώνοντας χαρακτηριστικά σε συνέντευξη του στην Daily Telegraph: «Δεν έρχεται και το τέλος του κόσμου εάν οι εμπορικές σχέσεις του Ηνωμένου Βασιλείου με την ΕΕ διεξάγονται υπό τους κανονισμούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Παράλληλα, ήδη οι μισές περίπου εμπορικές σχέσεις του Ηνωμένου Βασιλείου με χώρες όπως ΗΠΑ, Κίνα καθώς και με αρκετά ανερχόμενα κράτη - με τα οποία η ΕΕ ουδέποτε ανέπτυσσε εμπορικούς δεσμούς – υπόκεινται σε όρους ΠΟΕ».
Το 2018 διαφαίνεται μια δύσκολη χρονιά για την ΕΕ, με την διεξαγωγή διαπραγματεύσεων περί πολυετών χρηματοδοτήσεων κατά την περίοδο αποχώρησης του Ηνωμένοιυ Βασιλείου, με δεδομένο βέβαια και το βαρύ κενό χρηματοδοτικής πηγής. Η Πολωνία, ως χώρα αποδέκτης του μεγαλύτερου μέρους των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, υπέδειξε ότι χρήζει μεγαλύτερης δυσπιστίας ο χρηματοπιστωτικός απόηχος του Brexit στους προϋπολογισμούς, παρά το πρόσφατο Χριστουγεννιάτικο «δώρο» της Επιτροπής με την τροποποίηση του άρθρου 7Α και την αφαίρεση των δικαιωμάτων ψήφου (κάτι το οποίο δεν θα περάσει ποτέ από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με μοναδική εξαίρεση την Ουγγαρία που φαίνεται διατεθειμένη να ασκήσει βέτο).
Μήπως λοιπόν θα ήταν προτιμότερο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναθεωρήσει τον αντίκτυπο του Brexit στα κράτη-μέλη ατομικά και όχι συνολικά στην ΕΕ; Ένα ερώτημα που δεν σχετίζεται μόνο με στατιστικές αλλά με επίδραση στις εθνικές οικονομίες. Πιθανόν, σε οικονομική βάση, ο φόβος να είναι μεγαλύτερος για την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Γερμανία και ορισμένες Σκανδιναβικές χώρες, για παράδειγμα, παρά για το Ηνωμένο Βασίλειο...
