του
Δρ. Νίκου Ερρ. Ιωάννου*
Κατόπιν τούτου, συνιστά περίπου υπερβολήν να θεωρείται το 35% των ψηφισάντων, ο ένας δηλαδή στους τέσσερεις ψηφοφόρους, ξεκάθαρη εντολή για έναν πανίσχυρο Πρόεδρο. Όπως επίσης είναι ύβρις να μονοπωλείται η ιδιότης του «λαού» για το 30% που εψήφισαν τον, κατά τα άλλα συμπαθή, προστατευόμενο του Α.Κ.Ε.Λ.
Περισπούδαστοι αναλυτές, πολύ συχνά προκαλούν συσκότιση της αλήθειας, γιατί έτσι εξυπηρετούνται συγκεκριμένα συμφέροντα και σκοπιμότητες, γι’ αυτό αναλίσκονται σε παιχνίδια στατιστικής παρά να σέβονται την αρμονία των αριθμών.
Η εμπειρία του 2004, η νηφάλια προσέγγιση των τωρινών αποτελεσμάτων, καθώς και των καθημερινών μηνυμάτων που εκπέμπει ο Λαός ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ, μπορεί να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα στοιχεία για τον προαλειφόμενο για δεύτερη θητεία Πρόεδρο.
Το 76% που αντετάχθη στο σχέδιο για την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν είχε υπακούσει σε κομματικές εντολές και θα μπορούσε να έχει μετατραπεί σε αδιαπέραστη θωράκιση του Προέδρου. Δυστυχώς για κείνον, αλλά κυρίως για την Κύπρο, δεν έκανε κεφαλαιοποίηση εκείνου του πλεονεκτήματος, εξ ου και όταν κατήλθε στις εκλογές για δεύτερη θητεία σαν αρχηγός Κόμματος, απεδοκιμάσθη.
Δεν θα πρέπει να αποσιωπάται εν προκειμένω η ευθύνη του για την στήριξη και εκλογή του καταστροφικού διαδόχου του. (Παρεμπιπτόντως ήταν ο μόνος που την ημέρα των εκλογών επιδόθηκε σε διχαστικά των Ελλήνων μηνύματα).
Η δυναμική του Δημοψηφίσματος επαναλαμβάνεται λίγο πολύ τροποποιημένη στις τωρινές εκλογές. Αν εξαιρέσει κανείς τον σκληρό πυρήνα του... αδελφικού, προς τους δήθεν Τουρκοκύπριους κόμματος της Κύπρου και κάποιων, αδιευκρίνιστης συλλογιστικής αξιωματούχων του πρώτου κόμματος, οι υπόλοιποι αντιτάσσονται αναφανδόν στην κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη δημιουργία υποτιθέμενου ομόσπονδου κράτους αλλά επί της ουσίας προτεκτοράτου της Τουρκίας.
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με κάθε ευκαιρία καταθέτει την ειλικρινή του διάθεση για συνέχιση των, κατ’ επανάληψιν, ατελέσφορων συνομιλιών. Μοιάζει η προσπάθειά του με επιθυμία να χορέψει ταγκό όταν ο προστάτης της ντάμας του θέλει χασάπικο...
Παρά το ανεπαρκές αντικειμενικά ποσοστό του πρώτου γύρου για ισχυρή λαϊκή υποστήριξη, εναπόκειται σ’ αυτόν να τείνει χείρα συνεργασίας σε όλους, με κριτήριο την διαφύλαξη της κρατικής οντότητος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Αλλά και οι άλλοι, είναι καιρός να σταματήσουν τα πείσματα και τους Μεσσιανισμούς και να συστρατευθούν, αφού εξασφαλίσουν βεβαίως την πορεία, για την σωτηρία του Ελληνισμού της Κύπρου.
Οι ανακατατάξεις είναι καθημερινές, οι διεθνείς και τοπικοί συσχετισμοί εξελίσσονται ραγδαία και την ώρα της κρίσης δεν περισσεύει κανείς μας.
*Καρδιολόγος
