του
Δρ. Νίκου Ερρ. Ιωάννου
Νιώθω, όθεν, την ανάγκη να αιτιολογήσω την ψήφο που του έδωσα, δηλώνοντας ευθύς εξ αρχής, ότι δεν ανήκω στο κόμμα του ΔΗΣΥ. Ήμουνα κάθετα αντίθετος στο σχήμα που πήρε το όνομα ΔΗΣΑΚΕΛ και με κάθε ευκαιρία προσπάθησα να περάσω το μήνυμα ότι η ενδοτικότης και Τουρκολαγνεία του ΑΚΕΛ, αποτελεί βαρίδι για τον Πρόεδρο.
Μετά τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου και την παρότρυνση από κομματικούς σχηματισμούς που διεκδικούσαν την Αρχή, για Λευκό, απεφάσισα συνειδητά να υποστηρίξω τον απερχόμενο Πρόεδρο.
Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι στο πρόσφατο παρελθόν είχαμε και ΔΗΚΟΑΚΕΛ και για πρώτη φορά καταστροφική προεδρία ΑΚΕΛ με τις ευλογίες και λόγω ΔΗΚΟ...
Ανέσυρα από τη μνήμη την συμπεριφορά των ψηφοφόρων το 2004 και την συνέκρινα με την τωρινή. Ο Λαός και τότε και τώρα αγνόησε τις κομματικές οδηγίες.
Θεωρώ ιδιαιτέρως αλαζονικό, να θέλει ο οποιοσδήποτε να εγκλωβίσει το ολοφάνερα πλειοψηφικό ρεύμα κατά της συναλλαγής με παροχή υπερδικαιωμάτων στην Τουρκία, στον στενό κομματικό του χώρο. Η επαλήθευση αυτή της εκτιμήσεως από την εκκωφαντική αποτυχία της γραμμής «Λευκό και αποχή» ενισχύει την άποψη ότι ο Λαός διεκδικεί άλλη πολιτική από τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο.
Όσον αφορά την πραγματική προσέγγιση αυτής της πολιτικής στα μάτια των απλών ανθρώπων, δεν απετέλεσε τίποτε άλλο παρά άτακτη υποχώρηση γιατί μάλλον δεν υπήρχαν περιθώρια επαναλήψεως των γνωστών σε όλους συναλλαγών.
Θα ήταν ολέθριο λάθος για τον κ. Αναστασιάδη να ερμηνεύσει το ποσοστό που έλαβε σαν κομματικούς υποστηρικτές. Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, αυτό που δεν ολοκλήρωσε ο Τάσσος Παπαδόπουλος μπορεί να το κάνει αυτός, διότι ο Λαός θέλει τη διατήρηση της Κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι επικυριαρχία της Τουρκίας με οποιαδήποτε λύση...
*Καρδιολόγος
