του
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Όταν ο γενναίος και συνεπής στο καθήκον του Γάλλος αντισυνταγματάρχης Αρνό Μπελτράμ, 44 ετών, έπαιρνε την θέση των ομήρων στο σουπερμάρκετ της πόλης Τρέμπ στην νότιο Γαλλία, άλλα είχε κατά νουν.
Νόμιζε ότι ο ισλαμιστής δολοφόνος του θα σεβόταν το γεγονός ότι ήταν άοπλος και ενδεχομένως θα ξεκινούσε μία διαπραγματευτική διαδικασία. Τραγικό λάθος.
Η ισλαμική κτηνωδία δεν διαπραγματεύεται. Σε καμμία περίπτωση. Η ισλαμική κτηνωδία μόνον σκοτώνει. Και ποτέ στα ίσα. Μόνον πισώπλατα και ξαφνικά.
«Η ισλαμική ιδεολογία δεν σηκώνει διάλογο. Δεν αποδέχεται την διαπραγμάτευση. Μόνο τον φόνο αναγνωρίζει. Κατά συνέπεια, κάθε συζήτηση με έναν ισλαμιστή τρομοκράτη είναι περιττή. Για τον ισλαμιστή προέχει να σκοτώσει απίστους.
Όλα τα άλλα ποσώς τον ενδιαφέρουν. Υπό αυτή την έννοια, παρά τις ήττες του, το Ισλαμικό Κράτος παραμένει σοβαρή και πραγματική απειλή για τον μη μουσουλμανικό κόσμο. Για την Δυτική Ευρώπη, και ιδιαίτερα για την Γαλλία και την Μεγάλη Βρεταννία, είναι καρφί στην καρδιά τους. Αυτή είναι η πραγματικότητα».
Αυτά λέει ο Abu Hamza al-Masri, Ισπανός μετανοημένος τζιχαντιστής, που σήμερα ζη κάπου στο Λονδίνο. Στην ουσία, μέσα από τα λόγια του εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς ότι η ισλαμική πανώλη ήλθε για να μείνει.
Πραγματικοί δε ήρωες, όπως ο Αρνό Μπελτράμ, θα μάς δείχνουν ποιο είναι το μέγεθος της κτηνωδίας ενός αντιπάλου αφιονισμένου από μίσος και ναρκωτικά, ώστε να μπορεί θρασύδειλα να δολοφονεί «καλύτερα» και περισσότερους. Κατά τα άλλα, εδώ κάποιοι ψάχνουν για δικαιολογίες στην ύπαρξη της πανώλους…
