του
Νίκου Παπαποστόλου*
Σ’ αυτή τη νέα εποχή, η Θεσσαλονίκη, που φέρει το όνομα της αδερφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έρχεται να παίξει τον δικό της, ιδιαίτερα σπουδαίο ρόλο. Ως υποψήφιος Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ονειρεύτηκα και διακήρυξα ότι η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ, πρέπει να παίξει το δικό της ρόλο ως η οικονομική, πνευματική, πολιτισμική πρωτεύουσα των Βαλκανίων.
Η πρότασή μου αυτή στηρίχθηκε στην ιστορική διαδρομή της πόλης από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ένωσε όλους τους Έλληνες και με τις κατακτήσεις του διέδωσε τον Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική γλώσσα σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο.
Ο 19ος αιώνας, στη διάρκεια του οποίου συγκροτήθηκαν έθνη-κράτη, βρήκε τη Θεσσαλονίκη πολυπολιτισμική πρωτεύουσα στην περιοχή των Βαλκανίων, με το λιμάνι της να κατέχει εξέχουσα θέση μεταξύ των λιμένων της Ευρώπης. Η πρότασή μου αυτή στηρίχτηκε,ακόμη, στο γεγονός ότι μεταξύ των 12 κρατών της τότε ΕΟΚ, η Θεσσαλονίκη ήταν η μεγάλη πόλη, που ήταν η πλησιέστερη προς τις πρωτεύουσες των χωρών της Βαλκανικής.
Η Θεσσαλονίκη, η πόλη-σύμβολο της διεθνοποίησης του ελληνικού πολιτισμού, ο ζωντανός διαχρονικός πολυπολιτισμικός φάρος, ήρθε η ώρα στη νέα εποχή που ανοίγεται μπροστά μας να παίξει το ρόλο που της αξίζει ως η Πρωτεύουσα της Ελλάδος.
Δεν αποτελεί αντικείμενο αυτής της πρότασης η απαρίθμηση, καταγραφή και ανάλυση των όποιων πλεονεκτημάτων. Οπωσδήποτε,η μεταφορά της ελληνικής πρωτεύουσας στη Θεσσαλονίκη ενέχει πολλά πλεονεκτήματα για την Ελλάδα, τους Έλληνες και τον Ελληνισμό, αλλά και για τη Βαλκανική και γιατί όχι και για την Ευρώπη.
*τ. Υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης
Επικεφαλής της Πρωτοβουλίας για τη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ
*Αναδημοσίευση από lykavitos.gr
