του Τάσου Παπαδόπουλου
Το εύλογο ερώτημα που τίθεται μετά το σκοπιανό δημοψήφισμα, είναι αν σε δημοκρατικές κοινωνίες του 21ου αιώνα μπορεί να αγνοείται η άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών.
Αυτό συνέβη με το δημοψήφισμα στην γειτονική μας χώρα, αλλά και στην Ελλάδα όπου δημοσκοπικά ένα αντίστοιχο μεγάλο ποσοστό αντιτίθεται σε αυτή τη συμφωνία.
Οι κυβερνήσεις Αθηνών και Σκοπίων πήραν τα εύσημα από εταίρους και συμμάχους, όχι όμως από την κοινωνία των πολιτών που αντιδρά δια της αποχής στην ΠΓΔΜ και με μαζικά συλλαλητήρια στην Ελλάδα.
Τώρα και οι δύο πλευρές θα απευθυνθούν στα κοινοβούλιά τους προκειμένου οι σκοπιανοί να βρουν από το αντίπαλο κόμμα τις 11 ψήφους που χρειάζονται, για την πλειοψηφία των 2/3 προκειμένου να αλλάξουν το Σύνταγμά τους και στην Ελλάδα με την άγρα ψήφων από κάθε πικραμένο και ξέμπαρκο για να εξασφαλίσουν τους 151 μια και ο Καμμένος απειλεί να τους ρίξει.
Βίοι παράλληλοι μια και αγνοείται η αντιπολίτευση και στις δύο πλευρές. Όσο για τους αριθμούς που εμφανίστηκαν να ευημερούν στα Σκόπια συνυπολογίζουν και τους Αλβανούς, που σε περίπτωση εκλογών στη γειτονική μας χώρα οι Σλάβοι που θα ψηφίσουν τον Ζάεφ θα είναι πολλοί λιγότεροι αν αφαιρέσουμε το αλβανικό στοιχείο.
Οι συμβουλές πάντως Τσίπρα σε Ζάεφ, ήταν χρήσιμες, μια και έχει το know how το πώς το όχι μπορείς άνετα να το μετατρέψεις σε ναι.
Είναι expert σε αυτά ο Αλέξης...
