Edition: International | Greek

Αρχική » Μάνατζμεντ

Ομαδικότητα: Ένα μοναδικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που αφήνουμε αναξιοποίητο

Πίσω από κάθε επιτυχημένο σχήμα – επιχειρηματικό ή πολιτικό – βρίσκεται πάντα μία αποτελεσματική ομάδα και συχνά πίσω από αποτυχημένες εταιρείες ανακαλύπτουμε την ύπαρξη μιας κακοσυντονισμένης ομάδας με βασικό έλλειμμα εμπιστοσύνης

Από: EBR - Δημοσίευση: Δημοσίευση: Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

μέγεθος [–] [+]
Επιλέγουμε ευκολότερους στόχους, όπως να προσλάβουμε κάποιον guru είτε να αγοράσουμε ένα σούπερ εξειδικευμένο ακριβό και τεχνολογικά προηγμένο εξοπλισμό. Έτσι, δεν έχουμε εμείς την προσωπική ευθύνη.
Επιλέγουμε ευκολότερους στόχους, όπως να προσλάβουμε κάποιον guru είτε να αγοράσουμε ένα σούπερ εξειδικευμένο ακριβό και τεχνολογικά προηγμένο εξοπλισμό. Έτσι, δεν έχουμε εμείς την προσωπική ευθύνη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ Μάνατζμεντ

της Βενετίας Κουσία*

Πίσω από κάθε επιτυχημένο σχήμα – επιχειρηματικό ή πολιτικό – βρίσκεται πάντα μία αποτελεσματική ομάδα και συχνά πίσω από αποτυχημένες εταιρείες ανακαλύπτουμε την ύπαρξη μιας κακοσυντονισμένης ομάδας με βασικό έλλειμμα εμπιστοσύνης. 

Κι όμως οι περισσότεροι «επί κεφαλής», οι επονομαζόμενοι συχνά και ηγέτες, εξακολουθούν να εστιάζουν με προσήλωση στα χρηματο-οικονομικά, στην στρατηγική, στην τεχνολογία και στο μάρκετινγκ κι όχι στον τρόπο λειτουργίας των ομάδων που διοικούν.

Γιατί άραγε; Μα κατ’ αρχάς η ομαδική εργασία δεν μετριέται. 

Τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα ούτε τόσο γρήγορα και άμεσα. 

Αλλά επηρεάζει τον οργανισμό μας σε κάθε σημείο, τον διαπνέει απ’ άκρη σ’ άκρη και γι αυτό δεν μπορεί να απομονωθεί όπως οι άλλες παράμετροι. 

Ας μην κρυβόμαστε – όλα δείχνουν ότι οι περισσότεροι προτιμάμε τα εύκολα και τα γρήγορα, κι έτσι καταφεύγουμε σε άλλα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.

Επιλέγουμε ευκολότερους στόχους, όπως να προσλάβουμε κάποιον guru είτε να αγοράσουμε ένα σούπερ εξειδικευμένο ακριβό και τεχνολογικά προηγμένο εξοπλισμό. Έτσι, δεν έχουμε εμείς την προσωπική ευθύνη.

Πόσοι από εμάς είμαστε αρκετά θαρραλέοι ώστε τα μέλη της διοικητικής μας ομάδας να παραδέχονται ανοικτά τις αδυναμίες και τα λάθη τους χωρίς να φοβούνται αντίποινα;

Πόσοι από εμάς διοικούμε ομάδες όπου τα μέλη υποστηρίζουν ανοικτά τις πεποιθήσεις  τους και δεν σκέφτονται ούτε λεπτό αν θα διαταράξουν την αρμονία της συζήτησης προκειμένου να φτάσουν σε μια απόφαση για το καλό του συνόλου;

Πόσοι από εμάς έχουμε τη συναισθηματική ενέργεια και το θάρρος να διοικούμε ομάδες που δεν καταλήγουν σε ομόφωνες αποφάσεις αλλά σε αποφάσεις που δεσμεύουν τα μέλη μας γιατί έχουν προηγουμένως εξετάσει εξαντλητικά κάθε πρόταση και ιδέα;

Πόσοι από εμάς είμαστε υπερήφανοι επειδή τα μέλη της ομάδας μας δεν περιμένουν από εμάς να αναλάβουμε την ευθύνη της αποτυχίας, αλλά ο καθένας πρόθυμα και εμμέσως λογοδοτεί για τον εαυτό του;

Η πραγματικότητα γύρω μας αποδεικνύει ότι και οι πλέον φιλόδοξοι και παθιασμένοι ηγέτες δεν έχουν στο τσεπάκι τους αυτά τα χαρακτηριστικά.  Αντίθετα έχουν αρκετές δικαιολογίες, γιατί η ομαδική δουλειά μετριέται μόνο από την επίτευξη των στόχων του οποίους κλήθηκε να επιτύχει. Και μάλιστα να τους επιτυγχάνει σε βάθος χρόνου. Όχι αποσπασματικά και τυχαία. 

Όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι η δύναμη της ομαδικότητας είναι αδιαμφισβήτητη. Όταν οι άνθρωποι συνασπίζονται παραμερίζοντας τις προσωπικές τους ανάγκες αποσκοπώντας στο συνολικό καλό μπορούν να επιτύχουν ο,τιδήποτε θα φάνταζε αδύνατο στη θεωρία.

Κι αυτό γιατί καταφέρνουν και εξαλείφουν την μικροπολιτική και τη σύγχυση που είναι οι δύο κυριότερες αιτίες κακοδαιμονίας κάθε οργανωτικού συστήματος. Κι έτσι πραγματοποιούν περισσότερα, σε συντομότερο χρόνο και με λιγότερο κόστος. 

Δεν αρκεί αυτό για να προσπαθήσει κανείς περισσότερο;

Φυσικά, αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη.

Σήμερα, που πολλοί προσπαθούμε να βρούμε τρόπους ώστε να απελευθερώσουμε το κρυμμένο δυναμικό των ανθρώπων μας έχουμε κατανοήσει ότι αυτό γίνεται όταν τους φέρνουμε κοντύτερα σε μια δουλειά, σ’ ένα έργο που τους κάνει να νιώθουν πιο ολοκληρωμένοι ως άνθρωποι; Σε μια ομάδα εργασίας όπου αντιλαμβάνονται τον κύριο σκοπό και προσπαθούν ως ομάδα κι όχι ως άτομα να τον επιτύχουν;

Σήμερα, ως ηγέτες χρέος μας είναι να δημιουργούμε το περιβάλλον όπου καλλιεργείται η εμπιστοσύνη και άρα είναι γόνιμο για ομαδική δουλειά. Ένα περιβάλλον που δίνει την αίσθηση στους ανθρώπους ότι είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους και ανήκουν σε μια κοινότητα που τους ταιριάζει και τους εκφράζει.

Αυτή είναι η αίσθηση που μας αναπτύσσει, ελαχιστοποιεί την ανασφάλειά μας και μας καθιστά καλλίτερους συνεργάτες, καλλίτερους γονείς, καλλίτερους φίλους, καλλίτερους γείτονες.

Χτίζοντας αποτελεσματικές ομάδες, στην ακτίνα δράσης που αναλογεί στον καθένα μας, απολαμβάνουμε ένα αποτέλεσμα το οποίο ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια του επιχειρηματικού μας χώρου και παραμένει το μοναδικό βιώσιμο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα του 2018. 

Έχουμε άραγε τη βούληση να επενδύσουμε στη δημιουργία πραγματικών ομάδων και να αξιοποιήσουμε τον παράγοντα άνθρωπο;

*Σύμβουλος ΔΣ και Πρόεδρος Επιτροπής Απασχόλησης Ελληνο-Αμερικανικού Επιμελητηρίου

Ευρώπη

Η Ευρώπη επιδιώκει μια ενιαία στρατηγική για την τόνωση της ανταγωνιστικότητάς της

Το άγχος για το μέλλον της οικονομίας μας παρουσιάζει μόνον αυξητικές τάσεις, καθώς η Κίνα ανοίγει το δρόμο για την οικονομική της υπεροχή μέσω αθέμιτων πρακτικών και μαζικών επιδοτήσεων

Οικονομία

Ο μεγαλύτερος δορυφόρος της Γης

Με διαστημική ταχύτητα γυρίζει πάνω από τα κεφάλια δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη

Γνώμη

Για μιαν άλλην ευρωπαϊκή ταυτότητα

Από: Athanase Papandropoulos

Ένα σημαντικό κείμενο του έγκριτου καθηγητή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου κ. Θεοδόση Π. Τάσιου, που προτείνει τη διαρθρωμένη ετερότητα της Ευρωπαϊκής ταυτότητας

EURACTIV.com - Feeds

Περιοδικό

Ηλεκτρονική Έκδοση Τρέχοντος Τεύχους: 03/2019 2019

Τρέχον Τεύχος

03/2019 2019

Δείτε τα παλαιά τεύχη
Συνδρομή
Διαφημιστείτε
Ηλεκτρονική Έκδοση

All contents © Copyright Copyright EMG Strategic Consulting Ltd. 1997-2019. All Rights Reserved   |   Αρχική Σελίδα  |   Disclaimer  |   Website by Theratron :)